در بدو سخن باید تأکید کنیم رابطه بسیار محو و ماتی بین صلاحیت سیاسی و مدیریتی و کارآمدی بین «سادهزیستی»، «معنویت» و «صلاحیتهای اخلاقی» وجود دارد و ما طی این چندین دهه، افراد بسیاری را دیدهایم که تلاش کردند خود را «سادهزیست» و «معنوی» نشان دهند، اما بعدها طشت رسواییشان از بام افتاد و روشن شد که بین آنچه که به مردم نشان دادهاند و حوزه خصوصی زندگی و نظامِ فکری آنان فاصله بسیار بوده است و در حقیقت با رعایت برخی مَظاهر سادهزیستی، معنویت و مردمداری، قصد فریب خلق و حتی فریب نظام را داشتهاند.
اگر رجوعی ساده به تهمانده خاطرات ذهنمان داشته باشیم موارد بسیاری از این دست را به خاطر میآوریم ازجمله «محمود احمدینژاد» و «شیخ کاظم صدیقی» که نمایش سادهزیستی برای آن دو بزرگوار، حربهای برای کسب رأی و همچنین پایگاه مذهبی بوده و لا غیر.
موضوع هزینه سنگین سعید جلیلی برای ضدگلوله کردن خودروی تیبا یا پراید را «جلال رشیدی کوجی» نماینده سابق مجلس طرح کرد و بسیاری از سیاسیون طرفدار جلیلی در ابتدا آن را منکر شدند و حتی «شیخ حمید رسایی» که ذهنیتی حذفمحور دارد، پیشنهاد کرد رشیدی کوجی را داخل ماشین سعید جلیلی بنشانیم و از برو بچهها کمک بگیریم و به این خودرو شلیک کنیم «تا سیهروی شود هرکه در او غَش باشد.» علاوه بر رشیدی کوجی، «مجتبی ذوالنوری»، نماینده اصولگرای مجلس که از نظر سیاسی نزدیک به سعید جلیلی محسوب میشود نیز این موضوع را تأیید کرد و گفت: خودروی موسوم به پراید ضدگلوله مورد استفاده جلیلی، هزینهای بیشتر از یک خودروی بنز ضدگلوله داشته است. چیزی که بچههای حزباللهی به کله ما میزدند این بود که آقای جلیلی پراید سوار میشود، بعد میگفتند که قالیباف فلان و فلان مسئول فلان است. هزینه پراید ضدگلوله سعید جلیلی، از یک بنز ضدگلوله بیشتر است.
نماینده مردم قم در مجلس شورای اسلامی با انتقاد از فضاسازی تبلیغاتی پیرامون استفاده از خودروی ارزانقیمت توسط جلیلی افزود: قبول دارم که این پیامی که به جامعه داده میشود مبنی بر اینکه مسئولان هم میتوانند پراید سوار شوند، ارزشمند است اما اگر واقعا ما پرایدِ واقعی سوار شویم !
دفتر سعید جلیلی نیز در واکنش اطلاعیهای صادر کرد و نوشت:« در سال ۱۳۸۹ و برای جلوگیری از ترور جلیلی، آن هم نه به درخواست خودش که با فشار نهادهای نظارتی، فقط با ۸ میلیون تومان ماشیناش را ضد گلوله کردهاند.»
سعید جلیلی در سال ۱۳۸۹ دبیر شعام بوده است و منطقی است اگر در آن ایام که چندین ترور مربوط به پرونده هستهای رخ داد، وی نیز هدف بوده باشد اما یک ابهام بزرگ اینجا وجود دارد که هیچ پاسخی برای آن وجود ندارد.
در این خصوص لازم است از سعید جلیلی بپرسیم برابر بررسیهای اعلام شده، هزینه ضدگلوله کردن پراید که در سال ۸۹ حدود ۸ میلیون تومان بود، امروز بین یک تا یکونیم میلیارد تومان میشود و چرا ایشان در آن روز که دبیر شورای عالی امنیت ملی بوده است، از یکی از همان خودروهای ضد گلوله موجود در کشور استفاده نکرد تا این هزینه انجام نشود، آیا این کار دلیلی غیر از نمایش سادهزیستی و تلاش برای فریب مردم دارد؟
جهت آگاهی افکار عمومی لازم است تأکید کنیم امروز نیز احتمال ترور برخی مدیران ارشد نظام از سوی دشمنان محتمل است و بسیاری از مدیران ارشد، برابر پروتکلهای حفاظتی با خودروی بنز ضدگلوله تردد میکنند و کسی هم به آنان ایرادی نمیگیرد، اما اگر همین امروز هم مسئولی اصرار داشته باشد که من سوار بنز ضد گلوله نمیشوم و به دوستان خود اشاره کند یک خودروی داخلی چون تیبا یا پراید را ضدگلوله کنند تا به سطح حفاظتی موردنظر برسد، تنها یک گمان را میتوان در مورد وی درست دانست و آن تلاش برای فریب خلق، نمایش سادهزیستی و ریاکاری است و اینکه میزان هزینهای که برای ضدگلوله کردن آن خودرو صرف شده، چقدر بود و آیا این هزینه را دوستانش دادهاند یا از منابع بیتالمال پرداخت شده، موضوعی فرعی و حاشیهای بیاهمیت است.
نکته آخر اینکه ما خوشحال هستیم سعید جلیلی که از سال ۱۳۸۹ با پراید ضدگلوله تردد میکند، مورد هیچ سوءقصدی قرار نگرفت و امروز زنده است اما یقین داریم تیری کُشنده، از پراید ضدگلوله وی عبور کرد و صداقت وی را از نظر افکار عمومی مخدوش ساخت و برچسبِ سیاستمدار ریاکار بر پیشانی وی چسباند و با توجه به اینکه وی این روزها شهر به شهر و جلسه به جلسه میرود تا برای انتخابات ریاستجمهوری آینده هوادار جمع کند، -کمااینکه روز گذشته در دانشگاه تهران حضور داشت- در نخستین انتخاباتی که نامنویسی کند، اثر تخریبی این تیر را خواهد دید.
