یکی از شهرها و استانهایی که همین جریانات خاص اجازه برگزاری کنسرت در آن را نمیدهند، مشهد و خراسان است که بارها تقاضای برگزاری کنسرت طرح شد و به دیوار برخورد کرد و همه هم در تحلیلهای خود شفاف گفتند و نوشتند که ناخرسندی آیتالله علمالهدی مانع راه است آن هم در شرایطی که جوانان و نسل جدید این استان نیز مطالبات خود را دارند و اساساً برگزاری کنسرت با مجوز و همچنین تحت نظارتهایی که صورت میگیرد، هرگز در تعارض با باورهای مذهبی مردم نیست و بسیاری از شهروندان ممکن است یک هفته قبل یا پس از حضور در یک کنسرت موسیقی، به حرم امام هشتم(ع) بروند و دو رکعت نماز زیارت در حرم امام رئوف بخوانند.
اما در استان خراسان سالها است که نگاه و نظر شخصی احمد علمالهدی غالب است و کسی جرأت نمیکند از برگزاری کنسرت در مشهد سخنی بگوید و این حق طبیعی از مردم، خانوادهها و جوانان استان خراسان گرفته شده است.
تهیهکنندگان و برگزارکنندگان چنین مراسمی نیز ریسک نمیکنند و وارد چنین مسیری نمیشوند چون میدانند بسیار محتمل است که همه گامهای قانونی برداشته شود، بلیتها به فروش برسد، مجوزها از سوی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی صادر و اجاره سالن نیز پرداخت گردد اما تنها چند ساعت قبل از اجرای کنسرت، جلوی آن گرفته شود. روز گذشته احمد علمالهدی در خصوص ورود گردشگران نیز سخنان تازهای بر زبان آورد که برای ما عجیب بود. روزنامه قدس نوشت: نماینده ولی فقیه در خراسان رضوی با بیان اینکه مشهد شهر گردشگر نیست بلکه شهر زائر است، عنوان کرد: گردشگر به مازندران میرود تا از جنگل و طبیعت سرسبز بهره ببرد و تفریح کند. اما در مشهد، اصطلاح «گردشگر» و «شهروند» جایگاهی ندارد.
وی ادامه داد: اخیراً برخی زائران عرب از عراق گفتهاند که به جای مشهد قصد دارند به تهران بروند تا تفریح کنند. این نشان میدهد که مشهد مقصد زیارت است و گردشگری در شهرهای دیگر مانند مازندران، اصفهان یا شیراز معنا پیدا میکند. بحث ما با وزارت میراث فرهنگی و گردشگری این است که نوع گردشگری باید مشخص شود؛ گردشگری دینی با قداست مشهد تعریف شود و گردشگری تفریحی یا تاریخی در شهرهای دیگر. بنابراین، مشهد جایگاه گردشگری تفریحی ندارد و زائران برای زیارت میآیند.
آنچه که لازم است یکبار برای همیشه روشن شود این است که به افرادی چون علمالهدی و همچنین جریانات سیاسی که خود را دائرمدار حقانیت و شریعت میپندارند باید روشن شود که معیار ملی برای اجرای چنین برنامههایی نه تشخیص فردی که قانون است و برابر قانون برگزاری کنسرت و اکران فیلم پس از اخذ مجوزهای لازم، بلامانع است و افرادی چون علمالهدی و ائمه جمعه صرف نظر از جایگاه حقوقی که دارند، اجازه مداخله و توقف یک برنامه قانونی را ندارند.
یا اینکه صادقانه و شفاف به مردم بگویند قانون تا جایی حاکم است که در تعارض با میل شخصی چنین افرادی نباشد و اگر بین نگاه شخصی و اعمال قانون، تزاحم و تعارضی ایجاد شد، مجریان باید قانون را زیر پا بگذارند همانگونه که درخصوص برگزاری کنسرت در خراسان چنین شد.
جناب علمالهدی در مخالفت خود با برخی رویدادهای فرهنگی و اجتماعی، به نگاه و نظر فقهی خود استناد میکنند و در این زمینه نیز لازم است بگوییم با توجه به اینکه وی و همه مراجع عظام در ذیل یک نظام دینی با زعامت ولی فقیه تعریف میشوند و مجموعه قوانین این نظام سیاسی هم برابر قانون اساسی همراه و همسو با اسلام است و قوانین مجلس شورای اسلامی نیز پس از تصویب در شورای نگهبان که متشکل از شش فقیه و شش حقوقدان است، به تأیید نهایی میرسند، مجموعه قوانین فرهنگی و اجتماعی نظام اسلامی ارجح بر نگاه و نظر فلان مرجع و فقیه است و آنان نمیتوانند با استناد به نگاه و نظر فقهی خود مقابل برخی قوانین موضوعه این نظام سیاسی در حوزههای فرهنگی وا جتماعی ایستادگی کنند.
