متأسفانه متولیان امر به رغم اقدامات گسترده و هزینه‌کردهای فراوان نه تنها نتوانسته‌اند فرهنگ دوچرخه‌سواری و توسعه پیاده محوری در این شهر تاریخی را ترویج دهند بلکه سیستم حمل و نقل عمومی جامانده از گذشته‌ی یزد نیز نتوانسته انگیزه‌ای برای ترغیب مردم در این جهت ایجاد کند. هرچند به نظر می‌رسد که گره کور سیستم […]

متأسفانه متولیان امر به رغم اقدامات گسترده و هزینه‌کردهای فراوان نه تنها نتوانسته‌اند فرهنگ دوچرخه‌سواری و توسعه پیاده محوری در این شهر تاریخی را ترویج دهند بلکه سیستم حمل و نقل عمومی جامانده از گذشته‌ی یزد نیز نتوانسته انگیزه‌ای برای ترغیب مردم در این جهت ایجاد کند.
هرچند به نظر می‌رسد که گره کور سیستم حمل و نقل پاک در «یزد جهانی» و احیای فرهنگ استفاده از دوچرخه و دیگر پاکروها تنها به دست مسئولان باز می‌شود، گویی از چشم آنها پنهان مانده است.

نبود زیرساخت‌های مناسب برای دوچرخه‌سواران
مهدی شهریاری، مدیر حمل و نقل پاک شهرداری یزد در گفت‌وگو با خبرنگار ایسنا با اشاره به مشکلات استفاده از دوچرخه در حمل و نقل عمومی یزد، اظهار می‌کند: دوچرخه‌سواران یزدی از نبود زیرساخت‌های مناسب در این رابطه رنج می‌برند به نحوی که در حال حاضر عمده‌ترین مشکل این قشر، نبود مسیرهای ایمن برای دوچرخه‌سواری است.
وی این مشکلات را تنها محدود به مسائل زیرساختی و سخت‌افزاری نیز نمی‌داند و در این مورد تصریح می‌کند: حوزه‌های نرم افزاری و سازمان‌افزاری یزد نیز در این زمینه با مشکلاتی مواجه هستند که برای توسعه حمل و نقل پاک باید آنها را از پیش روی برداشت.
مدیر حمل و نقل پاک شهرداری که معتقد است هنوز بسیاری از دوچرخه‌سواران نیز با اصول و فرهنگ استفاده از این وسیله نقلیه‌ی پاک آشنایی ندارند، می‌گوید: علاوه بر این که مسیرهای دوچرخه‌سواری عمومی باید ایمن باشند، دوچرخه‌سواران نیز باید برای جلوگیری از خستگی و بروز حوادث در حین ترددهای شهری، دوچرخه‌سواری ایمن را آموزش ببینند.
وی اضافه می‌کند: دوچرخه‌سواری ضمن این که از هدر رفت سوخت جلوگیری می‌کند، باید ضامن سلامتی و نشاط افراد نیز باشد ولی عدم تأمین ایمنی آن می‌تواند منجر به استقبال اندک افراد از آن شود.

بافت تاریخی آماده‌ی دوچرخه‌سواری
شهریاری به ظرفیت بافت تاریخی یزد به عنوان زیرساختی آماده برای دوچرخه‌سواری اشاره و تصریح می‌کند: بافت تاریخی یزد از ابتدای شکل‌گیری، پیاده محور و قابل استفاده برای دوچرخه‌سواران بوده و به لحاظ درجه‌بندی مسیرهای دوچرخه‌سواری، مسیری درجه سه محسوب می‌شود.
وی در همین رابطه یادآور می‌شود: مسیرهای درجه یک مختص معابر پرترددی همچون بلوار جمهوری یزد است که باید با موانع فیزیکی از دیگر مسیرها جدا و به تابلوها و علائم ترافیکی تجهیز شوند ولی در مسیرهای درجه دو با وجود این که بخشی از سواره‌رو را به خود اختصاص می‌دهند، به دلیل کمتر بودن تردد دیگر نیازی به استفاده از موانع فیزیکی نیست و تنها با خطوطی از بخش سواره معابر تفکیک می‌شوند که از جمله این نوع مسیرها می‌توان به معابر دو طرفه مانند خیابان سلمان اشاره کرد.
این مسئول در مورد ویژگی مسیرهای درجه سه دوچرخه‌سواری از جمله مسیرهای موجود در بافت‌های تاریخی، می‌گوید: این مسیرها برخلاف انواع دیگر خود بدون هر نوع مانع فیزیکی و خط‌کشی هستند و بیشتر به معابر و خیابان‌های کم عرض و مشترک موتورسیکلت‌ها و دوچرخه سواران محدود می‌شوند.
وی با اشاره به لازمه آشتی‌دادن ساکنان بافت تاریخی با دوچرخه به عنوان یک وسیله نقلیه پاک و متناسب با معابر این منطقه‌، اظهار می‌کند: یزد از قدیم به شهر دوچرخه‌ها شهره بوده چرا که اغلب مردم یزد و ساکنان بافت تاریخی این شهر از دوچرخه به عنوان وسیله حمل و نقل استفاده می‌کردند.
وی لازمه‌ی رونق مجدد دوچرخه‌سواری در شهر یزد و به ویژه بافت تاریخی را ایجاد ایستگاه‌های دوچرخه‌سواری شبکه‌ای می‌خواند که اکنون نیز از سوی متولیان مربوطه با روند کندی در حال پیگیری است.
شهریاری استفاده از دوچرخه‌های استاندارد را نیز از لازمه‌های این سیستم بیان می‌کند و می‌گوید: این مجموعه‌ها در دنیا دارای دوچرخه‌هایی با لاستیک‌های بدون باد و بجای زنجیر چرخ دارای محور هستند و حتی به سبدهایی برای حمل وسایل دوچرخه‌سواران تجهیز شده و استانداردهای مربوط به ارتفاع زین دوچرخه نیز در مورد آنها رعایت شده است.
وی عنوان می‌کند: لحاظ این استانداردها همچون سایر مشوق‌ها باعث ترغیب شهروندان به استفاده از دوچرخه می‌شود لذا باید این موارد نیز در ایجاد شبکه‌ی ایستگاه‌های دوچرخه برای شهر یزد نیز مورد اهتمام قرار گیرد که البته در این رابطه تصمیماتی از سوی شهرداری منظور شده است. / ایسنا