ظهور پدیدهای به نام جیدون سانچو خبری عالی برای هواداران بوروسیا دورتموند بوده، اما نه چندان برای کریستین پولیسیک. وینگر ۲۰ ساله و آمریکایی دورتموند که تا فصل پیش مهمترین و مستعدترین بازیکن جوان باشگاه به حساب میآمد، این فصل زیر سایه سانچوی انگلیسی رفته و حالا گزارشهای زیادی از احتمال انتقالش به لیگ برتر، […]
ظهور پدیدهای به نام جیدون سانچو خبری عالی برای هواداران بوروسیا دورتموند بوده، اما نه چندان برای کریستین پولیسیک. وینگر ۲۰ ساله و آمریکایی دورتموند که تا فصل پیش مهمترین و مستعدترین بازیکن جوان باشگاه به حساب میآمد، این فصل زیر سایه سانچوی انگلیسی رفته و حالا گزارشهای زیادی از احتمال انتقالش به لیگ برتر، به خصوص چلسی، به گوش میرسد.
پولیسیک این فصل با تشخیص و تصمیم مربی جدیدش، لوسین فاور، فقط چهار بار در ترکیب اصلی دورتموند در بوندسلیگا به زمین رفته و بیشتر نقش یک ذخیره تاثیرگذار را بازی کرده، تا بازیکنی ثابت. با این وجود انتقال زمستانی “کپتن امریکا” به استمفورد بریج، با توجه به قیمت ۷۰ میلیون پوندیای که دورتموند رویش زده، چندان محتمل به نظر نمیرسد. ترک وستفالن در تابستان اما سناریویی بسیار منطقیتر از سوی پولیسیک است.
اگر فرض کنیم این ترنسفر در نهایت انجام شود، جایگاه یکی از پدرو یا ویلیان در چلسی به خطر خواهد افتاد. اما آمار در مقایسه این سه بازیکن چه میگوید؟ پیش از هر چیز مهمترین نکته سن این سه بازیکن است. پدرو ۳۱ ساله است و ویلیان ۳۰ ساله. بنابراین واضح است که چرا مائوریتزیو ساری دنبال گزینهای برای آینده تیمش میگردد. او در ناپولی خوسه کایخون را داشت که با دوندگی و سرعت بالایش در بال راست فضای بیشتری برای لورنزو اینسینیه در بال چپ پدید میآورد. پولیسیک میتواند این نقش را برای ادن ازارد در چلسی بازی کند.
پدرو و ویلیان این فصل به صورت میانگین در هر ۹۰ دقیقه به ترتیب ۲٫۶ و ۲٫۵ دریبل موفق داشتهاند، در حالی که این آمار برای پولیسیک ۳ دریبل موفق در هر بازی بوده. از همان ابتدایی که این پدیده آمریکایی در دورتموند ظهور کرد هیچ شک و تردیدی درباره تکنیک بالایش نبود، اما عاملی که در بازی او میتواند پیشرفت کند تصمیمگیریها و ضربات آخرش است. پولیسیک این فصل به شکل متوسط در هر ۹۰ دقیقه ۲٫۱ پاس کلیدی داده. این آمار برای ازارد ۳٫۴ و برای ویلیان ۳٫۹ بوده و البته برای پدرو ۱٫۱٫
نکته نگرانکننده برای ساری شاید بیش از همه آمار گلزنی پولیسیک در فصول اخیر باشد. او این فصل فقط یک بار دروازه حریفان را باز کرده، آن هم در ترکیب تیمی که یکی از بهترین خط حملههای اروپا را دارد. کم گل زدن پولیسیک اما فقط محدود به این فصل نمیشود. در واقع او از شروع فصل ۲۰۱۷-۲۰۱۶ تا امروز فقط ۸ گل در بوندسلیگا زده. در نقطه مقابل پدرو این فصل ۵ گل برای چلسی در لیگ برتر زده (میانگین یک گل در هر ۱۲۶ دقیقه). ازارد و ویلیان هم به ترتیب هفت و دو بار دروازه حریفان چلسی در لیگ را در این فصل باز کردهاند.
نکته مهم دیگر برای وینگری که قرار است در تیم ساری بازی کند دوندگی و شرکتش در بعد دفاعی است. جایگاه ازارد، به عنوان یکی از بهترین بازیکنان لیگ برتر، در بال چپ دستنخوردنی به نظر میرسد. بنابراین هر بازیکنی که در سیستم ۳-۳-۴ ساری نقش وینگر راست را بازی میکند باید بیش از همتیمی بلژیکیاش بدود تا فضای بیشتری برای او در بعد هجومی ایجاد کند. آمار نشان میدهند که ۳۹ درصد حملات چلسی این فصل از بال چپ بود و ۳۴ درصد از بال راست. پس آیا پولیسیک میتواند در این بعد از بازی هم بازیکنی در مکتب ساری باشد؟
پدرو و ویلیان این فصل به صورت میانگین در هر ۹۰ دقیقه ۱٫۴ بار تکل زدهاند، آماری که برای پولیسیک تنها ۰٫۵ تکل در هر ۹۰ دقیقه است. البته این آمار پایین میتواند نتیجهای از نوع بازی دورتموند با ایدههای فاور هم باشد. پولیسیک فصل پیش میانگین ۱٫۸ و فصل قبلش میانگین ۱٫۵ تکل در هر بازی داشت. مهمتر از آن، پولیسیک از شروع فصل پیش تا امروز ۲۶ بار توپ را در یک سوم دفاعی حریفان برای تیمش پس گرفته، آماری که در کل بوندسلیگا در رده چهارم قرار میگیرد.
بدین ترتیب انتقال پولیسیک به چلسی، با توجه به سن و پتانسیلی که دارد، خریدی جذاب به حساب میآید و اگر ساری موفق شود، مثل خیلی دیگر از شاگردان سابق و حال حاضرش، فوتبال “کپتن امریکا” را یک درجه بالاتر ببرد، هواداران آبیپوشان لندن میتوانند منتظر تولد ستارهای دیگر در استمفورد بریج باشند.
