روندی که حالا جایگاهش در کورس دستکش طلایی لیگ بیستوپنجم را به یک چالش جدی تبدیل کرده است.
شروعی ایدهآل که بهتدریج فرو ریخت
بیرانوند فصل جدید را با بهترین فرم ممکن شروع نکرد؛ او ابتدا به دلیل محرومیت از ترکیب تراکتور دور مانده بود و پس از بازگشت هم دروازهاش مقابل شبابالاهلی امارات و سپاهان باز شد. اما خیلی زود ورق برگشت. درخشش او در چهار هفته ابتدایی لیگ و همچنین لیگ قهرمانان آسیا، تصویری کاملاً متفاوت ارائه داد: کلینشیت مقابل فجرسپاسی شیراز، الوحده امارات، فولاد خوزستان، شارجه امارات و گلگهر سیرجان سبب شد بیرانوند با ۵ کلینشیت در ۷ بازی به یکی از بهترین گلرهای شروعکننده فصل تبدیل شود.
عملکرد او نهتنها خیال تراکتور را راحت کرده بود، بلکه خیلی زود نامش را در میان مدعیان اصلی دستکش طلا قرار داد. آمار بیرانوند در هفتههای ابتدایی نشان میداد که او با سرعتی بالا در حال نزدیکشدن به رکورد فصل گذشته است، رکوردی که او را به بهترین گلر لیگ تبدیل کرد و انتظارات را از حضورش در تراکتور بهشدت بالا برد.
اما همانطور که در فوتبال یک اشتباه میتواند جریان بازی را تغییر دهد، یک روند کوتاه از ناکامی نیز میتواند فصل یک دروازهبان را تحت تأثیر قرار دهد. این اتفاقی است که در سه هفته اخیر به شکلی آرام اما واقعی برای بیرانوند رخ داده است.
سه هفتهای که برای بیرو گران تمام شد
بیرانوند در لیگ قهرمانان آسیا همچنان یک گلر باثبات و مطمئن نشان داد و با ثبت یک کلینشیت ارزشمند مقابل الشرطه، سومین کلینشیت آسیایی خود را بهدست آورد. اما جالب اینکه این ثبات آسیایی به لیگ منتقل نشد. سری گلهایی که در لیگ برتر در سه هفته اخیر دریافت کرد، باعث شد روند کلینشیتهای او در مسابقات داخلی متوقف شود و این توقف، عملاً فاصلهاش با صدر جدول را افزایش دهد.
در بازی اول، سوپرشوت مارکو باکیچ در دقایقی که تراکتور تحت فشار نبود، بیرانوند را مغلوب کرد.
در مسابقه بعدی برابر خیبر، دو گل دیگر وارد دروازه او شد؛ یکی روی اشتباه خط دفاعی و دیگری روی ضربه ایستگاهی، اما نتیجه هرچه بود، نام بیرانوند را از لیست کلینشیتهای هفته حذف کرد.
و سپس مسابقه جنجالی مقابل چادرملو اردکان فرا رسید. جایی که در نیمه دوم، پنالتی اعلام شد و حبیبینژاد توپ را محکم به تور دروازه چسباند. همین یک ضربه کافی بود تا بیرانوند بار دیگر از ثبت کلینشیت محروم شود.
حاصل این روند آن است که بیرانوند اکنون در لیگ ۳ کلینشیت در ۷ مسابقه دارد. آماری که با استانداردهای او فاصله دارد و از حیث میانگین، او را به نیمه پایین جدول کلینشیتها میبرد. از طرفی، ۵ گل خورده در این تعداد بازی، او را از کورس اصلی دستکش طلا دور کرده است؛ موضوعی که شاید در نگاه اول برای یک گلر بزرگ، یک عقبافتادگی موقت باشد، اما در مسابقه فشرده لیگ بیستوپنجم میتواند به قیمت از دست رفتن یک عنوان شخصی مهم تمام شود.
صدرنشینانی که فاصله را بیشتر میکنند
در شرایطی که بیرانوند در سه هفته اخیر از قافله عقب مانده، رقبای او وضعیت کاملاً متفاوتی دارند.
فرزین گروسیان با ثبت یک کلینشیت مهم برابر استقلال خوزستان، به ۶ کلینشیت رسید و در کنار فرزاد طیبیپور بهطور مشترک در صدر جدول ایستاد. عملکرد گروسیان در هفتههای اخیر نشان میدهد که رقابت نزدیک و سنگینی برای دستکش طلا شکل گرفته است.
در رده بعد، سه گلر دیگر یعنی ادسون ماردن، پیام نیازمند و محمد خلیفه هرکدام با ۵ کلینشیت حضور دارند. نکته جالب هفته یازدهم این بود که هیچکدام از این سه نفر نتوانستند کلینشیت کنند، اما این ناکامی جمعی باعث شد فاصلهشان با صدر تغییری نکند و همچنان تعقیبکننده باقی بمانند.
در گروه چهارکلینشیتیها نیز رقابت کاملاً نزدیک است. علی غلامزاده در آخرین لحظه موفق به ثبت کلینشیت پنجم نشد و توپ در ثانیههای پایانی دروازهاش را باز کرد. در سوی مقابل نیما میرزازاد، حامد لک و محمدرضا اخباری شانس دارند در بازیهای امروز تعداد کلینشیتهای خود را به عدد ۵ برسانند.
در چنین فضایی، بیرانوند با تنها ۳ کلینشیت در ردهای پایینتر قرار گرفته و میان او با صدر جدول حداقل ۳ کلینشیت اختلاف وجود دارد؛ اختلافی که جبران آن نیازمند یک روند چند هفتهای بدون اشتباه است.
بیرانوند از دستکش طلا دور شده یا فقط عقب افتاده؟
سؤال مهم اینجاست: آیا بیرانوند از کورس دستکش طلا خارج شده یا هنوز شانس بازگشت دارد؟
از نظر فنی، بیرانوند همچنان یکی از بهترین گلرهای لیگ است و عملکرد او در آسیا نیز این موضوع را اثبات میکند.
بخش مهمی از گلهایی که دریافت کرده، بیشتر ناشی از اشتباهات دفاعی تراکتور یا شرایط مسابقه بوده تا اشتباه فردی خودش. اما واقعیت جدول کلینشیتها چیز دیگری میگوید:
در رقابتی که هر هفته چند گلر مدعی کلینشیت میشوند و فاصلهها بسیار کم است، سه هفته ناکامی میتواند به معنای افت جدی باشد.
بیرانوند در فصل گذشته با تکیه بر ثبات، واکنشهای کلیدی و مدیریت فشار در دقایق حساس توانست بهترین گلر لیگ لقب بگیرد. امسال اما برای تکرار آن مسیر، باید یکبار دیگر وارد فاز ثبات و اعتماد به نفس شود؛ فازی که در هفتههای ابتدایی از او دیده شد اما حالا لازم است دوباره احیا شود.
یک هشدار زودهنگام برای مرد شماره یک تراکتور
پیروزی تراکتور برابر چادرملو اگرچه سه امتیاز ارزشمند برای تیم یحیی گلمحمدی به همراه داشت، اما از جنبه فردی برای بیرانوند یادآور این واقعیت بود که قهرمانیهای فردی بدون ثبات ممکن نیست.
دروازهبان شماره یک تراکتور هنوز از کورس خارج نشده، اما بدون بازگشت به روند کلینشیتهای متوالی، شانس او برای رسیدن به دستکش طلایی کمرنگتر و کمرنگتر خواهد شد.
لیگ بیستوپنجم برای بیرانوند نه فقط یک فصل جدید، بلکه یک آزمون است. آزمونی برای اینکه نشان دهد هنوز همان گلری است که در فصل گذشته با اقتدار بر قله ایستاد.
مسیر سخت است، رقبا آمادهاند و هر هفته میتواند ورق را برگرداند. اما اگر بیرانوند دوباره ریتم هفتههای نخست را پیدا کند، هیچچیز بعید نیست حتی بازگشت دوباره به صدر جدول، درست از نقطهای که حالا از آن فاصله گرفته است.
- نویسنده : مهسا حسینی
