در یکی از خیابان‌های اصلی شهر جوانی را دیدم که با پیکان وانت در کنار سطل زباله ای ایستاده و خانم جوانی تا کمر خود را در همان سطل فرو برده، و کودکی هم با دستان آلوده، به نان آور خانواده کمک می‌کرد. طلای کثیف که معلوم نیست به چه قیمتی جمع آوری می‌شود! به […]

در یکی از خیابان‌های اصلی شهر جوانی را دیدم که با پیکان وانت در کنار سطل زباله ای ایستاده و خانم جوانی تا کمر خود را در همان سطل فرو برده، و کودکی هم با دستان آلوده، به نان آور خانواده کمک می‌کرد.
طلای کثیف که معلوم نیست به چه قیمتی جمع آوری می‌شود! به قیمت سلامتی که به زودی ازدست می‌رود و همین افراد را به سربارانی برای جامعه تبدیل خواهد کرد.
ملایوسف خسروی پیرمردی حدود ۷۰ ساله است که لنز دوربین، ما را به مصاحبه با او وا داشت.
وی که سرپرست خانواده ای چهار نفره بود، آهی کشید و گفت که پا و کمرم دیگر یاری نمی کند، با این بدن در هم تنیده نمی توان کار ساختمانی انجام داد.
خسروی ادامه داد: تا جوان بودم و نیرو در بازو داشتم بیکار نمی ماندم اما امروز هرچه سر گذر وقت بگذرانم کسی به من نگاه هم نمی کند، کارفرما هم حق دارد در قبال پولی که می دهد کار بخواهد.
پیرمرد خاطرنشان کرد: زندگی برایم سخت شده است، فقط برای اینکه جلوی خانواده‌ام شرمنده نباشم از صبح تا ۱۲ ظهر در سطل های زباله پلاستیک، کارتن و نان خشک جمع می‌کنم.
پیرمرد ۷۰ ساله که اذعان می کند زیر پوشش بیمه نیست، می‌گوید: همیشه دعا می کنم که تن خود و خانواده ام سالم باشد زیرا اگر روزی بیمار شویم خدا می داند چه بلایی بر سرمان خواهد آمد. محمدعلی شبان پیر مردی دیگر است که به ظاهر از بیماری‌های سطل‌های زباله باخبر بود.
شبان با ۶ فرزند تنها کسی بود که دستکش به دست داشت و کمی با ملاحظه به دنبال معیشت. به قول خودش یکی از فرزندانش به او در نان آوری کمک می‌کند.
شبان اهل یکی از روستاهای خراسان جنوبی است که هر روز به مرکز استان می‌آید و علت اصلی آن را خشکسالی ها و از بین رفتن کشاورزی می‌داند.
وی با بیان اینکه روزانه بین ۲۰ تا ۳۰ هزار تومان درآمد دارد، اظهارداشت: با این پول حتی مخارج اولیه زندگی هشت نفره را نمی توانم تهیه کنم و همیشه شرمنده فرزندانم هستم.
شبان در پاسخ به این سوال که از مسئولان چه می‌خواهی، گفت: من از آنان هیچ چیزی نمی خواهم، فقط اگر حقی دارم و نباید اینطور زندگی کنم، کاری کنند تا مقابل فرزندانم شرمنده نباشم.
تاج میر رحمانی، از دیگر سوژه‌های این گزارش، یکسالی است که به این کار روی آورده است.
وی که از مهاجران افغانی است، نبود کار را مهمترین علت روی آوردن به زباله گردی عنوان کرد.
رحمانی با بیان اینکه نمی توانم در خانه بنشینم باید شکم فرزندانم را سیر کنم، گفت: مخارج زندگی بالا است و از طرفی بچه ها هم انتظاراتی دارند که نمی توانم ادا کنم.
به دنبال خریداران ضایعات خیابان های خاکی حاشیه شهر را طی کردیم، خریداران ضایعات به دلایل گوناگون مصاحبه نمی کردند اما در یکی از گاراژهای بزرگ با یک زن مصاحبه کردیم که در نبود صاحب کار حاضر به مصاحبه شد.
وی گفت: از صبح تا شب برای ۲۵ هزار تومان مجبور هستم در این گاراژ کثیف زباله هایی که زباله گردها می آورند را تفکیک کنم.
معاون خدمات شهری شهرداری بیرجند هم به خبرنگار ایرنا گفت: با توجه به اهمیت بهداشت و جلوگیری از پدیده زباله گردی، تفکیک از مبدا در مرکز استان اجرایی می‌شود.
همایون شاکری افزود: این طرح در حال بررسی در شورای شهر بیرجند است که به محض تکمیل با برگزاری مزایده، به پیمانکاران شهری واگذار خواهد شد.
وی ادامه داد: با توجه به اهمیت معیشت و ارتزاق زباله گردها در این پیمان نامه از پیمانکاران خواسته می شود تا برای جمع آوری و تفکیک زباله در مبدا و مقصد از این افراد استفاده شود.
شاکری، تصریح کرد: با اجرایی شدن این طرح، زباله گردها شناسایی، ساماندهی و به صورت بهداشتی به کار گرفته می شوند.
به گفته وی از پیمانکار خواسته می شود تا تفکیک خانوار را در سطح شهر فرهنگ سازی کند، با این کار خانواده هم از تفکیک زباله‌های مصرفی وجهی را به صورت بن خرید یا وجه نقد دریافت می‌کند.

لینک کوتاه :