دو روز گذشته هم اخباری در برخی رسانهها منتشر شد که برابر آن «دونالد ترامپ» قصد دارد یک تا دو میلیون نفر از ساکنان غزه را به لیبی کوچ دهد، کشوری که خود با مشکلات مختلف سیاسی، اقتصادی و امنیتی مواجه است ضمن اینکه روشن نیست این جمعیت توسط مردم لیبی مورد پذیرش قرار خواهند گرفت یا خیر.
البته وزارت امور خارجه آمریکا طی بیانیهای این خبر را تکذیب کرد اما تحرکاتی که این روزها توسط ارتش اسراییل در منطقه جریان دارد، این گمان را تقویت میکند که بنیامین نتانیاهو عزم خود را جزم کرده تا ساکنان غزه را کوچ دهد یا آنان را به جنوبیترین قسمت این باریکه، حوالی شهرهایی چون رَفَح اسکان دهد و مناطق شمالی و مرکزی نوار غزه را بهعنوان منطقه حائل در کنترل خود بگیرد.
ساعاتی قبل هم شبکه الجزیره انگلیسی فیلمی از بنیامین نتانیاهو به نمایش گذاشت که ادعا دارد ارتش در آستانه به دست گرفتن کنترل همه غزه است و نیروهای زمینی از شمال نوار غزه وارد این منطقه شدند و به مأموریت خود ادامه خواهند داد تا فرصت از دست نیروهای حماس گرفته شود و نتوانند خودشان را ترمیم و بازسازی کنند.
با توجه به سکوت جامعه عرب و همچنین سرگرمی دول منطقه به سفر دونالد ترامپ، بنیامین نتانیاهو موفق شد طرحهای شوم خود را در آرامش به جلو ببرد و اگر کشورهای مسلمان و همچنین دولتهای عرب منطقه اعتراضی به این اقدام نشان ندهند، میتوان حدس زد که در آینده چه خواهد شد و اسراییل هرگز از مناطقی که اشغال کرد، پا پس نمیکشد.
برابر اخباری که منابع محلی دادند، تا امروز بیش از ۵۵ هزار نفر از ساکنان غزه جان خود را از دست دادهاند که بخش اعظم این افراد، کودکان، زنان و غیرنظامیان هستند و بسیاری هم این روزها در معرض بیماری، گرسنگی و قحطی هستند و لازم است تا آمار تلفات بالاتر نرفته است اقدامی برای آنان کرد.
دولت آمریکا بیش از سه دهه قبل و در زمان ریاستجمهوری بیل کلینتون کشور مستقل فلسطینی را به رسمیت شناخته بود و درحقیقت معمار معاهده اسلو بود اما بعدها هرگز اسراییل را بهخاطر زیر پا گذاشتن تعهدات خود سرزنش نکرد گویا که همه آنچه در معاهده اسلو نوشته شد، شوخی بود.
اقدام ارتش اسراییل به اشغال غزه گامی در جهت حذف کامل کشور مستقل فلسطینی است که برابر معاهده اسلو قرار شد در دو حوزه سرزمینی کرانه باختری و نوار غزه پای بگیرد و اگر بنا باشد ارتش اسراییل به بهانه مقابله با نظامیان حماس و جهاد اسلامی در نوار غزه بماند، این اقدام به معنای پشت پا زدن به قراردادی است که خود امضا کرده است.
کوچ اجباری مردمی که قرنها در سرزمین خود زندگی کردهاند به کشورها و سرزمینهای دور و نزدیک اقدامی است که طی این هشتاد سال بارها صورت گرفت و این جمعیت اندکی که در نوار غزه و کرانه باختری ماندهاند آخرین امید یک ملت برای تشکیل کشوری هستند که نامش فلسطین بود و جهان اسلام و سازمان ملل باید جلوی این اقدام بایستد.
برعکس آنچه در برخی تحلیلها گفته میشود مبنی بر اینکه دونالد ترامپ از نتانیاهو فاصله گرفته است و اسراییل دیگر شریک استراتژیک آمریکا نیست ما باور داریم این فصل هم نوعی تقسیم کار بین دو کشور است و در حالیکه آمریکا تلاش دارد کشورهای موثر عرب منطقه را سرگرم نگاه دارد، اسراییل طرحهای شوم خود برای فلسطین را در آرامش به جلو هدایت میکند و یکی از آخرین گامهای افراطیون تلآویو، محو فلسطین است کا با اشغال کامل غزه محقق خواهد شد.
آنچه این روزها ضرورت دارد این است که اتحادیه عرب اعلام کند که مدیریت باریکه غزه را قبول میکند و نیروهایی از کشورهای عضو این اتحادیه در نوار غزه مستقر شوند تا بهانه از دست اسراییل گرفته شود.
