همچنین نوشتیم که دولت بنیامین نتانیاهو، یک دولت راستگرا و افراطی است همانگونه که «حزب لیکود» که ۵۱ سال قبل توسط «مناخیم بگین» تأسیس شد، از احزاب راستگرا و افراطی است اما آنچه که امروز شرایط را بهمراتب پیچیدهتر کرد نخستوزیری بنیامین نتانیاهو است که از نظر شخصی نیز فردی افراطی و جنگطلب است و باوری به صلح با فلسطینیها و همزیستی مسالمتآمیز با اعراب ندارد.
بعد از عملیات ۷ اکتبر -۱۵ مهر- با نام «طوفانالاقصی» که توسط حماس و جهاد اسلامی انجام شد، دولت بنیامین نتانیاهو که به دلیل پافشاری بر تصویت یک لایحه قضایی در کِنِسِت(پارلمان اسرائیل)، تحت فشار اعتراضات خیابانی مردم و در آستانه سقوط قرار داشت، فرصت را غنیمت دانست و با اعلام وضعیت حاد و تشکیل کابینه جنگ موفق شد اعتراضات را از خیابان جمع کند.
در همه این مدت که اسراییل با همه توان خود و همچنین با پشتیبانی آمریکا و شرکای غربی خود در غزه در جنوب و حزبالله در شمال جنگید و تا این لحظه شمار شهدای نوار غزه از چهلهزار تن گذشته است، نتانیاهو با یک دست خود نیز با آتشبس بازی کرد. بازی بنیامین با آتشبس تا این لحظه بسیار گران تمام شد، هم برای مردم اسراییل و هم برای اعتبار آمریکا در منطقه اما آخرین اتفاقی که رخ داد، مرگ شش تن از گروگانها در جنوب نوار غزه بود آن هم در آستانه تلاشی برای رسیدن به توافق آتشبس. ارتش اسراییل اعلام کرد پس از اینکه آخرین تلاش برای آتشبس شکست خورد، جسد شش تن از اسرای جنگی خود را در جنوب غزه پیدا کرده است در حالیکه از فاصله نزدیک به آنان شلیک شده بود و در سوی فلسطینی هم گردانهای شهید عزّالدین قسّام اعلام کردند نتانیاهو این گروگانها را با کارشکنی در حصول آتشبس به قتل رساند. در چنین شرایطی بود که خشم عمومی در جامعه اسراییل بالا گرفت و «یاییر لاپید» رهبر اپوزیسیون رژیم صهیونیستی خواهان اعتصاب سراسری و جلسه ویژه کنست درباره آتشبس و تبادل اسرا شد. پس از این رویدادها بود که شب پنجشنبه به وقت محلی موجی عظیم از جمعیت به خیابانهای تلآویو آمدند و در شهرهای بزرگ اسراییل هم این تجمعات برگزار شد و دولت نیز با معترضان بهشدت برخورد کرد. نگرانی بنیامین نتانیاهو اکنون چند چیز است نخست ادامه طرحی که خود بر آن تکیه و مخالفان بسیاری هم در دولت وی و همچنین میان مردم کشور دارد و آن اصرار بر ادامه جنگ و فرار از آتشبس و ادامه جنگ تا چیزی که خود ادعا دارد نابودی کامل حماس و جهاد اسلامی است. این موضوع همچنین مورد انتقاد شدید متحدانش ازجمله آمریکا است. نگرانی دوم نخستوزیر رژیم صهیونیستی ادامه اعتراضات خیابانی در تلآویو و دیگر شهرهای اسراییل و همچنین تبدیل شدن این اعتراضات به اعتصابات عمومی است، موضوعی که اقتصاد کشور را ظرف سه روز به زانو درخواهد آورد. نگرانی سوم نتانیاهو ادامه حملات غافلگیرکننده حزبالله در شمال است که هر لحظه ممکن است حملات تلافیجویانه جمهوری اسلامی ایران را به دنبال داشته باشد و آخرین نگرانی جدی وی ترک جنگ است. ترک جنگ و بازگشت به شرایط عادی برای بنیامین نتانیاهو، معنایی جز کنارکشیدن احزاب ائتلافی از دولتش ندارد و این یعنی برکناری از قدرت و تعیین نخستوزیر موقت و برگزاری انتخابات زودهنگام پارلمانی.
در چنین صورتی نیز پرونده کوتاهی وی هم قبل از آغاز عملیات ۷ اکتبر و هم در طول ده ماه جنگ غزه به جریان خواهد افتاد و برابر برخی اظهارنظرها احتمال زندانی شدن وی قطعی است و با توجه به اینکه در سن ۷۴ سالگی قرار دارد و به بیماری قلبی مبتلا است، نمیتواند امیدی به بازگشت مجدد به قدرت داشته باشد واز این منظر باید گفت طی روزها و هفتههای آینده نیز همچنان به آتش جنگ میدمد و از هر توافقی سر باز میزند و به گروگانهای اسراییلی هم فکر نمیکند.
نکته آخر اینکه در شرایط فعلی تنها چیزی که میتواند نخستوزیر رژیم صهیونیستی را متوقف و حصول توافق آتشبس را ممکن کند فشار احزاب داخلی و همچنین اعتراضات و اعتصابات است که با توجه به خشم خانوادههای گروگانها که چیزی جز آزادی عزیزان خود را نمیخواهند، احتمال بسیار دارد طی چند روز آینده اوج بگیرد.