احمد شیرازیان _ خبرنگار / همزمان خبرگزاری فارس هم نوشت: کسب اطلاع از بانک مرکزی نشان میدهد درآمد ناشی از دریافت عوارض عبور کشتیها از تنگه هرمز به این بانک واریز شده که بهصورت ارز نقد بوده است. پیشتر برخی رسانهها مدعی شده بودند که ایران عوارض از تنگه هرمز را به صورت رمزارز دریافت میکند.
چند دهه است که رهبر شهید، کارشناسان دلسوز اقتصاد و همچنین روسای دولتها بر صادرات غیرنفتی تأکید داشتند و البته هرگز دلارهای غیرنفتی در اقتصاد ما بر دلارهای نفتی پیشی نگرفت اما خبر واریز عوارض تردد تنگه هرمز به حساب بانک مرکزی، نویدی از آینده روشن میدهد مبنی بر اینکه دوران طلایی دلارهای غیرنفتی آغاز شده است.
«کاظم جلالی» سفیر ایران در مسکو نیز ضمن تأیید این موضوع، گفت: درباره دریافت عوارض در تنگه هرمز استثنائاتی قائل شدیم و تلاش بر این است که برای کشورهای دوست مثل روسیه از این استثنا، استفاده کنیم.
همه قراین نشان میدهد تأکید تهران بر حق اعمال حاکمیت بر تنگه هرمز را باید تمامشده تلقی کرد و کشورهای منطقه و جهان چارهای جز پذیرش آن ندارند و همانگونه که تردد در کانال سوئز با اجازه و آگاهی قاهره و پس از پرداخت عوارض ممکن است، از امروز در تنگه هرمز هم اوضاع به همین صورت خواهد بود.
آغاز جنگ آمریکا و اسراییل علیه جمهوری اسلامی ایران در صبح روز شنبه ۹ اسفند، بیتی از گلستان سعدی را در ذهن ما تداعی میکرد که گفت: «بیار آنچه داری ز مَردی و زور//که دشمن به پای خود آمد به گور» و امروز برای همه آشکار شد که بهخاطر مردی و هوشمندی نیروهای مسلح و همچنین مقاومت و حمایت مردم و علیرغم درد و داغ عزیزانی که به شهادت رسیدند و تخریبهایی که صورت گرفت، آمریکا متوجه شد تا کمر در گور خود فرو رفته و تلاش دارد خود را از این معرکه بیرون بکشد.
جمهوری اسلامی ایران از نخستین روزهای آغاز جنگ موفق شد کنترل تنگه هرمز را در دست خود بگیرد و تردد در این تنگه بسیار استراتژیک جهان تنها با اجازه تهران میسر است.
نکته بسیار مهمی که سرویس سیاسی روزنامه «جمله» بارها ازجمله در تحلیل صفحه ۲ سهشنبه ۱۸ فروردین با تیتر «تثبیت حاکمیت بر تنگه هرمز» بر این نکته تأکید کرد این است که امروز بهترین فرصت برای ثبت حقوقی نظارت تهران بر ترددهای این تنگه است و با توجه به اینکه ترامپ هم از نظر افکار عمومی داخل آمریکا و هم تابآوری و امکان ادامه جنگ، در شرایط بدی قرار دارد، حتماً با این حق جمهوری اسلامی ایران موافقت خواهد کرد.
این امر از آنجایی ضرورت دارد که دریافت غرامت یکی از خواستههای تهران است و نه آمریکا و نه اسراییل امکان مالی برای پرداخت این خسارت را ندارند، خسارتی که برابر آخرین اظهارات سخنگوی دولت چهاردهم، بالغ بر ۲۷۰ میلیارد دلار برآورد شده است و تنها مسیر قانونی و حقوقی که برای دریافت آن و جبران همه آسیبهای این جنگ وجود دارد این است که حاکمیت جمهوری اسلامی ایران بر تنگه هرمز مورد شناسایی بینالمللی قرار بگیرد و همه کشتیها برای تردد از این آبراهه عوارض پرداخت کنند.
سخنگوی دولت درباره منازل آسیب دیده در جنگ گفت: «دولت پول بازسازی منازل را نمیدهد، فقط تراکم شناور میدهیم تا سازنده رغبت کند خانه را دوباره بسازد.» با توجه به هزینه بالای ساختوساز، مشخص نیست چطور صرفاً افزایش تراکم میتواند منجر به جبران زیان مردمی شود که خانههایشان به کل ویران شده یا با تخریب عمده مواجه شده است اما اگر پرداخت عوارض به تهران از کشتیهایی که قصد عبور از تنگه هرمز را دارند، در مراجع بینالمللی به ثبت برسد، دولت نیز امکانی پیدا خواهد کرد تا مساعدت بیشتری در این حوزه انجام دهد و بازسازی منازل مردم را که موضوع مهمی است، به سرانجام برساند.
در صورت تحقق این امر همچنین میتوان امیدوار بود پای ناوهای جنگی آمریکا نیز برای همیشه از خلیج فارس قطع شود چون قطعاً تهران به شناورهای جنگی اجازه تردد از این تنگه و ورود به خلیج فارس را نخواهد داد.
آخرین نکته در این موضوع را سعید لیلاز چهره اقتصادی وابسته به طیف کارگزاران سازندگی در یکی از تجمعات مردمی حمایت از ایران گفت: «تا الان که من با شما صحبت میکنم، میتوانم بگویم درآمد ما از این جنگ بیشتر از زیانش بوده و این فقط به خاطر پایمردی مردان بزرگی است که پای لانچرها ایستادند.»
