در چنین شرایطی، آغاز مطالعه ملی وضعیت ایمنی و تصادفات رانندگی در پنج استان کشور را باید بهعنوان گامی علمی و روشمند در مسیر کاهش تلفات و ارتقای استانداردهای ایمنی ارزیابی کرد.
معاونت مرکز تدوین مقررات ایمنی حملونقل، پدافند غیرعامل و مدیریت بحران وزارت راه و شهرسازی، با طراحی و اجرای این طرح، نشان داده است که رویکرد دولت از برخورد مقطعی با موضوع تصادفات، به سمت برنامهریزی مبتنی بر داده و تصمیمسازی علمی حرکت کرده است. انتخاب استانهای بزرگ و پرتردد مانند خراسان رضوی، فارس، کرمان، خوزستان و تهران بهعنوان پایلوت، نشان از درک درست از اولویتهای جغرافیایی و تمرکز بر نقاط بحرانی کشور دارد.
در سالهای گذشته، سازمان راهداری و حملونقل جادهای در زمینهی ایمنسازی محورهای پرتردد، اصلاح نقاط حادثهخیز، نصب علائم هوشمند و توسعهی سامانههای نظارتی، گامهای مؤثری برداشته است. اکنون، با ورود این سازمان به مرحلهی مطالعات ملی و همافزایی با پلیس راهور، وزارت بهداشت و هلال احمر، چشمانداز تازهای از همکاری میانبخشی برای کاهش هزینههای انسانی تصادفات در حال شکلگیری است.
اقدامی که این روزها در قالب نشستهای کارشناسی و بررسی میدانی در استانها انجام میشود، میتواند نقطهی آغاز تحولی بنیادین در حوزهی ایمنی راههای کشور باشد. جمعآوری دقیق دادهها، تحلیل علمی وضعیت موجود و تدوین شاخصهای کلیدی ایمنی، همه از مؤلفههای مدیریت مدرن در حوزهی حملونقل محسوب میشوند.
بیتردید، حمایت مدیران ارشد استانی و ملی از اجرای این طرح، نقشی تعیینکننده در موفقیت آن دارد. اما فراتر از آن، این اقدام پیام مهمی برای افکار عمومی دارد: اینکه نهادهای مسئول در حال عبور از نگاه شعاری به ایمنی و حرکت به سوی کار کارشناسی و پیشگیرانهاند.
امروز، در جادههای ایران، هر تابلو و علائم هشدار، نه فقط نشانهی یک مسیر، بلکه نماد توجه دولت به جان شهروندان است. سازمان راهداری با چنین برنامههایی، در واقع مسیر توسعهی ایمن را برای آیندهی کشور هموار میکند؛ مسیری که مقصد آن، کاهش درد، افزایش آگاهی و ساختن جادههایی برای زندگی است، نه حادثه.
