آرین پارسی نژاد – روزنامه نگار / هشت ماه از اعلام رسمی شیوع کرونا در کشور می گذرد. اکنون به اعتراف مسئولان شرایط به شدت بحرانی شده است. بر اساس گزارش های منتشر شده، ظرفیت اکثر بیمارستان ها تکمیل شده و روزنانه بیش از ۲۰۰ نفر تنها بر اساس آمارهای رسمی […]
آرین پارسی نژاد –
روزنامه نگار /
هشت ماه از اعلام رسمی شیوع کرونا در کشور می گذرد. اکنون به اعتراف مسئولان شرایط به شدت بحرانی شده است. بر اساس گزارش های منتشر شده، ظرفیت اکثر بیمارستان ها تکمیل شده و روزنانه بیش از ۲۰۰ نفر تنها بر اساس آمارهای رسمی جان خود را از دست می دهند. با اینحال برخی از دولتمردان و مسئولان مردم را باعث بحرانی شدن وضعیت کشور در حال حاضر می دانند. این در حالی است که اگر کمی حافظه خود را به کار بیاندازیم، به یاد خواهیم آورد که مسئولان چگونه منفعلانه با کرونا برخورد کردند.
به گزارش «جمله» سیما سادات لاری سخنگوی وزارت بهداشت روز سه شنبه درباره آخرین آمار مبتلایان قطعی به ویروس کرونا در کشور و موارد فوت ناشی از این ویروس گفت: «در ۲۴ ساعت گذشته تا ظهر روز (۲۲ مهر ۱۳۹۹) و بر اساس معیارهای قطعی تشخیصی، چهار هزار و ۱۰۸ بیمار جدید مبتلا به کووید۱۹ در کشور شناسایی شد و هزار و ۹۴۹ نفر بستری شدند. با این حساب، مجموع بیماران کووید۱۹ در کشور به ۵۰۸ هزار و ۳۸۹ نفر رسید».
سخنگوی وزارت بهداشت گفت: « تاکنون ۴۱۱ هزار و ۸۴۰ نفر از بیماران، بهبود یافته یا از بیمارستانها ترخیص شدهاند. همچنین ۴۵۷۰ نفر از بیماران مبتلا به کووید۱۹ در وضعیت شدید این بیماری تحت مراقبت قرار دارند و تاکنون چهار میلیون و ۳۶۹ هزار و ۶۲۲ آزمایش تشخیص کووید۱۹ در کشور انجام شده است».
این چندمین روز پیاپی است که آمار جانباختگان از ۲۵۰ نفر بالاتر می رود. هر چند که بر اساس اظهارات برخی منابع بیمارستانی، آمار حقیقی جانباختگان چیزی حدود ۲ برابر این تعداد است و آمارهای اعلام شده از سوی وزارت بهداشت تنها مربوط به شهروندانی می شود که از آنان تست کرونا گرفته شده و نتیجه آن مثبت بوده است. در این میان ده ها و شاید صدها نفر قبل از آنکه تستی از آنان گرفته شود و یا نتیجه تست آنان مشخص شود، جان خود را از دست داده اند و در آمار تلفات کرونا قرار نمی گیرند.
اظهار نظرهای دردناک
البته در شرایط حال حاظر دیگر تفاوتی ندارد که آمارهای اعلام شده، چگونه تنظیم می شوند چرا که همگی به خوبی می دانیم شرایط، به مراتب وخیم تر از آن است که بخواهیم بر سر آمارها بحث و جدل داشته باشیم.
در این میان اما برخی اظهار نظرها، حکم نمکی دارد که بر زخم ریخته می شود. اظهارات امام جمعه موقت تهران یکی از همین اظهار نظرها بود.
هفته گذشته بود که کاظم صدیقی در سخنانی گفته بود: « باورم این است که این کرونا، بلای خدا و نتیجه گناهان خود ماست»!
در طی چند هفته گذشته نیز برخی از مسئولان وزارت بهداشت و شخص رئیس جمهور، در خصوص افزایش ابتلای شهروندان به کرونا، مردم را مقصر معرفی کرده بودند.
از دکتر حریرچی تا دکتر روحانی در هر اظهار نظری می گویند که مردم مراعات نکرده اند و این موج سهمگین کرونا نتیجه رفتار آنان است. صدا و سیما نیز در هر بخش خبری و غیر خبری خود وقتی سخن از آمارهای فزاینده ابتلا و مرگ و میر ناشی از کرونا به میان می آورد، باز پای مردم را به میان می کشد و گزارشگران خود را راهی خیابان ها می کند تا بلکه یکی – دو نفر را بیابند که از ماسک استفاده نمی کنند و با تهیه گزارشی نمایشی، باز رفتارهای مردم را عامل گسترش کرونا اعلام کنند.
شاید این بزرگواران ۸ ماه پیش را فراموش کرده اند، همان زمانی که خبرنگاران و فعالان اجتماعی نسبت به شیوع کرونا در کشور هشدار می دادند و مورد غضب مسئولان قرار می گرفتند؟! شاید هشدارهایی که در خصوص پروازهای هواپیمایی ماهان که در بست در اختیار اتباع چینی قرار داشت را فراموش کرده اند؟ شاید هشدار ها نسبت به اعمال محدودیت و قرنطینه قم و گیلان را فراموش کرده اند؟ شاید آقای رئیس جمهور فراموش کرده اند که قرار بود از روز شنبه همه چیز به وضع عادی بازگردد؟ شاید صدا و سیما فراموش کرده است که «کرونا را یک ویروس مظلوم» معرفی می کرد که از ویروس سرماخوردگی هم ضعیف تر است؟ شاید فراموش کرده اند که مردم را به استفاده از «روغن بنفشه» و «نیش زنبور عسل» تشویق می کردند؟ شاید مسئولان این موارد را فراموش کرده باشند اما مردم فراموش نکرده اند که چه سیاست های متناقضی در خصوص مقابله با کرونا توسط دستگاه های اجرایی اتخاذ شد.
مردم همچنان می پرسند از راه اندازی «قرارگاه بهداشتی و درمانی امام رضا» چه خبر؟ مردم می پرسند داروی ضد کرونا که در اواخر اسفند ماه خبر ساخت آن را در رسانه ملی پخش کردید چه شد؟ مردم می پرسند «ویروس یاب مستعان» چند بیمار کرونایی را شناسایی کرد؟ هنوز هم برای مردم این سوال مطرح است که کدام کشورها بودند که راه و روش مقابله و مدیریت کرونا را از رئیس جمهور و وزیر بهداشت پرس و جو می کردند و تقاضا داشتند از تجربیات ایران در مقابله با کرونا بهره مند شوند؟
این تناقض گویی ها آنقدر گسترش یافت تا آنجایی که دیگر اعتمادی بین مردم و مسئولان دیده نمی شود. برخی از مردم نیز آنقدر گرفتار مشکلات معیشتی و اقتصادی هستند که نه تنها امیدی به آینده ندارند، بلکه کرونا را راهی برای خلاصی از این شرایط می دانند.
مردم همه چیز را می فهمند
در همین رابطه حجت الاسلام و المسلمین مسیح مهاجری در سرمقاله روزنامه جمهوری اسلامی با اشاره به جمله ای از صدیقی امام جمعه موقت تهران به شدت از او انتقاد کرد.
مهاجری نوشت: «از یک روحانی صاحب تریبون نقل شده که اخیراً گفته است: علت پیدایش کرونا گناهان مردم است و همین کروناست که مانع توفیق رفتن به زیارت اربعین شده است.»
وی ادامه داد: «این نوع تحلیلهای بیپایه در سالهای اخیر، فراوان شنیده شده که عموماً گویندگان و مخترعان آنها منبریهای کممایه هستند. در اینکه گناه از عوامل مؤثر در کمتوفیقیها و نزول بعضی بلاهاست، تردیدی نیست ولی این نوع تحلیلها که در سالهای اخیر رسم شده که عدهای تلاش میکنند ناکارآمدیهای خود و مجموعه خود را به گردن گناه و عملکرد مردم بیندازند، از مضحکترین سخنانی است که شنیده میشود».
مهاجری با اشاره به وضعیت بحرانی معیشت در جامعه گفت: «شاید این حضرات به دلیل برخورداری از شرایط خوب زندگی، خبری از مشکلات معیشتی مردم ندارند که اینگونه سخن میگویند. برخورداری از درآمد مناسب، امکانات رفت و آمد، خانه وسیع و مجهز، محافظ و پسفنگ و پیشفنگ، مهمانیهای آنچنانی، احترامات فائقه و نفوذ کلمه در ادارات و نهادها و شرکتها و مؤسسات و بانکها، طبعاً هر انسانی را از آنچه در جامعه میگذرد بیخبر میکند. برای این قبیل افراد چه فرقی میکند که قیمت میوه از امروز تا فردا ۵۰ درصد افزایش پیدا کند و گوشت به جای کیلوئی ۶۰ هزارتومان ۱۲۰ هزارتومان باشد و قیمت مرغ از کیلوئی ۱۲ هزارتومان به ۲۲ هزارتومان برسد. برای اینان این پولها چیزی نیست و به همین دلیل نمیتوانند بفهمند کارگر و کارمندی که با حقوق ثابت دو سه میلیون تومان قرار است هم اجارهخانه بدهد و هم شکم زن و بچهاش را سیر کند و هم پول آب و برق و تاکسی و دوا و درمان را تأمین نماید، چه میکشد. همین بیخبری است که باعث میشود آمدن کرونا را به گردن عملکرد مردم بیندازند».
دیواری کوتاه تر از دیوار مردم
مسیح مهاجری افزود: «این، عادت بسیار زشتی است که اجازه نمیدهند دیواری از دیوار مردم کوتاهتر پیدا شود، هر مسئول و مدیری ناتوانی و ناکارآمدی خود را به گردن مردم میاندازد. کرونا را نتیجه گناه مردم میدانند، موج دوم کرونا را به گردن بیتوجهی مردم به خانه ماندن میاندازند، موج سوم را به گردن ماسک میاندازند و در این میان کوتاهیهای خودشان را که درباره سفرها، تجمعات، وضعیت نابسامان سفرهای هوائی، قطارها، مترو، اتوبوسها، پاساژها، پارکها، تورها هرگز تصمیمی نمیگیرند و نظارتها بر اجرای شیوهنامههای تصویب شده خودشان در حد صفر است، به روی مبارک نمیآورند! مشکلات زندگی و بیتوفیقی در سفر زیارتی اربعین را به گردن کرونا میاندازند و کرونا را هم به پای مردم مینویسند تا نالایقی و عملکردهای نادرست خودشان را توجیه کنند»!
وی در پایان گفت: «مشکل بزرگ این افراد اینست که تصور میکنند مردم نمیفهمند و آنها میتوانند با این توجیهات بلاوجه و بیپایه، هرطور که میخواهند بتازند و به زندگی غیرمردمی خود ادامه دهند. واقعیت، کاملاً خلاف این تصور است. مردم همه چیز را میفهمند و نهتنها این توجیهات فریبکارانه را قبول نمیکنند بلکه با مشاهده این روشها و سخنان خلاف، راه خود را از این قبیل فریبکاران جدا میکنند».
