تعادل بین «واشنگتن» و «تهران»
عراق کشوری است با نظام پارلمانی و همچنین جامعهای از نظر دینی، مذهبی و قومی بهشدت متکثّر و اقتصادی آسیبدیده از چهار دهه جنگ و امر سیاسی و تشکیل دولت در این کشور دشوار است و نمیتوان انتظار داشت حزب یا ائتلافی که در انتخابات اول شد، بدون مشکل میتواند دولت را در دست بگیرد.
خطرِ انزوای استراتژیک
امروز پنج ماه از آغاز جنگ دوازدهروزه گذشته است و کشور بهویژه حوزههای اقتصادی در حالتی از بلاتکلیفی قرار دارد و همه در انتظار هستند تا دستگاه دیپلماسی کشور قدمی بردارد و طرحی نو دراندازد اما سید عباس عراقچی گویا توان تصمیمگیری ندارد و هرگاه از ادامه مذاکره با آمریکا سخن به میان آمد، همان حرفهای تکراری را بر زبان آورد که فیالمثل میتوان از سعید جلیلی توقع داشت.
پاکستان؛ محروم از حسن همجواری
یکی از پیچیدگیهای سیاسی حاکم بر افغانستان این است که زمانی که طالبان در میانه دهه 70 به قدرت رسیده بودند، بخشی از مردم این کشور آنان را بیگانه و «پنجابی»-یکی از استانهای پاکستان- مینامیدند و اشاره آنان به حمایت «آیاسآی»-سازمان اطلاعات پاکستان- از این جریان سیاسی نظامی بود. مردم افغانستان بر این باور بودند که درصورت قطع حمایت پاکستان از افغانستان، آنان توفیقی در حکمرانی نخواهند داشت.
ساعت صفر برای قاسم محمدی
قاسم محمدی در همان روزهایی که با لابیهای پشتپرده بهجای امید نیکنژاد نشست، با تقدیر الهی، تصمیم سهامداران و صورتجلسهی تنظیمی، اما با کارنامهای بسیار ضعیف و پرابهام و با بهجا گذاشتن ویرانهای عظیم از چوب و کاغذ مازندران، برکنار و رهسپار اردبیل شد.
پایداری آبِ پایتخت
یکی از مشکلات و حتی مصیبتهای ما در کشور این است که مدیران، نمایندگان و سیاستسازان تنها با بحران، تغییر میکنند به عبارت روشن، تا کارد به استخوان نرسد آنان تصمیمی نمیگیرند و برای حل مشکل اقدامی نمیکنند گویا تدابیر پیشگیرانه برای این مدیران، کشک است، غافل از این نکته ساده که گاهی، کار از کار میگذرد و کارد به استخوان میرسد و در چنین موقعیتی حتی اگر ده برابر وقت و هزینه صرف کنیم، وضعیت به حالت سابق اعاده نمیگردد.
«پزشکیان»؛ علتِ گرمایش جهانی
«کامران غضنفری» با اشاره به خشکسالی و مشکل کمآبی بیسابقه در تهران -و بسیاری از مناطق کشور- که به گفته کارشناسان بسیار جدی است و از چند شب پیش نیز عملاً جیرهبندی آب در پایتخت را سبب شده است گفت: «ظاهراً آقای پزشکیان گله کرده است که اگر تا آذر بارندگی نداشته باشیم چه خواهد شد؛ از خود آقای پزشکیان سوال میکنیم چرا بارندگیها کم شده است؟ چرا نزولات جوی کم شده است؟ چرا برکات خداوند در این مورد کم شده است؟ فکر نمیکنید یک مقدار مسبب این قضیه خود جنابعالی باشید؟
«اگر»های پزشکیان و نگرانی تهرانیها
رییسجمهوری گفتند اگر خشکسالی در استان تهران ادامه داشته باشد، باید تهران را خالی کنیم و احتمالاً منظورشان این است که مردم از تهران بروند، سوال اینجاست که به کجا ؟ آیا جایی که خواهند رفت، مشکل آب ندارد ؟ آیا رییسجمهوری آگاه نیست که از 31 استان کشور 30 استان با مشکلات ناشی از کمآبی هم در بخش شرب و هم در بخش کشاورزی و حتی فرونشست زمین دست به گریبان هستند بهجز استان گیلان ؟ آیا ساکنان چند میلیونی تهران را میخواهد به گیلان بیاورد؟ ادارات و وزارتخانهها را چطور ؟ دولت چه امکانات حمایتی برای خانوارهای فقیر درنظر گرفته است تا تهران را تخلیه کنند ؟
دردسر تازه برای «ترامپ و جمهوریخواهان»
خوشمان بیاید یا نیاید دموکراسی آمریکایی، بهشدت «انتخاباتمحور» است و دو حزب بزرگ «جمهوریخواه» و «دموکرات» هر چند سال کیکِ قدرت را بین خود دستبهدست میکنند و بهاندازهای «تربیتیافته» هستند که طی دهههای متمادی، هر بار بدون تنش و درگیری قدرت در این کشور از جمهوریخواهان به دموکراتها و بالعکس منتقل شد.
«دولت چهاردهم» و «احزاب سیاسی»
عموماً یکی از ویژگیهای دولتها در جمهوری اسلامی طی چهار دهه اخیر این بود که از احزاب همسو و همفکر حمایت میکردند به آنان بال و پر میدادند تا از برنامههای دولتِ مستقر دفاع کنند، اما دولت چهاردهم حتی از این ویژگی هم تهی است و رجال سیاسی و احزاب همسو با این دولت نیز از عملکرد دولت چهاردهم در حوزه احزاب راضی نیستند.



















































