زنان هنرمند کرمانی در گذشته قبل از فرا رسیدن ماه مبارک رمضان با در آمیختن گیاهان دارویی با یکدیگر و مخلوط کردن آن با شکر، پودری خوراکی و تقویت کننده به نام «قاووت »یا «قوتو » تهیه می کردند که خواص درمانی زیادی برای آن برشمرده اند. تهیه قاووت یا به لهجه شیرین کرمانی ‘قُوَتو’ […]
زنان هنرمند کرمانی در گذشته قبل از فرا رسیدن ماه مبارک رمضان با در آمیختن گیاهان دارویی با یکدیگر و مخلوط کردن آن با شکر، پودری خوراکی و تقویت کننده به نام «قاووت »یا «قوتو » تهیه می کردند که خواص درمانی زیادی برای آن برشمرده اند.
تهیه قاووت یا به لهجه شیرین کرمانی ‘قُوَتو’ یکی از آیین های تا حدودی فراموش شده ماه رمضان در کرمان است.
زنان کرمانی به عنوان یک رسم دیرینه، قاووت که قدمت آن به قرن هفتم هجری باز می گردد را قبل از زمان هایی مانند عید نوروز، زایمان زنان و ماه رمضان تهیه می کردند و معتقد بودند خوردن آن مقاومت بدنشان را در برابر گرسنگی زیادتر می کند.
قوتو یکی از شیرینی های قدیمی کرمان است و زنان کرمانی از قدیم، قبل از ماه رمضان و سایر مناسبت ها این پودر را تهیه و مصرف می کردند.
خانم ها معتقد بودند اگر قوتو را خیس کنند و بر پیشانی خود بمالند سرشان تقویت می شود و گاهی نیز با زرده تخم مرغ و شیر این کار را انجام می دادند تا در ماه رمضان توانشان برای روزه داری بالا برود.
کرمانی ها در شب های قدر نیز همراه خود قوتو می بردند و حتی گاهی آن را به صورت نذر در مساجد توزیع می کردند و معتقد بودند این پودر توان شب زنده داری آنها را افزایش می دهد.
تمام مواد قوتو گیاهی است و به طور طبیعی در کوه ها و طبیعت کرمان وجود دارد و کرمانی ها چندین نوع قوتو تهیه می کنند که شامل مخلوط، پسته ای، نارگیلی، نخودی، چهل گیاه و غیره است اما در ماه رمضان بیشتر قوتوی چهل گیاه مورد استفاده قرار می گیرد.
گیاهان دارویی متعددی در تهیه قوتو بکار می رود که می توان به هل باد و هل رسمی، بذر کتان، سیاه دانه، تخم گشنیز، کنجد، خشخاش، آفتابگردان، روپاس، شاهدانه، فلفل سیاه، دارچین، روناس، تخم کاهو، جو، رازیانه، موردانه، قهوه تاج، زیره سیاه کوه، بادیان، بادام، پسته و مرزنجوش اشاره کرد.
