ما قصد نداریم به قول سیاسیون دوقطبیسازی کنیم و بر دستاوردهایی که برخی از همین سیاسیون بر آن تأکید دارند سرپوشِ نامردی بگذاریم و آن را نادیده بگیریم اما میخواهیم بگوییم در شهری که نفس کشیدن در آن سخت است، آب کم است و هر کالایی را باید چند برابر قیمت ماه قبل آن خریداری کرد، دیگر سخن گفتن از دستاورد، نه تنها مسرتبخش نیست که چه بسا آزاردهنده باشد.
نتایج جدید پایش سوخت نیروگاههای استان تهران که از سوی سازمان حفاظت محیطزیست کشور منتشر شده، نشان میدهد سوخت مصرفی نیروگاه ری بهشدت آلاینده و بسیار دور از استانداردهای مجاز است. بر اساس اطلاعات منتشر شده در این گزارش، در آخرین نمونهبرداری که ۴ آذرماه انجامشد، مقدار سولفور موجود در نفتگاز مصرفی نیروگاه ری ۶۰۱۲ میلیگرم بر کیلوگرم اندازهگیری شده است. این در حالی است که حد مجاز سولفور در استاندارد یورو ۴ ، تنها ۵۰ میلیگرم بر کیلوگرم تعیین شده است.
برابر این گزارش سوخت مصرفی نیروگاه ری بیش از ۱۲۰ برابر حد مجاز استاندارد یورو ۴ سولفور دارد. این میزان آلودگی، نیروگاه ری را در شرایطی قرار میدهد که حتی حداقل الزامات کیفی سوخت نیروگاهی نیز در آن رعایت نمیشود و از نظر میزان گوگرد، یکی از آلودهترین منابع ثابت در جنوب تهران محسوب میشود و تولید چنین سوخت پرگوگردی موجب افزایش قابل توجه دیاکسید گوگرد (SO₂) و ذرات معلق ریز (PM۲.۵) میشود و مستقیماً کیفیت هوا را در جنوب تهران، شهرری، باقرشهر و کهریزک تحت تأثیر قرار میدهد.
البته دبیر کارگروه اضطرار آلودگی هوای استان تهران از لغو دورکاری ادارات برای امروز چهارشنبه خبر داد و ضمن اعلام بهبود شرایط جوی و کاهش غلظت آلایندهها گفت: طبق اعلام دبیرخانه کارگروه اضطرار آلودگی هوای استان و با توجه به پیشبینی ادارهکل هواشناسی استان تهران و بهدنبال بهبود شرایط جوی در سطح استان، وضعیت اضطرار آلودگی هوا در روز چهارشنبه رفع شده و آموزش در مدارس و دانشگاهها به صورت حضوری و فعالیت ادارات طبق روال عادی خواهد بود.
درخصوص وضعیت آب «محسن اردکانی» مدیرکل آب و فاضلاب استان تهران روز گذشته گفت: مخازن اصلی تأمینکنندۀ آب شهر تنها حدود ۱۱ درصد پر هستند و وضعیت در بسیاری از استانها بهتر از تهران نیست اگر مانند سیستان و بلوچستان، خراسان جنوبی و چندین استان دیگر وخیمتر نباشد. کمآبی و برداشت بیرویه از سفرههای آب زیرزمینی همچنین موجب شد معضلی به نام فرونشست در ۳۰ استان از ۳۱ استان کشور اتفاق بیفتد.
گرانی اقلام اصلی غذایی طی چند سال اخیر هم بیرحمانه ادامه دارد و موجب حذف بسیاری از مواد غذایی اعم از گوشت قرمز، گوشت مرغ و ماهی، میوه و سبزیجات، حبوبات و بسیاری از اقلام خوراکی از سفره مردم شده است.
نکته دردناک این است که دولت هم برای هیچ کدام از این مشکلات طرح و برنامهای ندارد و به همین دلیل نمیتوان گفت آلودگی هوا، گرانی اقلام غذایی و همچنین کمآبی دقیقاً چه زمانی حل خواهد شد. برخی گرایشهای سیاسی در مجلس و نمایندگان نیز در چنین شرایطی به دنبال استیضاح این وزیر و آن وزیر به دلایل جناحی هستند یا بر ضرورت اجرای قانون حجاب و عفاف تأکید میکنند اما هیچ طرحی برای برونرفت از این مشکلات در دست ندارند و در چنین شرایطی «امیدافزایی» بیشباهت به زنده کردن مردگان نیست یعنی کاری بس دشوار است و گاه ناممکن.
نکته آخر این است که در چنین شرایطی برخی مدیران و کارشناسان حوزه خانواده و متولیان فرهنگی، حرف از تهدیدی به نام پیری جمعیت میزنند و بر ازدواج و فرزندآوری تأکید میکنند گویا این اندازه از خرد بهره ندارند که بدانند اقتصاد و معیشت پیشنیازی مهم برای ازدواج و تشکیل خانواده است و برای فرزندآوری نیز باید حداقلی از امکانات را برای فرزندان خود مهیا کرد درغیر اینصورت با توصیه یا برنامههای فرهنگی و برگزار کردن سمینار، این مشکل نیز حل نخواهد شد همانگونه که ریشه مشکلاتی چون حجاب و عفاف نیز در اقتصاد و همین آلودگیهای مدیریتی است و تا در این زمینه اقدامی صورت نگیرد بسیار بعید است که آن مشکلات نیز حل شود.
