تیم پرشورها باید خوشحال باشد چون تا موفقیتی که زیبنده تراکتور سازی است چیزی نمانده و فقط باید صبور بود و روزهای منتهی به شوق اصلی را شمرد. زنوزی مالک باشگاه تراکتورسازی اولین قدم را برای بسط قدرت تیم محبوبش در جای جای ایران برداشت و آن به همراه آوردن مردی است که فوتبال ایران […]
تیم پرشورها باید خوشحال باشد چون تا موفقیتی که زیبنده تراکتور سازی است چیزی نمانده و فقط باید صبور بود و روزهای منتهی به شوق اصلی را شمرد.
زنوزی مالک باشگاه تراکتورسازی اولین قدم را برای بسط قدرت تیم محبوبش در جای جای ایران برداشت و آن به همراه آوردن مردی است که فوتبال ایران به توانایی هایش اشراف دارد و می داند قاعده این رشته را بلد است و صد البته چگونه از کیان یک تیم مردمی دفاع کردن و هموارسازی مسیر پیش روی موفقیت نهایی.
در فوتبال ما انگشت شمار هستند مدیرانی که به غایت کلمه فوتبالی بوده و توانایی راهبرد تیم های خود را داشته و قابلیت رساندن آن به پیروزی را ذاتی و ادراکی بدانند اما صادق درودگر از بهترین های تاریخ فوتبال در پست همواره مبهم مدیرعاملی بوده که دست به دست خیلی ها گشته اما هیچکدام مدیریت ورزشی درستی را اعمال نکرده و فقط باعث ایجاد دردسر برای تیم های خود شده اند حال آنکه مالکین و متولیان تیم ها در این ضعف و سستی نقش بارزی داشته اند چون نگاهی حرفه ای به انتخاب مدیر عامل نداشته و آن را سطحی شمرده اند.
صادق درودگر از آن جنس مدیران فوتبالی است که در مواجهه با هیاهوی این رشته مشکلی نخواهد یافت. همه راه ها را رفته و کلیدها را می داند و در هر بخش و سمتی هم اقداماتی داشته تا همه فن حریف نامیده شود. این مدیر در فوتبال امروز ایران گول نمی خورد، باشگاهش را از آسیب های مالی در امان نگه می دارد و مهمتر از همه اجازه نمی دهد که بخش خصوصی در اثر بی توجهی های محض و نارسایی های مدیریتی دلسرد شده و سرمایه و اعتبار زنوزی تحت تاثیر تصمیم گیری های اشتباه قرار گیرد.
ترکیب زنوزی و درودگر ایده آل است چون تراکتور سازی را به سوی تحقق اهدافی پیش می برد که تا پیش از این یک رویا بود. اگر چه کاش درودگر پیش از شروع فصل مدیریت را برعهده می گرفت اما هنوز هم می توان با تدابیر این مدیرعامل باتجربه خط مشی منطبق با قهرمانی برای تراکتور سازی ترسیم کرد.
دروگر با تجربه سال های موفق و مدیریت قابل در فوتبال ما تراکتور سازی را از تنها قدرتی حقیقی در لیگ برتر به مدعی سرسخت آن برای قهرمانی تبدیل می کند. فقط باید حوصله کرد و از ساختن قطب برتر در آذربایجان لذت برد.
تراکتور سازی به همان دو عنصری که برای بال گشودن نیاز داشت رسیده و از این پس تنها باید به انسجام لازم روی سکوها و حمایت مکفی هواداران دست یابد تا کامل ترین تیم لیگ برتری باشد.
پشتیبانی زنوزی، کاربلدی دروگر، تجربه توشاک و مهارت بازیکنان به اضافه شور وجد ناپذیر تماشاگران همه چیز را برای درخشش تراکتورسازی واقعی فراهم می آورد.
