کرونا مانع جدی برای شناسایی کودک‌آزاری
کرونا مانع جدی برای شناسایی کودک‌آزاری

    آنچه که بیش از همه پدیده کودک‌آزاری در استانی برخوردار همچون مازندران را پررنگ‌تر کرده و آن را به یک دغدغه اجتماعی جدی تبدیل می‌کند این است که تا پیش از این تصور می‌شد که توسعه اقتصادی همراه با افزایش رفاه یکی از بزرگ‌ترین موانع وقوع کودک‌آزاری است که دارای فرمولی پیچیده می‌باشد، […]

 

 

آنچه که بیش از همه پدیده کودک‌آزاری در استانی برخوردار همچون مازندران را پررنگ‌تر کرده و آن را به یک دغدغه اجتماعی جدی تبدیل می‌کند این است که تا پیش از این تصور می‌شد که توسعه اقتصادی همراه با افزایش رفاه یکی از بزرگ‌ترین موانع وقوع کودک‌آزاری است که دارای فرمولی پیچیده می‌باشد، اما در سال‌های اخیر بروز انواع جدید از کودک آزاری‌ها از جمله”‌غفلت‌” که به اعتقادات کارشناسان ریشه در برخورداری اقتصادی و رفاه دارد، این پدیده را حداقل در استان مازندران وارد مرحله‌ای جدید و حاد کرد به گونه‌ای که در نیمه نخست سال گذشته نیمی از وقایع کودک‌آزاری ثبت شده در بهزیستی با کد کودک آزاری غفلت دسته‌بندی شده بود.

کرونا و انواع کودک آزاری
مدیرکل بهزیستی مازندران همزمانی کاهش کودک‌آزای غفلت با شیوع ویروس کرونا را مرتبط دانست گفت: به اعتقاد کارشناسان بهزیستی،شیوع ویروس کرونا بر کاهش غفلت والدین از فرزندانشان تاثیر مستقیم و فراوانی داشت.
فرزادگوهردهی افزود: شایع‌ترین نوع کودک‌آزاری در مازندران غفلت است که با توجه به توسعه سطح اجتماعی و برخورداری اقتصادی در سال‌های اخیر عمیق‌تر نیز شده است.
وی شیوع ویروس کرونا را فصل جدیدی برای بازگشت خانواده در کنار یکدیگر توصیف کرد و ادامه داد: شیوع کرونا که تا حد زیادی خانه نشینی، قرنطینه خانگی و همچنین صرف زمان بیشتر والدین و فرزندان در محیط خانه را اجباری کرد باعث شد تا نه تنها توجه پدران و مادران به فرزندانشان بیشتر جلب شود، بلکه فرزندان نیز به آغوش گرم والدین بازگردند.
مدیرکل بهزیستی مازندران گفت: پیوند خانواده مازندرانی به دلایل مختلف از جمله سرگرمی‌های جذاب مدرن، فرهنگ وارداتی ناشی از ورود مسافر و گردشگر و همچنین دستیابی به منابع مالی در یک دهه اخیر دستخوش آسیب‌های بسیاری شد که یکی از پیامدهای آن غفلت از فرزندان بوده است.
گوهردهی کرونا را با تمام خطرات و آسیب‌های جسمی و پزشکی یک فرصت برای بازگشت خانواده مازندران در جهت ترمیم خود دانست و افزود: گزارشات مردمی ما از شبکه‌های ارتباط عمومی نشان می‌دهد در سال جاری با کاهش چشم‌گیر کودک آزاری غفلت در استان مواجه هستیم.
وی با بیان اینکه شاید کودک‌آزاری در بخش‌های دیگر خشن‌تر باشد، گفت : کودک‌آزاری غفلت نه به عنوان یک آسیب خطرناک بلکه بیشتر به عنوان عامل ریشه‌ای برای شکل‌گیری دیگر انواع کودک آزاری از اهمیت زیادی برخوردار است که خوشبختانه شیوع ویروس کرونا در مازندران این مشکل را کم رنگ تر کرد.

ماسک کرونا بر کودک آزاری
روانشناس و مسوول برنامه‌های سلامت روان دانشگاه علوم پزشکی مازندران گفت: به اعتقاد من شیوع ویروس کرونا خود مانع جدی برای شناسایی کودک‌آزاری شده است.
دکتر محمدرضا هاشم‌ورزی با اشاره به اینکه اغلب کودک آزاری از سوی والدین صورت می‌گیرد، توضیح داد: همین که والدین به خصوص پدران زمان بیشتری را در خانه سپری می‌کنند عملا فضا را برای ابراز کودک‌آزاری و ارتباط فرزندان با مشاوران تنگ کرده و به همین دلیل نمی‌توان به آمار درستی در این زمینه دست یافت.
این روانشناس همچنین به اعداد و ارقام گزارش شده اشاره کرد و گفت: کودک‌آزاری همانند دیگر آسیب‌های اجتماعی به دلیل پیچیدگی و همچنین لایه لایه بودن قابلیت بررسی بر اساس اعداد و ارقام را ندارد.
وی ادامه داد: آمار موجود از اورژانس اجتماعی به دست آمده که خود متکی به متغیر گزارش مردمی و شخصی است. پس باید در نظر داشت که در این میان ممکن است بسیاری از موارد کودک آزاری گزارش نشود و یا امکان گزارش دهی وجود نداشته باشد.
هاشم‌ورزی آمار‌گیری کودک‌آزاری را بر اساس گزارش مردمی، تقریبی توصیف کرد و افزود: صرفا نمی‌توان با اتکا به تماس‌های مردمی که می‌تواند در زمان و مکان مختلف تغییر کند، به عنوان یک مرجع درست برای تحلیل کودک آزاری اتکا کرد.
این روان شناس همچنین به مساله دیگر اشاره کرد و ادامه داد: شاید به نظر برسد کودک آزاری از نظر آماری در استان کاهش یافته است، اما در واقعیت جنس کودک‌آزاری در حال تغییر است. ما شاهد افزایش تعداد کودکان کار، کودکان معتاد، کودک همسری و بسیاری از پدیده های دیگر هستیم که در آمار کودک آزاری ما هنوز گنجانده نشده است.
هاشم ورزی گفت: آنچه از مراکز نگهداری و همچنین بررسی کارشناسان و مشاورران به دست آمده است نشان می‌دهد که کودک‌آزاری در مازندران همچنان روند افزایشی را دنبال می‌کند و نه تنها به دلیل شیوع ویروس کرونا کاهش نیافته است، بلکه شاهد انواع جدید کودک‌آزاری هستیم که هنوز به عنوان شاخص شناسایی نشدند.