این نشست با مدیریت و ساماندهی خانم بهارک المعی برگزار شد که با برنامهریزی دقیق، فضایی فراهم آورد تا کلمات مایرال در میان حضور مهمانان، معنای تازهای پیدا کنند.
یکی از نقاط قوت و برجستگی این نشست، حضور نویسندگان محترم بود که نگاهی فراتر از یک خواننده معمولی به متن داشتند. حضور خانم شیوا مقانلو، خانم بیتا قلندر، خانم زارا امیدی و آقای محمد قاسمزاده، سطح گفتوگو را از یک بحث عمومی به یک تحلیل ادبی سطح بالا ارتقا داد.
میهمانان گرامی با بهرهگیری از تجربهی زیستهی خود در حوزهی نویسندگی، توانستند به پرسشهای مطرح شده پاسخ دهند و به مخاطبان کمک کنند تا با ساختار درونی داستان و چالشهای خلق یک روایت مبتنی بر «سکوت»، بیشتر آشنا شوند.
بخش اصلی گزارش نشست بر تحلیل خودِ اثر متمرکز بود. کتاب «سال لال» که توسط انتشارات نیماژ به چاپ رسیده است، در این جلسه مورد تحلیل قرار گرفت.
بحثهای نشست حول چند محور اصلی میچرخید:
۱. تکنیک نویسنده: چگونگی استفاده مایرال از استعارهها و فضایی که در آن «سکوت» خود به یک شخصیت بدل میشود. جایی که صدای سکوت از صدای کلمات بلندتر شنیده میشود.
و یک سؤال مطرح میشود که: جایی که کلمات به کار نمیآید حقیقت چگونه کشف میشود؟
۲. هنر ترجمه: با توجه به اینکه ترجمهی این اثر بر عهده استاد اسدالله امرایی است، بخشی از گفتوگو به بررسی کیفیت ترجمه اختصاص یافت. شرکتکنندگان به این نکته اشاره کردند که چگونه امرایی توانسته است آن اتمسفرِ خاص و سنگینِ متن اصلی را به زبان فارسی منتقل کند و استاد به زیبایی و صادقانه درباره ترجمه این اثر صحبت کردند.
۳. مفهوم سال لال: اثری زیبا که بعد از مطالعه درسکوتی عمیق فرو میرویم و تعمق میکنیم که سالی که توسط نقاش خوان سالواتیه را پنهان شد،علتش عشق بود اما کدام عشق؟
عشق به معشوقهاش؟
یا عشق به همسرش؟
از کدام شخص مراقبت کرد و محافظت؟
طاقه نقاشی سال لال، تنها طاقهای بود که بعد از آتشسوزی جان سالم به در برد و توانست از خوان صحبت کند.
- نویسنده : بهارک المعی
