این يعنی ایران درحال پیرشدن است و توان اقتصادی و اجتماعی آن در معرض خطری جدی قرار گرفته، به این پیرسالی باید مهاجرت را هم اضافه کرد که باعث شده بسیاری از خانوادههای طبقه مرفه و متوسط از بیم آینده فرزندانشان آنها را به خارج از کشور میفرستند.
به گزارش ایسنا، همچنین با توجه به شرایط فعلی، پیش بینی میشود که کاهش تولد بیشتری را طی سالهای پیش رو داشته باشیم و برآوردها حاکی از آن است که بیشترین میزان فرورفتگی جمعیتی و بیشترین میزان کاهش تولد سالیانه، طی سالهای ۱۴۰۷ و ۱۴۰۸ اتفاق افتد.
از طرفی هم شواهد حاکی از آن است که پنجره جمعیتی کشور در سال ۸۳ باز شده؛ یعنی اکنون نیروی کار مولد نسبت به نیروی غیرمولد، بیشتر از ۶۶ درصد است و پیشبینیها بیانگر این است که پنجره جمعیتی کشور تا سال ۱۴۲۵ باز بماند؛ این درحالیست که به اذعان کارشناسان متاسفانه تاکنون از این فرصت به درستی استفاده نشده و با کاهش نرخ باروری در کشور مواجه شدهایم؛ بر همین اساس هم کارشناسان نسبت به خطر ورود به تله جمعیتی هشدار میدهند؛ موضوعی که بیتردید خروج از آن سختیهایی خواهد داشت.
در چنین شرایطی و با وجود افزایش آمار سالمندان کشور که اقتضائات خاص خود را دارند و امکانات خاصی را نیز میطلبند، کارشناسان مربوطه معتقدند که همچنان سیاست کلانی در ارتباط با حوزه سالمندی در کشور وجود ندارد و تنها در قوانین پراکنده، اشاره کوچکی به موضوع سالمندی شده است.
سازمان جهانی بهداشت، ۶۰ سالگی را آغاز دوران سالمندی در نظر گرفته، اما کشورهای پیشرفته ۶۵ سالگی را آغاز دوران سالمندی در نظر گرفتهاند.سن آغاز سالمندی در کشورهای مختلف، متفاوت است. با توجه به معیارهای متفاوت آغاز دوران سالمندی، دانشمندان رویکردی پویا و معیاری یگانه برای آغاز سالمندی در نظر گرفتهاند. بر اساس این دیدگاه، اگر ۱۵ سال از سن «امید به زندگی بدو تولد» کم کنیم، عدد به دست آمده سن آغاز دوران سالمندی یک جامعه است.
سن امید به زندگی در ایران ۷۵ سال است و کاهش ۱۵ سال از سن امید به زندگی به این معنا است که سن ۶۰ سالگی، سرآغاز دوران سالمندی در جامعه ایران است. اگرچه برخی بر این باور هستند که کاهش ۱۵ سال از سن امید به زندگی به معنای ورود به دوران سالمندی است، اما افرادی که در حوزه آمار رفاهی و اقتصادی فعالیت میکنند به موضوع «سن مولد» تکیه میکنند.
به گفته رئیس اسبق دبیرخانه شورای ملی سالمندی کشور؛ بر اساس دیدگاههای اقتصادی، سن مولد از پایان ۱۴ سالگی شروع میشود و با آغاز ۶۵ سالگی به پایان میرسد. به دلیل اینکه سن وابستگی اقتصادی از ۶۵ سالگی آغاز میشود، برخی به اشتباه تصور میکنند که سن سالمندی هم میبایست از ۶۵ سالگی آغاز شود.
به گزارش جمله جمعیت کنونی کشور حدود ۸۶ میلیون نفر است، و بر اساس اطلاعات مرکز آمار ایران، حدود ۶ میلیون و ۵۰۰ هزار سالمند بالای ۶۵ سال در کشور زندگی میکنند که از این تعداد ۳ میلیون نفر را مردان و ۳ میلیون و ۵۰۰ هزار نفر را زنان تشکیل میدهند.جمعیت سالمندان بالای ۶۰ سال کشور حدود ۹ میلیون و ۸۵۰ هزار نفر گزارش شده که از این تعداد ۵ میلیون و ۱۵۰هزار نفر را زنان و ۴ میلیون و ۷۰۰هزار نفر را مردان تشکیلمیدهند.
جمعیت سالمندان استانهای گیلان و مازندران، به ترتیب با ۱۶.۳۵ درصد و ۱۴.۹۳ درصد است و با توجه به اینکه جمعیت سالمندان این استانها بیشتر از ۱۴ درصد است، جزو استانهای سالمند کشور محسوب میشوند.
از سوی دیگر جمعیت سالمندان استان سیستانوبلوچستان حدود ۴.۹۴ درصد گزارش شده و جوانترین استان کشور است. پس از استان سیستانوبلوچستان، استان هرمزگان با ۷.۲۳ درصد سالمند، دومین استان جوان کشور است.
