بهرام فروهی، مدیر بوتیکهتل محلاتی، میگوید: «آمدیم تا در قلب شیراز، شهر راز و عشق، جان تازهای به میراث جاودان نیاکانمان ببخشیم و شما را به تجربهای بیبدیل دعوت کنیم. در بوتیکهتل محلاتی، تنها یک اقامتگاه نخواهید یافت، بلکه سفری در دل تاریخ و هنر را تجربه خواهید کرد.»
او از این عمارت به عنوان یکی از نمادهای اجتماعی و فرهنگی شیراز یاد میکند؛ خانهای با پیشینهای بیش از ۱۵۰ سال که در دورههای مختلف مرمت و بازسازی شده و زمانی محل زندگی و فعالیت آیتالله محلاتی و فرزندان ایشان بوده است؛ مجتهدانی که نقش مهمی در امور خیریه، حل اختلافات و ارتباط میان کسبه و مردم داشتند.
فروهی با اشاره به تاریخ این بنا میافزاید: «خانه محلاتی نه فقط یک منزل مسکونی، بلکه پایگاهی اجتماعی بود که بسیاری از تصمیمات و رویدادهای مردمی در آنجا رقم میخورد. امروز نیز تلاش ما این است که همان روح جمعی و اجتماعی را زنده کنیم و این عمارت را به نقطهای برای همافزایی فرهنگی، هنری و گردشگری تبدیل کنیم.»
روایت احیا؛ از مرمت سقف تا بازگشت روح هنر ایرانی
او درباره روند مرمت میگوید: «در آغاز، مقاومسازی و بازسازی سقفها اولویت ما بود. سقفهای قدیمی که بار زیادی روی تیرهای چوبی داشتند، با روشهای جدید سبکسازی شدند. پس از ایزولاسیون کامل، تزئینات چوبی تنها بهعنوان عناصر تزئینی حفظ شدند تا هیچ باری بر آنها نباشد.»
در ادامه، مرمتگران و هنرمندان نامآشنای شیراز با همان شیوههای اصیل عهد قاجاری، آیینهکاری، گچبری، کاشیکاری و نقاشیهای تزئینی را بازآفرینی کردند. فروهی میگوید: «در این مجموعه از ابزارهای صنعتی مدرن به شکل متداول استفاده نشده تا اصالت هنر ایرانی حفظ شود. بهسختی میتوان تشخیص داد که کدام بخشها تازه ساخته شده و کدام میراث کهن است.»
از خانهای هنری تا مرکز تحول اجتماعی
این مدیر بخش خصوصی تأکید میکند که هدف از احیای این خانه، صرفاً سرمایهگذاری اقتصادی نبوده است:
«نخواستیم این مکان فقط اقامتگاه یا محل غذا و خواب باشد، بلکه میخواستیم سرچشمه تحولات اجتماعی شود؛ همانطور که روزگاری آیتالله محلاتی این خانه را پایگاه خدمت و مردمداری کرده بود.»
او از شکلگیری پروژه نیکان در محدوده مدرسه خان و عمارت محلاتی خبر میدهد که با همکاری بخش خصوصی و نهادهای حاکمیتی در حال اجراست. هدف از این طرح، تبدیل بافت مرکزی شیراز به قطب گردشگری و فرهنگی است؛ جایی که هم مقصد سفر گردشگران داخلی باشد و هم نقطهای برای نشاط و تعامل شهروندان.
همافزایی حاکمیت و مردم برای نوسازی قلب تاریخی شهر
به گفته فروهی، همکاری میان بخش خصوصی ، شرکت عمران و توسعه فارس، استانداری فارس، شهرداریها و ادارهکل امور شهری، سبب شده تا نگاه توسعهگرایانهای نسبت به احیای بافت تاریخی شکل بگیرد:
«امروز بخش خصوصی با احساس مسئولیت اجتماعی، در کنار نهادهای دولتی قرار گرفته تا چهره فقر و آسیب از مناطق فرسوده زدوده و جای آن را رونق گردشگری و فرهنگ بگیرد.»
او در پایان میگوید:
«میخواهیم با تداوم این همگرایی، بافت تاریخی شیراز را نهتنها زنده، بلکه پویا کنیم؛ جایی که مردم در آن زندگی کنند، نفس بکشند و احساس غرور داشته باشند.»
