مدیر پایگاه های جهانی بیابان لوت با بیات اینکه دستورالعمل گردشگری بیابان لوت تدوین شد، گفت: تاکنون سه نوع گردشگری انبوه، ماجراجویانه و گردشگری علمی برای این اثر جهانی تعریف شده است. مهران مقصودی اظهار داشت: یکی از نیازهای مهم بعد از ثبت جهانی بیابان لوت، پژوهش در حوزه ها مختلف است. وی ادامه داد: […]
مدیر پایگاه های جهانی بیابان لوت با بیات اینکه دستورالعمل گردشگری بیابان لوت تدوین شد، گفت: تاکنون سه نوع گردشگری انبوه، ماجراجویانه و گردشگری علمی برای این اثر جهانی تعریف شده است.
مهران مقصودی اظهار داشت: یکی از نیازهای مهم بعد از ثبت جهانی بیابان لوت، پژوهش در حوزه ها مختلف است.
وی ادامه داد: بیابان لوت در ابتدا به خاطر ویژگی های زمین شناختی ثبت شده و اکنون نیز پژوهش های جدید، تنوع فرهنگی در جوامع اطراف و کشف شهاب سنگ ها در عرصه بیابان روز به روز بر ارزش آن می افزاید.
مدیر پایگاه های جهانی بیابان لوت افزود: یکی از این حوزه که نیاز به پژوهش دارد اقلیم گرم بیابان با بیش از ۷۰ درجه گرما است چرا که تاکنون آنچه به ثبت رسیده از طریق تصاویر ماهواره بوده و ایستگاه زمینی برای ثبت این میزان گرما نداشته ایم.
وی یادآور شد: تحقیقات در خصوص پوشش گیاهی، جانوری، زمین شناسی، فرهنگ لوت و گردشگری نیز در سایر بخش ها دنبال می شود.
اولین جشنواره “ریواس” در کوهسرخ برگزار شد
با حضور بالغ بر ۱۰ تور گردشگری از نقاط مختلف، فرماندار کاشمر، مدیرکل منابع طبیعی و آبخیزداری و جمعی از شهروندان و مسئولان، اولین جشنواره ریواس و سبزیهای متنوع کوهسرخ در این بخش برگزار شد.
فرماندار کاشمر گفت: منطقه کوهسرخ یکی از مناطق بکر و بسیار خوش آب و هوای استان خراسان رضوی است. با توجه به این که گردشگری در این منطقه یکی از پتانسیلهای بسیار مهم برای توسعه است به همین دلیل تاکید ما بر این بوده که باید این پتانسیل تقویت شود.
محمدعلی نبیپور افزود: با توجه به این که ریواس کوهسرخ از بهترین کیفیت برخوردار است این محصول به عنوان یک ظرفیت برای منطقه دیده شده و به همین دلیل تصمیم بر برگزاری چنین جشنوارهای گرفته شد.
پژوهشگران ایتالیایی
در راه «معبد آناهیتا»
رئیس دفتر امور پایگاههای میراث فرهنگی از امضای تفاهمنامه پایگاه ملی «معبد آناهیتا» در کنگاور کرمانشاه با دانشگاه ساپینزا ایتالیا خبر داد تا براساس آن یکسری اقدامات پژوهشی و مطالعاتی در این محوطهی تاریخی انجام شود.
فرهاد عزیزی با بیان اینکه حجم زیادی از اقدامات پژوهشی و اجرائی تا سال ۱۳۶۵ در «معبد آناهیتا» انجام شده بود، افزود: با این وجود از زمان آغاز به فعالیت و اوج و شکوفایی پایگاههای میراث فرهنگی بعد از پیروزی انقلاب این پایگاه بسیار مهجور ماند و نادیده گرفته شد، حتی با وجود تشکیل پایگاه میراث فرهنگی در سال ۱۳۸۲ در بسیاری از محوطههای تاریخی، این مکان مورد بیتوجهی قرار گرفت.
