روح ا… حسینیان درگذشت. حسینیان از تندروترین چهرههای امنیتی در حمله به منتقدان و اصلاح طلبان بود. اعضای خانواده حسینیان درگذشت این چهره جنجالی قضایی، امنیتی و سیاسی نزدیک به محافل بالای اصولگرایان تندرو را تأیید کردهاند. درباره علت مرگ روحا… حسینیان اخبار ضد و نقیضی منتشر شده است. به گفته باشگاه خبرنگاران جوان، وابسته به صدا و سیما، روحا… حسینیان «در پی ابتلا به کرونا» درگذشته است. این در حالی است که خبرگزاری فارس نوشت: حسینیان بر اثر «سکته قلبی» دارفانی را وداع گفته است.
به گزارش «جمله» روح ا… حسینیان ۶۵ ساله احتمالا، تازهترین قربانی مشهور سیاسی کرونا در ایران است. درگذشت روح ا… حسینیان یک تفاوت بسیار مهم با سایر قربانیان دارد. او شاید اولین قربانی کرونا در ایران باشد که دو قطبی عجیبی در برابر او ایجاد شده بود و برخی منتقد سرسخت او بودند و فقط معدودی همفکر هستند که درگذشت او را تسلیت گفتند؛ از جمله حمید رسایی و محمدباقر قالیباف که درباره حسینیان نوشته «ایشان در مسئولیتهای متعدد بهویژه حوزه قضایی فعالیت شایانی داشتند که این اقدامات خالصانه همواره مانند خاری در چشم دشمنان انقلاب و منافقان کوردل بود و مواضع اصولی و صریح ایشان در حمایت و حراست از ارزشهای نظام و انقلاب و مبارزه با نفاق همواره مورد توجه و زبانزد همگان بود.»
قالیباف سعی کرده با زیرکی مخالفان حسینیان را منافقین کوردل معرفی کند. اما روحا… حسینیان بیشتر از همه قربانیان کرونا مخالف داشت و خودش ابایی از این موضوع نداشت و میدانست مواضعی دارد که مخالفپرور است. حسینیان تندرو بود و خودش را به لحاظ سیاسی در دستهبندی عملگرایان آرمانخواه قرار میداد و معتقد بود باید برای رسیدن به آرمانهایش عمل کند و همین بود که حسینیان نه تنها یک چهره سخنور، که یک چهره عملگرا نیز بود؛ چه در دهه هفتاد و زمان قتلهای زنجیرهای که همیشه نام او با متهمان آن قتلها گره خورده بود و چه در دهه هشتاد که «طرح چند فوریتی برای اعدام معترضان انتخابات » تهیه کرده بود.
حسینیان که بود؟
حجتالاسلام روحا… حسینیان در سال ۱۳۳۴ در آباده استان فارس متولد شد. پنجساله بود که خانوادهاش به یکی از روستاهای آباده به نام «صُغاد» مهاجرت کردند و او نیز تحصیلات متوسطه دوره اولش همانجا تکمیل شد.
از پانزدهسالگی به آموزش دروس طلبگی تمایل یافت و ابتدا در مدرسه «ولیعصر» که تحت مدیریت «آیتا… محمدمهدی ربانی املشی» قرار داشت، نامنویسی کرد، اما یکیدوسالی بیشتر در آنجا دوام نیاورد و با شنیدن آوازه مدرسه «حقانی» قم، تصمیم گرفت دروس حوزوی را در آنجا ادامه دهد.
مدرسه حقانی یکی از برجستهترین مدارس حوزه علمیه در قم است که به همت «علی حقانی» یکی از کسبه بازار قم تأسیس شده است. از مهمترین افرادی که در این مدرسه تحصیل کردهاند میتوان به آیتا… محمدتقی مصباح یزدی، روحا… حسینیان، قربانعلی دری نجفآبادی، علیاکبر فلاحیان، غلامحسین محسنی اژهای، علی یونسی و مصطفی پورمحمدی و … نام برد؛ افرادی که گرچه سابق مبارزاتی زیادی علیه پهلوی نداشتند، اما به مرور تبدیل به یکی از بازوهای اصلی جمهوری اسلامی شدند.
او کمی پس از پایان دوران طلبگی و معمم شدن، تلاش کرد تا همچون بسیاری از روحانیون که در پی وقوع انقلاب و ایجاد تحولی اساسی در دستگاه قضایی از یکسو و نیاز روزافزون نظام نوپای اسلامی به قضات آشنا با قوانین فقهی برای رسیدگی به پروندهها از سوی دیگر، جذب این مجموعه شود که در گام نخست با حکمی بهعنوان قائممقام دادستانی در مشهد آغاز به کار کرد. حسینیان پس از کسب تجربیاتی مشابه در سیستان و بلوچستان، راهی تهران شد و در شعبه چهارم دادگاه ویژه روحانیت به ریاست دست یافت.
فعالیتهایش در دستگاه قضایی در طول دهه شصت همچنان ادامه پیدا کرد و او را به مقام ریاست یکی از شعب دادگاههای عمومی تهران نیز رساند. با تأسیس وزارت اطلاعات و انتخاب «حجتالاسلام محمد محمدی ریشهری» به عنوان وزیر، همکاریهای وی در مقام یک مسئول قضایی با این مجموعه آغاز شد. او جانشین نماینده دادگاه انقلاب در این وزارتخانه بود و همزمان در کنار کار قضاوت به عنوان عضو هیئت منصفه در بسیاری از دادگاههای وقت حاضر میشد. مسئولیتی که در طول دهه هفتاد هم ادامه یافت و عضویت وی در دادگاههای غلامحسین کرباسچی و عبدا… نوری را به کارنامهاش افزود.
جریان سیاسی روح ا… حسینیان
حسینیان از روحانیون نزدیک به مصباح یزدی بود. از نظر فکری به جریانی نزدیک بود که امروز به عنوان جبهه پایداری شناخته میشود؛ جریانی رشد یافته در مدرسه حقانی.
حسینیان در دستگاه اطلاعاتی و قضایی، چهرهای اثرگذار بود که درباره اثرگذاری او قصهها نوشتهاند و افسانهها ساختهاند. میگویند نام مستعار او «خسرو خوبان» بود و ظاهرا بعد از انقلاب نام خود را از خسرو به روح ا… تغییر داده است.معلوم نیست این موضوع واقعی باشد یا خیر و برخی شخصیتهایی که در دوره جمهوری اسلامی کارشان به نهادهای امنیتی کشیده شده، این ادعا را مطرح کردهاند. البته داشتن نام مستعار خیلی چیزی عجیب و پیچیدهای نیست، اما اینکه نام مستعار یک نفر «خسرو خوبان» باشد، کمی به طنز و کنایه نزدیک است.
حسینیان در سالهای اخیر ریاست مرکز اسناد انقلاب اسلامی را بر عهده داشت. مرکز اسناد انقلاب اسلامی با هدف تدوین تاریخ انقلاب اسلامی و جمعآوری اسناد و مدارک مربوط به نهضت امام خمینی و ثبت و ضبط خاطرات فعالان نهضت اسلامی جهت انجام تحقیقات مستند تاریخی، از سال ۱۳۶۰ فعالیت خود را آغاز کرد. عالیترین مرجع سیاستگذاری مرکز اسناد انقلاب اسلامی هیات امنای آن است که اعضای آن عبارتند از آقایان: حجتالاسلام مصطفی پورمحمدی (رئیس هیات امنا) و حجتالاسلام روحا… حسینیان.
حسینیان مثل بسیاری از دانشآموختگان مدرسه حقانی و البته در کنار چهرههایی مثل مصطفی پورمحمدی و ابراهیم رئیسی، از قاضیان دادگاههای دهه شصت بود، اما بر خلاف سایر قاضیان، به صراحت از آنچه در آن دوره رخ داده دفاع میکند: «برای حفظ نظام جمهوری و نظام نوپای اسلامی هم ما قاطعیت نشان دادیم و به این موضوع افتخار میکنیم و من الان اعلام میکنم اگر دوباره نیاز باشد، قاطعتر از پیش برخورد خواهیم کرد. امروز تاسف ما از این است که کسانی که این امنیت را با این سختیها حفظ کردهاند، الان مورد سوال قرار گرفتهاند. در حالی که باید به آنها جایزه داد و از آنها تقدیر کرد.»
حسینیان در ماجرای قتلهای زنجیرهای
آنچه حسینیان را مشهور کرد، نه ماجرای حضور او در اعدامهای دهه شصت، بلکه ماجرای قتلهای زنجیرهای بود. در ماجرای قتلهای زنجیره ای، روزنامه نگارانی که این اتفاقات را پیگیری میکردند، به دنبال یافتن آمرین قتلها بودند. در این میان، روح ا… حسینیان فردی بود که بارها و بارها نامش در مظان اتهام قرار گرفت. خود او درباره قتلهای زنجیرهای میگوید «قضیه قتلها مثل این که گریبان ما را گرفته، هر چه ما میخواهیم فرار کنیم، راه فراری وجود ندارد.»
حسینیان در واقع معتقد بود «مصطفی کاظمی» قتلهای زنجیرهای را مدیریت کرده بود تا نقشههای خودش علیه نظام را پیش ببرد. مصطفی کاظمی در جریان قتلهای زنجیرهای به حجس ابد محکوم شد، اما گفته میشود وی با عفو آزاد شده است. از سرنوشت او نیز اطلاعی در دست نیست.
حسینیان درباره مرگ سعید امامی (اسلامی) هم میگوید «راجع به خودکشیاش سؤال کردم که سعید امامی توسط چه چیزی خودکشی کرد؟ ایشان فرمودند «دارو»، گفتم ببینید، ۷۰ نفر از بچههای اطلاعات رفتند داخل غسالخانه و جنازه ایشان را دیدند. معذرت میخواهم، میگویند دارو هم استفاده کرده و خودش را هم تمیز کرده بود. چند بسته شما به ایشان دادید؟ میگویند «یک بسته». میگویم خب یک بسته چقدر باقی میماند که خورده باشد و مرده باشد؟ میگویند، دکترها گفتهاند که محلول یک استکان. گفتم آخه باباجان، آخه ما خودمان یک زمانی زندانبان بودیم. تاکنون صدها نفر واجبی خوردند و نمردند. آخه چه طور با یک استکان آن هم که شما میگویید که بلافاصله بردید به بیمارستان و شستشو دادید، این خورد و مرد؟»
حسینیان بارها میگفت که ناگفتههای زیادی دارد؛ در ویکی پدیای حسینیان نوشته شده که حسینیان در دوره ریاستش بر مرکز اسناد انقلاب اسلامی، با دستیابی به اسناد و مدارک طبقهبندی شده دوران قبل از انقلاب پیرامون اشخاص به چاپ چندین جلد کتاب پرداخت. اگر حسینیان در مرکز اسناد هم نبود، باز هم در نهادهایی فعالیت کرده که به گفته خودش ناگفتههای زیادی دارد؛ از قتلهای زنجیرهای تا اعدامهای دهه شصت، اما حالا اجل فرصت گفتن آن ناگفتهها را به او نداده است.