جنگ نفتکش ها در خلیج فارس و بالا گرفتن بحران در تنگه هرمز به مرحله ای رسیده که خطر حضور قدرت های بزرگ در این آبراه بسیار مهم و استراتژیک را تهدید می کند. پس از چند مورد خرابکاری در کشتی های تجاری و نفتکش و سپس توقیف دو کشتی حامل نفت ایران و […]
جنگ نفتکش ها در خلیج فارس و بالا گرفتن بحران در تنگه هرمز به مرحله ای رسیده که خطر حضور قدرت های بزرگ در این آبراه بسیار مهم و استراتژیک را تهدید می کند.
پس از چند مورد خرابکاری در کشتی های تجاری و نفتکش و سپس توقیف دو کشتی حامل نفت ایران و متعلق به بریتانیا در هنگامه بحران روابط ایران و آمریکا و استدلال های یک جانبه تهران و لندن از ماجرا، باعث شد تا موضوع حمایت نظامی جهانی از رفت و آمد کشتی ها به یک بحث جدی بدل شود تا جایی که نه تنها بریتانیا ضمن پیگیری طرح حمایت نظامی جهانی، ناو جنگی جدیدی را به خلیج فارس اعزام کرده و کره جنوبی هم در این راه گام گذاشته و اروپا نیز پیگیر آن است.
بحث حمایت نظامی از نفتکش ها که در صورت تحقق، خلیج فارس را به پهنه ای از رقابت قدرت های خارجی بدل می کند که در این رهگذر بدون تردید روسیه نیز بیکار نخواهد نشست و در راستای آرزوی دیرینه پطر کبیر، یعنی رسیدن به آب های گرم خلیج فارس، بهانه استدلال پذیری را برای کرملین فراهم می کند تا جدا از نفوذ خود در دریای خزر، به آب های جنوب ایران نیز دسترسی پیدا کند.
در خبرها آمده بود که قرار است در چند ماه آینده مانور نظامی مشترک ایران و روسیه در تنگه هرمز برگزار شود، ضمن اینکه مجلس ایران نیز در صدد بررسی توافقنامه نظام سهم بندی دریای خزر است که هر دو مورد می تواند و باید در راستای تنش این روزهای بحران در خلیج فارس و تنگه هرمز در شرایطی، با خطر اوج گیری قرار دارد که روابط لندن و تهران با روی کار آمدن دولت جدید بریتانیا، بیش از گذشته با تنش روبه روست، آمریکا تلاش می کند با تحقق طرح محافظت جهانی از امنیت کشتی رانی در خلیج فارس به عنوان ابزار جدید در راستای تنش روابط با ایران استفاده کند.
پدر تاریخ هنر
۳۰ ژوئیه ۱۵۱۱؛ ۵۰۸ سال پیش در چنین روزی جورجو واساری در آرِتزو در ایتالیای کنونی زاده شد. او بهترین توصیف را از نگاره «مونالیزا» ارائه داده است. با اینکه جورجو واساری زندگینامهای از خود به جا گذاشته ولی از زندگی خصوصی او آگاهی اندکی در دست است چون او همواره در زندگینامهاش به واژهپردازی اهمیت ویژه داده است. برای نمونه خود را تنها به این دلیل از یک خانواده کوزهگر معرفی میکند که لغت «واسارو» Vasaro کوزهگر معنی میدهد ولی تاریخنگاران او را از یک خانواده فرادست میدانند. ۱۳ ساله بود که پدرش او را به مرکز هنر و فرهنگ آن روزها فلورانس برد و برای ادامه آموزش به خانواده سرشناس مِدیچی سپرد. ۱۶ ساله بود که پدرش را از دست داد و در پی کشمکشهای سیاسی در فلورانس به زادگاهش بازگشت و با پذیرش سفارشهای نقاشی، زندگی خود و خانوادهاش ر تأمین کرد. ۲۹ ساله بود که خانهای در زادگاهش خرید و بهترین طرحها و نقاشیهایش را در آنجا آفرید. این خانه هم اکنون به عنوان موزه نگهداری میشود.
اگرچه طرحها و نگارههای او تازگی خود را تا به امروز حفظ کردهاند، اما ماندگارترین اثر او «زندگینامهها» در سه جلد است که نخستین تاریخ هنر نقاشی به شیوه پژوهیده امروزین به شمار میآید که از ۳۴ سالگی به نوشتن آن پرداخت. نویسنده که به بیشتر سرزمینهای ایتالیای کنونی و دیگر کشورهای اروپایی سفر کرده و آشکارا آثار گذشتگان را درنوردیده است، برای نخستین بار در این کتاب تاریخ تحول هنر نقاشی را بر پایه زندگینامه ۳۱۸ تن از پدیدآورندگان آثار پایدار نگاشته و آثار برجسته آنها را با دقت تمام شرح داده است. او در این اثر واژههای گوتیک را برای هنر سدههای میانه و رنِسانس روشنگری را برای روزگار خود پیشنهاد کرده است. کلاودیا فِزِر، استاد تاریخ هنر در فلورانس که به تازگی شرح و چاپ تازهای از زندگینامهها ارائه داده، توصیف واساری از نگاره مونالیزا اثر لئوناردو داوینچی را هنوز بهروز و بهترین وصف میداند. جورجو واساری در ۶۲ سالگی در فلورانس در شمال ایتالیا درگذشت.
