طی حدود یک ماهی که از اجرای اسنپبک گذشته است شاهد بودیم «حسن روحانی» رییسجمهور اسبق و همچنین «محمدجواد ظریف» وزیر امور خارجه دولت یازدهم و دوازدهم که در تصویب برجام نقشآفرینی کرده بودند، نقدهای تندی را متوجه مسکو کردند و البته مخالفان سیاسی آنان و نمایندگان جناح مقابل نیز به فراخور اطلاعات خود، پاسخ این نقدها را نیز داده بودند.
روز گذشته محمدباقر قالیباف در تریبون مجلس سخنان تندی در این خصوص طرح کرد که جای تعجب داشت. رییس مجلس شورای اسلامی با برشمردن اقدامات مثبت روسیه و چین در خصوص اسنپبک، از مواضع اخیر حسن روحانی و محمدجواد ظریف در خصوص روسیه انتقاد کرد.
قالیباف گفت: در این برهه حساس، از همه سلیقههای سیاسی مختلف انتظار میرود که با وحدت کلمه، از این دستاوردها حمایت کنند و صدای رسای ملت ایران در برابر فشارهای خارجی باشند. بیایید به یاد آوریم که عزت و سربلندی ایران، در اتحاد و ایستادگی همه است؛ ایستادگی که امروز، با حمایت شرکای جهانی، به ثمر نشسته است. وظیفه شرعی و میهنی ماست که امروز تحت هر شرایطی، امر ملی را بر امر جناحی مقدم بداریم و به تثبیت و تحکیم دستاوردهای امروز کشور کمک کنیم.
محمدباقر قالیباف گفت: در همین راستا لازم میدانم انتقاد صریح خود را نسبت به مواضع رییسجمهور و وزیرخارجه اسبقمان اعلام کنم که دقیقاً در شرایطی که مسیر همکاریهای راهبردی ما با کشور روسیه در حال پیشرفت است با مواضع خود به این مسیر لطمه زدند.
پس از رییس مجلس، یکی دیگر از نمایندگان نیز علیه حسن روحانی و محمدجواد ظریف سخنان مشابهی بر زبان راند و همین موجب شد برخی تندروهای مجلس در صحن علنی خانه ملت شعار «مرگ بر فریدون» و «محاکمه» سر دهند.
درخصوص این اتفاقات چند نکته را لازم به طرح میدانیم؛
نخست اینکه جایی که محمدباقر قالیباف به صندلی ریاست آن تکیه زده است، نامش «خانه ملت» است نه «دومای روسیه» و نباید وقت و سرمایه آن را هدر داد تا دهان دو شهروند عادی را که مسئولیتی ندارند و صرفاً نظرات شخصی خود را درخصوص «ولادیمیر پوتین» و سیاستهای رسمی کرملین درخصوص تهران را به چالش کشیدند، محکوم کنند.
بد نیست رییس مجلس برای افکار عمومی تشریح کند که روسیه دقیقاً در حال انجام کدام همکاری راهبردی با تهران بود که سخنان حسن روحانی و محمدجواد ظریف به آن لطمه زد و چه خیری در کدام حوزه اعم از اقتصادی یا سیاسی از سوی ولادیمیر پوتین در راه تهران بود که با چنین سخنانی جلوی آن گرفته شد ؟
آزادی بیان برابر قانون اساسی حق همه شهروندان است و زمانی که رییس مجلس و برخی سیاسیون تندرو در خانه ملت این حق را برای فردی که رییسجمهور و وزیر امور خارجه کشور بود، به رسمیت نمیشناسند، چه تضمینی وجود دارد که این حق را برای شهروندان عادی قبول داشته باشند و به آن تن دهند ؟
نکته مهم بعدی این است که همه شش قطعنامه شورای امنیت سازمان ملل که با اجرای اسنپبک فعال شدند، در فاصله سالهای دولت محمود احمدینژاد در این شورا به تصویب رسیدند و نه روسیه و نه چنین از حق وتویی که داشتند، برای رد آن و کمک به جمهوری اسلامی استفاده نکردند و در شرایطی که امروز برای اقتصاد ملی و معیشت مردم پیش آمده، مسئول هستند.
رییس مجلس همچنین در بخشی از سخنان خود گفت: «باید امر ملی را بر امر جناحی مقدم بداریم و به تثبیت و تحکیم دستاوردهای امروز کشور کمک کنیم» و ما نیز با ایشان موافق هستیم اما لازم است به این سوال افکار عمومی پاسخ دهد که اگر امری به خطا و با محاسبات اشتباه، امری ملی اعلام شد، آیا نخبگان و آگاهان حق ندارند نسبت به آن اعتراض کنند و اگر چنین کردند نمایندگان مجلس باید برای آنان، حکم اعدام مطالبه کنند آن هم در شرایطی که کار محاکمه و صدور حکم، به عهده دستگاه قضایی است؟
نکته آخر اینکه امروز برای قاطبه مردم روشن شده است که نه روسیه و نه چین نگاهِ شریک راهبردی به ما ندارند هرچند برخی سیاسیون مانند نمایندگان طیف تندروی مجلس و شخص رییس مجلس چنین نگاهی به پکن و مسکو دارد و دلیل این اختلاف نگاهِ فاحش بین قاطبه مردم و نمایندگان مجلس حتماً باید روشن شود.
