منصور حقیقت پور، در گفتگو با « جمله » اظهار داشت: بحث معیشت، بحث تولید، بحث تورم، بحث مسکن موضوعهایی هستند که به زندگی روزانه مردم وابسته هستند و به همین دلیل دولت چهاردهم که به واسطه اظهارات آقای پزشکیان در جریان فعالیت انتخاباتی جامعه را به آیندهای کم مشکلتر امیدوار کرده است، مکلف به این است که اولین موضوع دولت بعد از استقرار در پاستور را بهتر کردن شرایط اقتصادی مردم قرار بدهند. البته این توقع که مسائل یک شبه حل شوند، نمیتواند منطقی باشد. اما تاکید چیزی جز این نمیتواند باشد که دولت باید تمرکز ۱۰۰ درصدی به بخش اقتصاد داشته باشد.
او افزود: دولت چهاردهم باید برنامهای را به مردم تشریح کند که قرار است، بر اساس برنامه هفتم و چشم انداز مثلا بگوید، امسال برای اشتغال این کار را خواهیم کرد، جهت مهار تورم این کار را خواهیم کرد و برای مسکن هم این برنامه داریم تا مردم بتوانند محاسبه کنند تا بتوانند عملکرد دولت را بررسی کنند.
وی درباره تاثیر سیاست خارجی در بحران اقتصادی گفت: دولت پزشکیان یکی از کارهای مهمش را توسعه رابطه ایران در سطح بین الملل قرار بدهد تا از این طریق مقدمات کاهش بحرانها فراهم شود. همچنین رفع تحریمها باید در دستور کار قرار بگیرد که این مهم با مذاکره با کشورها بر اساس منافع ملی صورت میگیرد. همچنین دولت با رایزنی با مخالفان داخلی مشکل افای تی اف را هم به نحوی حل و فصل کند تا بانکهای ایرانی بتوانند با بانکهای جهانی بدون هیچ مانعی مراوده مالی داشته باشند.
او درباره اینکه دست دولت چقدر در سیاست خارجی باز است، توضیح میدهد: یک قوانین بالا دستی مربوط به سیاست خارجی داریم که دولت میتواند بر اساس ملزومات تعیین شده در آن قوانین مذاکرت را انجام بدهد که مقام معظم رهبری در جلسه تنفیذ به دولت اختیار دادند که با تکیه بر منافع ملی با دنیا البته منهای اسرائیل مذاکره کنند. حتی اگر آمریکاییها استقلال ایران را به رسمیت بشناسند، با آنها هم میتوانیم در راستای حل اختلافات گفتگو کنیم. البته در موضوع برجام به این شرایط مذاکره میکنیم که مفاد همان قرارداد قبلی تفاوتی نداشته باشد.
وی تصریح کرد: رهبری مثل کوه پشت دولت ایستاده اند و به همین دلیل مخالفان داخلی توافق هستهای و حتی مذاکره با آمریکا نمیتوانند مانعی برای دولت باشند. همانطور که با آمریکا مستقیم یا غیرمستقیم در گذشته نشستهایی برگذار کرده ایم.
حقیقت پور افزود: دولت آقای پزشکیان پیش از شروع به فعالیت این امیدواری را به جامعه تزریق کرده است که گرهها بازشدنی هستند و مردم میتوانند، به آرامش امیدوار باشند؛ بنابراین توقع از مجلس و ارگانهای دیگر چیزی غیر از این نمیتواند باشد که نه تنها رویکرد تقابلی با دولتیها نداشته باشند، بلکه با توجه به اینکه جامعه به اصلاح بعضی از ساختارها نیاز مبرم دارد، با همکاری و همراهی موجب شوند، از این برهه مملو از مشکلات ریز و درشت به سلامت عبور کنیم.
