سرپرست هیات باستانشناسی محوطهی باستانی «باوه یوان» در بخش مرکزی استان کرمانشاه و دانش آموخته دانشگاه توبینگن آلمان و عضو دانشگاه کمبریج با بیان اینکه مطالعات پارینه سنگی در کرمانشاه به سالها قبل برمیگردد، بیان کرد: کاری که در قالب این پروژه آغاز شده، متعلق به زمان حضور مرحوم «مسعود آذرنوش» در پژوهشکده باستان شناسی […]
سرپرست هیات باستانشناسی محوطهی باستانی «باوه یوان» در بخش مرکزی استان کرمانشاه و دانش آموخته دانشگاه توبینگن آلمان و عضو دانشگاه کمبریج با بیان اینکه مطالعات پارینه سنگی در کرمانشاه به سالها قبل برمیگردد، بیان کرد: کاری که در قالب این پروژه آغاز شده، متعلق به زمان حضور مرحوم «مسعود آذرنوش» در پژوهشکده باستان شناسی است که با توجه به اهمیت منطقه به صورت سیستماتیک و روشمند با حضور باستانشناسان همکار انجام شد . سامان حیدری گوران، با اشاره به سالها کار روشمند در استان کرمانشاه افزود: در نخستین بررسیهای سیستماتیک که در سالهای ۱۳۸۹و ۱۳۹۰در این استان آغاز شد، موفق شدیم در دو سال متوالی ۲۶۰ غار و پناهگاه صخرهای تازه نسبت به مطالعات قبلی را در مساحت حدود ۱۰۰کیلومتر در ۱۵۰کیلومتر شناسایی کنیم . وی با تاکید بر اینکه با انجام مطالعات و تحلیلها روی مواد باستانشناسی و سنگی توانستیم با تجزیه و تحلیلهای آماری با توجه به هدفی که داشتیم پیش رویم، گفت: به همین دلیل مطالعات زیست محیطی وسیع انجام شده در منطقه و مطالعات «GIS»، نشان داد که برای رسیدن به هدفمان در مناطقی از کرمانشاه میتوانیم تمرکز کنیم، چون احتمال میدادیم که به پاسخ پرسشهایمان در آن مناطق دست پیدا میکنیم.
نئاندرتالها کوتاه قدتر از انسانهای امروزی بودهاند
گوران در ادامه با بیان مقدمهای از حضور انسانهای نئاندرتال افزود: در حال حاضر بحث نئاندرتالها و هموسافینز (انسان مدرن) در دنیا داغ است و همه به دنبال اطلاع یافتن از نحوه زندگی، چگونگی و دلایل انقراض انسانهای نئاندرتال هستند به نحوی که دانشگاهها و افراد مختلف در حال تحقیق روی این موضوعاند. به گفته وی نئاندرتالهای قدیمی در اروپای مرکزی و غربی پراکنده بودهاند، که این نشان میدهد آنها از ۴۳۰هزار سال پیش به وجود و به مرور به سمت شرق، بخش شمالی ایران، تاجیکستان، ترکمنستان و شمال چین پراکنده شدهاند . وی با اشاره به پیشینه کشف نخستین شواهد حضور انسانهای نئاندرتال افزود: سال ۱۸۵۶میلادی بیش از ۱۳۰سال پیش در درهای به نام «نئاندر» در دوسلدورف آلمان جمجمهای با ظاهر عجیب پیدا شد که کسی نمیتوانست با قطعیت اعلام کند، آن متعلق به انسان است، بعدها نام آن را «نئاندرتال» به معنای انسان و دره گذاشتند .
او با بیان برخی تفاوتهای فیزیکی انسانهای نئاندرتال و مدرن اظهار کرد: در انسان های نئاندرتال قد مردان حداکثر ۱۶۵ و قد زنها ۱۵۵ بوده که نشان میدهد نئاندرتالها از انسانهای امروزی کوتاهتر ولی از نظر عضلانی قوی تر و به مناطق صعبالعبور و کوهستانی علاقمند بودهاند .
وجود ژن نئاندرتال در انسانهای امروز
او با اشاره به انجام پژوهشهایی برای تائید این نکته که آیا ژن نئاندرتالها هنوز در انسانهای امروزی وجود دارد، یا خیر؟ توضیح داد: «سوانته پابو» و «یوهانس کراوزه» از موسسه لایپزیک آلمان، در سال ۲۰۱۰ بر اساس مطالعات عمیق ژنتیک و دی. ان. ای ثابت کردند که در بدن همهی انسانهای امروزی به جز قاره آفریقا بین دو تا چهاردرصد ژن نئاندر تال وجود دارد که این یک انقلاب در باستانشناسی بود و همه چیز را به هم ریخت . او گفت: تا قبل از سال ۲۰۱۰ تصور بر این بود که این دو گروه انسانی هیچ اشتراکی با هم ندارند، اما با این کشف، این داستان به هم خورد و پژوهش روی نئاندرتالها قوت گرفت .
