امروز و در شرایطی که به گفته ناظران بیسابقهترین حملات از اسراییل به سمت جنوب لبنان رقم خورد، بنیامین نتانیاهو نخستوزیر و کابینه جنگ وی ادعا کرد این جنگی برای صلح است و پیشنهاد پذیرش شروط خود را نیز اعلام کرد اما آیا با جنگ، میتوان به صلح رسید ؟
خطای محاسباتی اسراییل در این است که نمیداند یا نمیخواهد بداند که حدود ۸ دهه کشتار در فلسطین، موجب نشد خشم این ملت فروکش کند و برعکس، این خشم زبانه کشید و اگر امروز میبینیم گروههای جهادی در عراق و یمن به سمت اسراییل هجوم میبرند به خاطر
زبانهکشیدن این خشم است.
رژیم صهیونیستی هر جنگی که در منطقه افروخت و هر چند نفری را که به شهادت رساند، موجب شد نسل بعدی و مجاهدان جدید با انگیزه و غیرت بیشتر و با سلاح جدید به میدان مبارزه بازگردند.
اگر سه دهه پیش، مبارزه فلسطینیها با اشغالگران با سنگ و فلاخن بود، امروز با موشک و پهپاد است و همین نشان میدهد این رژیم نتوانست با جنگافروزی و قتل بیگناهان جو منطقه را آرام کند و به صلح برسد و مخالفان خود را که ساکنان و صاحبان اصلی اراضی
اشغالی هستند را تسلیم کند.
در هفتهها و ماههای گذشته شاهد بودیم که اسراییل حملات منقطع به جنوب لبنان و حتی به بیروت داشت و هراز گاهی نیز خبر حذف رهبران ارشد حزبالله را داد غافل از اینکه در این فرهنگ، هر پرچمی که از دست سرداری بیفتد، سرداری دیگر آن را بر میدارد و به میدان بازمیگردد و جبهه مقاومت هرگز خالی نمیماند.
نکته مهم بعدی در پیوند با شهادت سرداران این است که کودکان و نوجوانان امروز که شاهدی بر اتفاقات منطقه هستند، سربازان و سرداران نسل بعدی خواهند بود و این جبهه، هرگز بدون مبارز نخواهد ماند.
بسیاری از کشورهای عرب منطقه که با طرح «دو کشوری» که سه دهه قبل با میانجیگری «بیل کلینتون» رییسجمهوری ایالات متحده به امضای «یاسر عرفات» رهبر فقید سازمان آزادیبخش فلسطین» و «اسحاق رابین» نخستوزیر وقت اسراییل رسیده بود، با آن همراهی داشتند، امروز به یقین رسیدند که این طرح هرگز اجرایی نخواهد شد و مانع بزرگ آن تلآویو است.
حملات ده ماهه اخیر اسراییل به غزه و جنوب لبنان و شهادت شهروندان گمنام و سرداران بیشمار جبهه مقاومت نه تنها هیچ صلح و ثباتی برای اسراییل به ارمغان نخواهد داشت بلکه برعکس برابر ضربالمثل معروف انگلیسی که «کسی که باد بکارد، طوفان درو خواهد کرد»در آینده نزدیک تبدیل به طوفانی خواهد شد و بیخ و بُن این رژیم را زیر و رو خواهد کرد.
اسراییل و حامیان غربیاش که حدود هشت دهه قبل و با حمایت خارجی و سکوت کشورهای مسلمان منطقه و حتی خواب بسیاری از امت اسلام، کشوری که عنواندار نخستین قبله جهان اسلام است را به نام خود سند زدند و خیالشان راحت است که در اسناد بینالمللی کشوری به نام فلسطین وجود ندارد، متوجه این حقیقت نیستند که امروز آن امت بیدار است و عزم و ارادهای که برای پایان دادن به اشغالگری دارد، بیش از هر زمان است و تا روزی که به هدف
اصلی خود یعنی آزادی کامل اراضی اشغالی نرسد، دست از مبارزه و مقاومت بر نمیدارد و تجربه این هفتاد و چند سال نیز ثابت میکند هر نسلی، قویتر و هوشمندانهتر از نسل قبل در این مبارزه حضور دارد.