هادی شاه مرادی /
هنوز فریاد شادی آبیها پس از غلبه بر پرسپولیس و فینالیست شدن در جام حذفی خاموش نشده بود که شوک استعفای فرهاد همه را غافلگیر کرد. مخاطب تمام گلایه های مجیدی در این استعفا شخص احمد سعادتمند بود و ظاهر امر نشان میدهد باید رابطه بین سرمربی و مدیرعامل استقلال را یک دو قطبی جدی قلمداد کنیم.
سعادتمند هر اقدامی را حق طبیعی جایگاهش میداند و مجیدی برخی تصمیمات ناشی از اختیارات مدیرعامل را توهین به خودش تلقی میکند. حق با کدام است؟
مخالفت مجیدی از روز اول
پس از انتخاب غیر رسمی احمد سعادتمند به عنوان مدیرعامل استقلال در اسفندماه سال گذشته، اولین و جدی ترین مخالف این انتخاب فرهاد مجیدی بود. سرمربی استقلال که شخصا مایل به همکاری با سیدعبدالرضا موسوی بود با انتشار مطالبی در فضای مجازی مخالفتش با انتصاب مدیرعامل جدید باشگاه را علنی کرد.
چند مرتبه درخواست ملاقات با مجیدی از سوی سعادتمند و بی تفاوتی فرهاد به این موضوع زاویه شکل گرفته بین آقایان سرمربی و مدیرعامل را تشدید نمود تا جایی که بالاخره در اواسط اردیبهشت ماه نخستین دیدار سعادتمند و مجیدی رخ داد تا از بروز یک حاشیه جدی در تیم استقلال جلوگیری شود. پس از آن با حمایت های سعادتمند از مجیدی و تلاش او برای پرداخت به موقع حقوق بازیکنان و کادر فنی به نظر می رسید این رابطه از حالت کدورت خارج شده اما ۲۴ ساعت پس از صعود استقلال به فینال جام حذفی مشخص شد واقعیت خلاف آن چیزی است که تصور میشود.
واکاوی دلایل مجیدی برای استعفا
متن استعفای اینستاگرامی سرمربی استقلال نشان میدهد که او دلیل استعفایش را رفتار مدیران باشگاه توصیف کرده و از شنیدن خبر مذاکره برای بازگرداندن استراماچونی دلخوری دارد. سوالاتی که اینجا برای هواداران مطرح میشود این است که «آیا سعادتمند کار اشتباهی کرده و آیا مجیدی حق دارد ناراحت باشد؟» برای رسیدن به پاسخ این سوال لازم است نگاهی داشته باشیم به شرح ماوقع ماجرا.
ناراحتی فرهاد مجیدی از این است که چرا در شرایطی که استقلال در یک بازی حساس باید مقابل حریف سنتیاش حاضر میشده و در یک قدمی کسب جام قرار داشته، مدیرعامل به دنبال انتخاب جایگزین برای او بوده است. طبق توضیحات احمد سعادتمند در برنامه ورزش و مردم شرایط ویزای مدیران باشگاه برای سفر به ایتالیا به نحوی بوده که فقط ۵ روز جهت انجام آن وقت داشته اند و در روزهایی که برای انجام این سفر تصمیم گیری شده، هنوز تیم استقلال مقابل سپاهان بازی نکرده بود و حضورش در دربی قطعی نبوده است. ضمن اینکه به گفته سعادتمند، فرهاد مجیدی از طریق پیامک های مدیرعامل در جریان این سفر و جزئیات صورت گرفته در آن بوده است.
دومین شکایت فرهاد مجیدی این است که سعادتمند اقدام به تمدید بازیکنان مدنظرش نکرده، این در حالی است که سعادتمند میگوید: «دو ماه است از سرمربی درخواست لیست کردهایم اما لیستی به ما نداده است.» فرهاد در طرح سومین گلایه اش که فردای پیروزی در شهرآورد منتشر کرده، میگوید: «میخواهم بدانید آنها دیشب حتی از یک خسته نباشید خشکوخالی در رختکن تیم دریغ کردند.» که مدیرعامل آبیها در این خصوص نیز اظهار داشت بعد از دربی قصد حضور در رختکن و ملاقات با بازیکنان و مربی تیم داشته که پس از تماس تلفنی با سعید رمضانی این دیدار به تمرینات بعدی موکول شده است. سعادتمند میگوید که سرپرست استقلال به او گفته در این لحظه نیازی به حضورشان در رختکن نیست و بهتر است به بازیکنان در محل تمرین خسته نباشید گفته شود.
از این بررسی به راحتی میتوان دریافت که هر چقدر پاسخ های مدیرعامل استقلال قابل پیگیری و اثبات است، ادعاهای سرمربی این تیم را نمیتوان احراز نمود. البته ما قصد نتیجه گیری نداریم و تعیین خوب و بد قصه را به خواننده مطلب واگذار میکنیم.
توجه به سلسله مراتب
مدیر یک مجموعه اختیاراتی دارد و یکی از آنها تعیین افراد برای حوزه های تحت مدیریتش است. اگر با توجه به این تعریف نگاهی داشته باشیم به برخی اختلافات فرهاد مجیدی با احمد سعادتمند ابعاد تازهای از این ماجرا برایمان باز میشود.
همانطور که گفتیم اولین اعتراض فرهاد به انتخاب سعادتمند عدم ملاقات با او بود چرا که سرمربی استقلال علاقه داشت شخص دیگری برای این جایگاه انتخاب شود. این در حالی است که در هیچ جای دنیا انتخاب مدیرعامل برای باشگاه به نظر سرمربی بستگی ندارد.
دومین دلخوری مجیدی به برکناری محمد نوریفر از سمت مدیر رسانه باشگاه استقلال برمیگردد آن هم در شرایطی که انتخاب مدیر رسانه در حیطه اختیارات مدیرعامل است و اعمال نظر سرمربی در آن حرفهای نیست. در سومین اتفاق که باعث کدورت جدی سرمربی استقلال از مدیرعاملشان شده نیز هیچ تخطی قانونی و عرفی انجام نشده چرا که همانطور که سعادتمند اشاره کرد برای تیمی که با اختلاف ۱۴ امتیاز نسبت به تیم قهرمان، لیگ را به پایان رسانده لازم است برای فصل بعد تصمیمات مهمی بگیرد. آنچه از این زاویه نگاه به موضوع استنباط میشود این است که فرهاد مجیدی نسبت به سلسله مراتب قانونی باشگاه توجه لازم را ندارد و همین نقیصه باعث تصمیم گیری جنجالی و احساسی آقای سرمربی شده است.
بیتفاوت در فضای واقعی، پر حرف در فضای مجازی
یکی از مولفه های رفتاری فرهاد مجیدی در مدتی که هدایت استقلال را بر عهده گرفته این است که هنوز مشخص نشده به چه دلیلی او حاضر به گفتگو رسانه ای با هواداران و مردم نیست. مجیدی نه در نشست های خبری شرکت میکند و نه در برنامه های تلویزیونی حاضر میشود تا لااقل از این طریق تمام صحبت ها و ادعاهایش رنگ و بوی رسمیتری به خود بگیرد. او همانقدر که در دنیای واقعی کم حرف است و دیده نمیشود، به قدری در فضای مجازی فعالیت دارد که از طرح گلایه ها تا انتشار متن استعفا را از آن طریق به اطلاع همه میرساند.
بدون شک برقراری گفتگوی واقعی بین مدیرعامل و سرمربی استقلال تنها راه حلی است که تا حدود زیادی به کاهش اختلافات بوجود آمده بین آن دو منجر خواهد شد. گفتگویی که احمد سعادتمند مدتها است برای انجامش چراغ سبز نشان داده اما هنوز هیچ پالس مثبتی از سوی سرمربی استقلال در این خصوص دیده نشده است.
لینک کوتاه : https://jomlehonline.ir/?p=110911