فارین پالیسی در مطلبی به قلم فیلیپ گوردون و رابرت مالی نوشت: وقتی دونالد ترامپ در ماه میاز قصد خود مبنی بر خروج از توافق هستهای سال ۲۰۱۵ با ایران و بازگرداندن تحریمهای اقتصادی خبر داد، یکی از دلایل متعددی که برای این اقدام ذکر کرد، وادار کردن ایران به تغییر رفتار در خاورمیانه بود. […]
فارین پالیسی در مطلبی به قلم فیلیپ گوردون و رابرت مالی نوشت: وقتی دونالد ترامپ در ماه میاز قصد خود مبنی بر خروج از توافق هستهای سال ۲۰۱۵ با ایران و بازگرداندن تحریمهای اقتصادی خبر داد، یکی از دلایل متعددی که برای این اقدام ذکر کرد، وادار کردن ایران به تغییر رفتار در خاورمیانه بود. مقامات ارشد دولت اغلب میگفتند ایران پشت تمام مشکلات در این منطقه قرار دارد و قطع کردن جریان صادرات نفت ایران باعث می شود منابعی که برای همسایگان خود به کار میبرد، از دستش خارج شود. به تازگی در اوایل همین ماه تحریمهای جدید اجرایی شدند.
فارین پالیسی ادامه داد: در نگاه ترامپ این تحریمها ابزاری شبه جادویی با چند هدف محسوب میشود.
اگر تحریمهای شدیدی که آمریکا به تازگی وضع کرده موجب شود ایران رفتار مطلوب تری از خود نشان دهد، بزرگترین تحول حاصل آمده است. اما مشکل اینجاست که این رویکرد ترامپ نه تنها بسیار از تشویق ایران به رفتار بهتر بسیار دور است بلکه حتی ممکن است تاثیر معکوسی بر رفتار ایران داشته باشد چه برسد به اینکه موجب تغییر نظام در ایران شود.
همچنین رویکرد فعلی ترامپ به ایران میتواند به منافع آمریکا در عراق نیز آسیب بزند. عراق برای گاز طبیعی به ایران وابسته است (توان تولید آن را دارد، اما تاسیسات پالایشی آن را نه) و همچنین واردات برق، آب و مواد غذایی ارزان.اگر دولت آمریکا بر عراق برای قطع واردات گاز فشار بیاورد، شاهد اعتراضات بیشتری خواهیم بود که مانعی برای توسعه سیاسی این کشور قلمداد میشود که آن نیز مخالف سیاست تحکیم ثبات سیاسی در منطقه است.
در نهایت تحریمهای جدید ترامپ با حصول موفقیت در تضعیف اقتصاد ایران، تاثیری غیرسازنده در منطقه خواهد داشت. از زمان آغاز تحریمها ایران اعلام کرد که اگر سایر کشورها به خرید نفت ایران ادامه دهند، آن نیز به توافق هستهای پایبند خواهد ماند. به علت ادامه واردات نفت از سوی چین، هند، ترکیه و سایر کشورها، ایران هنوز بیش از یک میلیون بشکه نفت در روز می فروشد که از صادرات ایران قبل از توافق سال ۲۰۱۵ کمی بیشتر است.
مقامات دولت ترامپ در هفتههای اخیر بابت موفقیت آمیز بودن اعمال مجدد تحریمها به خود تبریک گفته اند چراکه سرمایه گذاری در ایران و صادرات نفت آن کاهش یافته و اقتصاد ایران متزلزل شده است. اما مساله هرگز این نبوده که آیا آمریکا قادر خواهد بود به فشار اقتصادی بر ایران بیفزاید؛ بلکه مساله این است که آیا این فشار به منافع آمریکا کمک خواهد کرد؟ از این لحاظ سیاست ترامپ بیش از آنکه موجب همکاری ایران شود، نتیجه معکوسی به ارمغان میآورد.
