مهمترین قدم برای اصلاح ساختار معیوب اقتصادی چیزی جز رونق تولید نیست. یعنی بدون تولید نمی توان برای بهبود اقتصادی کاری کرد. با این توضیح که تولید فقط تولید کالا نیست و در حوزه های نفت، کشاورزی، معادن و البته تولید دانش هم را شامل می شود. یعنی اگر بتوانیم تولید دانش داشته باشیم، در همه بخش ها می توانیم چرخ تولید
را بچرخانیم.
با تولید دانش می توانیم به همه آنچه می خواهیم، دست پیدا کنیم. کشوری مثل لهستان که نفت و منابع طبیعی ندارد، با تولید ماشین های استخراج نفت به جایی رسیده است که هم اشتغال را درست کرده و هم ارز آوری داشته است. به طوریکه درآمد بیشتری نسبت به کشورهایی که متکی به درآمد نفتی هستند، دارند.
در کنار حل مسائل اقتصادی، نکته مهمی که باید به آن توجه کرد، این است که انسجام و همصدایی در داخل است تا بتوانیم در کنار هم مشکلات را رفع کنیم. اما متاسفانه دولت هایی که برخلاف جریان جاری کشور بودند (دولت های منتسب به جریان اصلاحات) به گونه ای رفتار می کردند که جایی برای تعامل داخلی نمی گذاشتند و این تجربه تلخ را داریم. مگر اینکه اتفاقی جدید راه بیفتد و دولت چهاردهم وحدت را
اولویت بدانند.
موضوع مهم دیگر برای دولت آتی این است که شایسته ها را به کار بگیرد، یعنی اینطور نباشد که به هنگام چینش کابینه و مشخص کردن استاندار، معاون و … رابطه به جای ظابطه لحاظ شود. به هرحال عبور از این همه مشکل و ناکارآمدی نیاز به کارِ کارشناسی دارد تا وضعیت به طور دقیق بررسی شود و به راه حل های عملی برای برون رفت از بحران برسیم.
دولت شهید رییسی به تلاشگری شهره است و به همین دلیل رضایت مردم را جلب کردند. دولت جدید هم باید با کنار گذاشتن «پشت میز نشینی» وارد گود شوند تا بتوانند با زحمت زیاد مانع های بهبود شرایط را یکی پس از دیگری از میان بردارند.
دولت چهاردهم که به طور غیرمنتظره ای در تابستان سال جاری شروع به کار خواهد کرد، ماموریت دشواری را پیش روی خود خواهد دید. به هرحال هم در مناسبات بین المللی و هم در فضای داخلی مشکلات زیادی داریم که رفع شان کاری بسیار سخت اما شدنی است.
