هفتاد و دومین جشنواره فیلم کن در حالی آغاز شد که کمترین حضور سینماگران ایران در این رویداد طی سه دهه اخیر رقم خورده و حتی در بخش بازار نیز شاهد حضور پررنگی از جانب ایران نیستیم. سینماگران ایران در طول سه دهه اخیر یا به صورت مستقیم در بخش‌های اصلی و جنبی جشنواره و […]

هفتاد و دومین جشنواره فیلم کن در حالی آغاز شد که کمترین حضور سینماگران ایران در این رویداد طی سه دهه اخیر رقم خورده و حتی در بخش بازار نیز شاهد حضور پررنگی از جانب ایران نیستیم. سینماگران ایران در طول سه دهه اخیر یا به صورت مستقیم در بخش‌های اصلی و جنبی جشنواره و یا در بخش منتقدین حضور داشتند و در محدودترین حالت در بازار فیلم کن حضور می‌یافتند و از این فرصت برای توسعه تعاملات‌شان با سینماگران و کمپانی‌های بین‌المللی بهره می‌بردند اما حالا اوضاع عوض شده است. حضور فیلم‌های سینمای ایرانی در بخش اصلی یا بخش‌های جنبی این دوره از جشنواره می‌توانست به حضور سینماگران ایرانی در جشنواره کن تداوم بخشد اما طی چند سال اخیر شاهد کاهش اقبال نسبت به فیلم‌های ایرانی در جشنواره‌های اصلی بوده‌ایم و شرایط به سمتی رفته که برخی فیلمسازان حضور و نمایش آثارشان در جشنواره‌های فیلم هند یا برخی جشنواره‌ها که توسط گروهی از ایرانیان در دیگر کشورها برگزار می‌شود را به عنوان دستاورد بین‌المللی آثارشان در فضای عمومی مطرح می‌کنند و در وقت اکران نیز بر روی همین جوایز فاقد اهمیت حساب می‌کنند. در شرایط کنونی با توجه به افزایش چشمگیر ارزش یورو در برابر ریال، سینماگرانی که فیلم‌هایشان در این جشنواره حضور ندارند، انگیزه‌ای برای رفتنِ زیر بار هزینه‌های سفر به کن فرانسه ندارند. از سویی دیگر دفاتر توزیع و پخش فیلم‌های ایران نیز امید چندانی به فروش رایت فیلم‌هایشان ندارد.