صنعت چوب از حوزههای بسیار پر ظرفیت در اشتغالزایی و ارزآوری است که میتوان به توفیقات اقتصادی بسیار ارزندهای در آن رسید. استفاده از چوب از قدمت و تاریخ بسیار قابل توجهی برخوردار است و این موضوع در ارتباط با کشوری همچون ایران که به تمدن و تاریخی کُهَن شُهره است نیز مصداق پیدا می […]
صنعت چوب از حوزههای بسیار پر ظرفیت در اشتغالزایی و ارزآوری است که میتوان به توفیقات اقتصادی بسیار ارزندهای در آن رسید. استفاده از چوب از قدمت و تاریخ بسیار قابل توجهی برخوردار است و این موضوع در ارتباط با کشوری همچون ایران که به تمدن و تاریخی کُهَن شُهره است نیز مصداق پیدا می کند. پس از گذشت هزاران سال از تاریخ استفاده چوب در جوامع بشری، همچنان این محصول یا به تعبیری مواد اولیه بسیاری از صنایع و رستههای شغلی و اقتصادی، از جذابیت قابل توجه و برجسته ای برخوردار است.
ارزش افزوده بالای محصولات چوبی کم نظیر و بی بدیل است
اسدالله همدانی، یکی از درودگران سابق در استان البرز، با اشاره به تنوع و گستردگی فعالیتها در عرصه صنایع چوبی اظهار کرد: برخی، فعالیتِ در حوزههای چوبی را صِرفاً مترادف و مُنحَصِر به رَسته درودگران تلقی نند که قطعا این ذهنیت از فعالیت در این عرصه، عوامانه و ناصحیح محسوب میشود. وی افزود: فعالیت در حوزه صنایع چوبی و یا به تعبیر صحیح تر عرصههایی که فعالیت در آن مستلزم تامین چوب به عنوان ماده یا محصول اولیه آن است، بسیار متنوع و گسترده است که پرداختن به تمامیِ بخشها و رستههای آن، در این مجال نمیگنجد و میتوان برای هر یک از مشاغل و رستههای مرتبط با این حوزه،گزارشی مُجَزا تنظیم کرد. همدانی گفت: چندی پیش، بنا بر اطلاعات و گزارشهای مندرج در رسانهها ، تعداد واحدهای رسمی درودگران از سوی اتحادیه درودگران کشور بیش از ۴۶ هزار واحد و نیروی انسانی فعال در آن بیش از یکصد و هفده هزار نفر عنوان شد که قطعا بخش قابل توجهی از درودگرهای فعال در کشور بصورت غیر مجاز فعالیت میکنند که البته این واقعیت منحصر و مُختَصِ به این رَسته و صِنفِ اقتصادی نیست و تقریبا دراکثر قریب به اتفاق صنوف، شاهد فعالیت غیر مجاز یا فاقد پروانه در واحدهای مشابِه و هم راستای آن هستیم و در صورت در نظر گرفتن واحدها و مراکز درودگری غیر مجاز بر تعدد چنین مراکزی افزوده خواهد شد که این اعداد و ارقام بیانگر میزان فرصت های شغلیِ موجود در این حوزه است. وی افزود: با اضافه کردن واحدها و مراکز تولیدی و صنعتی دیگری همچون مبلمان سازی،کاغذ سازی، درب و پنجره،کُمُد و حتی منازل چوبی و…که هنوز در برخی مناطق خاص کشور ساخته می شود به اوج تنوع فعالیت ها در این عرصه پی خواهیم برد. وی افزود: این گستردگی و تنوع، ظرفیت بالای جذب نیروی انسانی را نیز در پی دارد که در چنین بستری، بسیاری از فعالان نیروی انسانی در این حوزه، مشغول به فعالیت هستند و با برنامهریزی هوشمندانه میتوان بخش کثیر هر چه بیشتری از جویندگان کار را نیز جذب کرد. همدانی گفت: ارزش افزوده ۲۵ تا ۸۰ درصدی از دیگر خصوصیات ویژه رستههای مرتبط به فعالیت صنایع چوبی به شمار میرود و این ارزش افزوده در عرصههای مرتبط با صنایع دستی همچون مُنَبَت کاری و…بسیار مشهود است که میتوان با بازار یابی هدفمند در راستای عرضه و فروش آن در بازارهای کشورهای هدف، به سود فزایندهتری نائل شد.
واردات بی رویه، روند پیشرفت و توسعه صنایع چوبی را تحت الشعاع قرار داده است
چندی پیش، رامین ناظم سلیمی، رئیس هیات مدیره یکی از شرکتهای فعال در حوزه چوبی کشور در گفتوگویی با رسانهها گفت: روند توسعه صنعت چوب کشور در طی قریب به نیم قرن گذشته به نسبت سرعت پیشرفت کشورهایی همچون ترکیه و ایتالیا در این صنعت ، کُند بوده و متاسفانه واردات بی رویه باعث عقب ماندگی صنعت چوب در ایران شده است. وی افزود: برخورداری از ماشین آلات روز دنیا از دیگر ضروریاتی است که با تکیه بر آن میتوان از ظرفیتهای بالقوه صنعت چوب موجود در این مرز و بوم بهرهمند شد. این فعال و کارشناس حوزه صنایع چوب گفت: یکی از نارساییهای پیش روی این صنعت به کیفیت نه چندان مطلوب تولیدات مرتبط به این عرصه باز میگردد که همین عارضه ضریب صادرات تولیدات را از ایران به کشورهای دیگر تحت الشعاع قرار داده و در نقطه مقابل شاهد هستیم کشوری همچون ترکیه با ضریب قابل توجه و بالایی به صادرات تولیدات و محصولات چوبی مشغول است.
توسعه صادرات غيرنفتی با تکیه بر پیشرفت هر چه بیشتر در صنایع چوبی
در میان مشکلات ساختاری اقتصادی کشور، وابستگی به اقتصاد نفتی بصورت پررنگی بروز دارد و به کَرات از سوی دلسوزان کشور و نظام بر ضرورت فاصله گرفتن از این کیفیت و شیوه اقتصادی تاکید شده است. طبیعتا صادرات محصولات غیر نفتی با ارزش افزودة هر چه بیشتر و به تبع آن کسب درآمد برای کشور، از مولفههای بسیار تاثیرگذار در فاصله گرفتن از اقتصاد نفتی به شمار میرود.
