«وجود اقلیتی شجاع موثرتر از اکثریت بیخاصیت است» جملهای از زبان سرلیست اصلاحطلبان است و مهمترین بخش منطق اصلاحطلبانی را حکایت میکند که مصمم به حضور موثر در انتخابات هستند و در مسیر اجرای منطق خود فهرستهای انتخاباتی منتشر میکنند. بیانیه انتخاباتی کارگزاران که روزچهارشنبه در روزنامه رسمی این حزب منتشر شد به نوعی […]
«وجود اقلیتی شجاع موثرتر از اکثریت بیخاصیت است» جملهای از زبان سرلیست اصلاحطلبان است و مهمترین بخش منطق اصلاحطلبانی را حکایت میکند که مصمم به حضور موثر در انتخابات هستند و در مسیر اجرای منطق خود فهرستهای انتخاباتی منتشر میکنند.
بیانیه انتخاباتی کارگزاران که روزچهارشنبه در روزنامه رسمی این حزب منتشر شد به نوعی مانیفست انتخاباتی تکنوکراتها دستکم برای یازدهمین دوره انتخابات مجلس بود که ابتدا از دلخونی خود برای ورود به انتخابات سخن گفتند اما در نهایت با تمام مشکلات موجود حضور پرشور، اثرگذار و همراه با فهرست را برگزیدند. کارگزاران در بیانیه چند بندی خود از شرایط موجود ابراز نارضایتی میکند و معتقد است شیوه پیش گرفته شده در احراز صلاحیت نامزدهای انتخابات به اساس فرایند آن ضربه وارد کرده و موجب تشکیک مردم به نظام انتخاباتی شده است. این جریان سیاسی از رد صلاحیت برخی اعضای حزب خود در مجلس کنونی و هم از رد صلاحیت چهرههایی مانند علی مطهری گله کرده است. بیانیه انتقادی کارگزاران اما محدود به این نیست و آنها به موضوعات عمیقی مانند ویرانی ساختار حزبی در کشور هم پرداخته و نوشتهاند: «نظام انتخاباتی ما بهگونهای است که در فقدان «نظام حزبی» زنان و مردان سابقهدار و ریشهدار از همه جریانهای اصلاحطلب و اصولگرا و اعتدالگرا ترجیح دادند ثبتنام نکنند و عرصه را نه بر جوانان و نسل تازهی کشور که بر تازهبهدورانرسیدگان گشودند.»
در نهایت کارگزاران از میان آنچه موجب دلسردی نسبی جامعه از اصلاحطلبان شده است را در درون خود این جریان جستجو کرده و عملکرد چهار سال گذشته فراکسیون امید و دیگر برندگان فهرستی انتخابات را سبب بیاعتنایی مردم به اصلاحات عنوان کرده است. کارگزاران در یکسال گذشته دستکم از منتقدان جدی و ثابت شورای عالی سیاستگذاری اصلاحطلبان، رئیس آن و نحوه تصمیمگیری در آن بودند. برخی انتقادات آنها گرچه هرگز پاسخی قانع کننده نیافت اما قدر مسلم آن است که این جریان دلیل یکی از دلخونیهای خود را نه بیگانه و رقیب که دوست میداند و حضور در انتخابات را برای اصلاح این شیوه مهم و ضروری میشمارد.
اما منطق کارگزاران برای حضور در انتخابات چیست؟ بیانیه این حزب در سه بند و با سه عنوان به خاطر ایران، به نام دموکراسی و به رسم اصلاحات آن را توضیح داده است. کارگزاران با توصیف شرایط کنونی کشور دغدغه خود را برای حضور موثر در انتخابات اینگونه توضیح دادند: «ما نگران آن هستیم که با تضعیف «دولت ملی» و «نهادهای انتخابی» مشروعیت سیاسی در ایران چنان صدمه ببیند که راه بر تحریمهای بیشتر، تجاوزها و تعرضهای خارجی و از همه بدتر تقویت نیروی گریز از مرکز و تهدید وحدت ملی و سرزمینی ایران بیشتر شود.»
دغدغه دیگری که به نظر میرسد تکنوکراتهای کارگزارانی را وارد عرصه انتخابات میکند پایبندی به اصول دموکراسی است تا از دیدگاه این حزب در لباس مردمسالاری یک «اقلیت اجتماعی» نتواند «اکثریت سیاسی» را در مجلس آینده تصرف کند و با وضع قوانین غیردموکراتیک سرنوشت ایران را تغییر دهد. در نهایت حزب کارگزاران سازندگی از راه و رسم خود در اصلاحات سخن میگوید و تاکید میکند که ما باید در اصلاحطلبی، اصلاحطلبی پیشه کنیم و نهادهای اصلاحطلب (اعم از فراکسیونها و جبههها و حزبها) را بازسازی کنیم و مسئولیت اشتباهات و انتخابهای خود را بپذیریم.
ایجاد مانع در مسیر تشکیل دوگانههای انحرافی در کشور، نظارت بر اجرای قانون از سوی دولت، بازکردن مسیر تولید داخل، ایجاد سازوکار اعتراض مدنی به منظور پیشگیری از تجربههای تلخ اعتراضات گذشته و مواردی مشابه آن از سوی حزب کارگزاران سازندگی به عنوان اهداف حضور در مجلس آینده ترسیم و در نهایت به ارائه فهرستی انتخاباتی برای حوزه تهران به سرلیستی حجتالاسلام «مجید انصاری» منتهی شد./ایرنا
