ترامپ دیوانه‌ای در گل مانده
ترامپ دیوانه‌ای در گل مانده
استراتژی ترامپ در برابر ما این‌گونه است که عامدانه خود را فردی غیرقابل‌ پیش‌بینی، هیجانی و حتی خطرناک جلوه می‌دهد تا طرف مقابل را دچار اضطراب و محاسبات بدبینانه کند. در چنین شرایطی ما باید برای اجتناب از بدترین سناریوهای ممکن خود را آماده نماییم تا خدای ناکرده مجبور به دادن امتیاز به طرف مقابل باشیم بدون اینکه چیزی عایدمان شود و ناچار به عقب‌‌نشینی یا اعطای امتیاز شویم.

رئیس جمهور آمریکا غیرقابل پیش‌بینی بودنش را هویت سیاسی خود می‌داند یا در ظاهر این‌گونه نشان می‌دهد. توییت‌های ناگهانی، اظهارات تند و گاه تحقیرآمیز علیه حتی متحدان سنتی‌اش، تهدیدهای مکرر به استفاده از قدرت نظامی یا اعمال تحریم‌های شدید اقتصادی و همچنین طرح ایده‌های غیرمتعارف در سیاست خارجی، همگی در چارچوب این الگو قابل تحلیل‌اند. این نشان می دهد او قابل پیش‌بینی نیست و می‌خواهد بگوید اگر همکاری نکنید هر تصمیمی که هزینه‌های سنگینی به همراه داشته باشد ممکن است. او از این ابزار به عنوان قدرت چانه زنی و بازدارندگی خود استفاده می‌کند. ترامپ می‌کوشد ما را در فضایی از عدم‌ قطعیت دائمی نگه دارد؛ فضایی که تصمیم‌گیری مبتنی بر پیش‌بینی‌ کارایی خود را از دست می‌دهند. این استراتژی می‌تواند در کوتاه مدت امتیازاتی برایش داشته باشد اما در درازمدت اعتبار و هزینه‌های سنگینی برای کشورش دارد. چنین رفتارهایی را از او می‌توان در توییت‌های پی در پی او و مصاحبه‌های هر روز او مشاهده کرد: ایران را به عصر حجر می‌بریم، هدفمان نابودی ایران و حتی حذف آن از نقشه جغرافیای سیاسی است و روزی دیگر: ایرانیان مردمان باهوشی هستند، ایرانیان مذاکره کننده‌های بسیار قوی هستند. او مانده است که با کشوری که در برابر فشار، ساختار محاسباتی خود را تغییر نمی‌دهد چه کند.

طبع دمدمی و ناپایدار ترامپ، هر لحظه ممکن است به سمتی گرایش پیدا کند. به واقع او هیچ استراتژی مشخص و روشنی مخصوصاً در مورد این جنگ ندارد و فقط آرزوهای محالی را در سر می‌پروراند. این طبع ترامپ باعث شده حتی کشورهای عربی حوزه خلیج فارس از او ناامید شده‌ اما از ترسش چیزی ‌نگویند. با طولانی‌شدن جنگ ایران، کشورهای حوزه خلیج فارس به‌طور فزاینده‌ای از آمریکا ناامید شده‌اند؛ آن‌ها در محافل خصوصی تضمین‌های امنیتی آمریکا را زیر سوال برده‌اند و از نبود استراتژی مشخص در دولت ترامپ ابراز نگرانی کرده‌اند. بسیاری از مقامات عربی، منطق، میزان تعهد و اهداف ترامپ از این جنگ را زیر سوال برده‌اند. آن‌ها حتی ارزش میزبانی از پایگاه‌های آمریکایی را که اکنون کشورهایشان را به هدف تبدیل کرده، مورد تردید قرار داده‌اند.

کریس مورفی سناتور دموکرات امریکا می‌گوید: این جنگ برای ترامپ و به‌طور کلی برای قدرت آمریکا تحقیرآمیز بوده است. وقتی او اعلام می‌کند که با نتانیاهو تماس خواهد گرفت تا از او بخواهد پاسخ ندهد، اما نتانیاهو ظرف چند ساعت دست به حمله می‌زند، میزان این تحقیر بیشتر و شدیدتر می‌شود. مدت‌هاست که او به طور کامل کنترل مدیریت این جنگ را از دست داده است. آغاز دوباره یک جنگ فراگیر، به شکلی تأسف‌بار، ترامپ را در خوارترین وضع خودش قرار می‌دهد.
همه این تعارضات ناشی از این است که او قابل پیش بینی نیست و البته می‌خواهد با این حربه‌هایش ما را در شک و دو دلی نگه دارد. واقعیت ماجرا این است که این

رفتار‌ها نه تنها از سوی امریکا بلکه در سیاست کلی امریکا از ابتدای پیروزی انقلاب اسلامی در قبال ایران نهفته است و همه سیاستمداران خرد و کلان شیوه های متفاوتی از این سیاست را در قبال ایران دنبال کرده‌اند. تحریم های بسیار فلج کننده، دفاع مقدس ۸ ساله، ترورهای این چند سال، جنگ دوازده روزه، جنگ رمضان و … آمریکا و متحدانش در سال‌های گذشته می‌توانست هر کشوری را به زانو در آورد اما مردم ایران با سیاست‌های حکیمانه امام امت، رهبر شهید و جانشین بر حقشان و صد البته مقاومت، تاب آوری و ایستادگی مردمان غیور و رشید کشورمان تمامی این نقشه‌ها را خنثی نموده و این الگوی سیاست‌های کثیف را با چالش مواجه کرده است.

ملت ایران علی‌الخصوص در جنگ رمضان با خنثی نمودن نقشه‌های پلید و جنایتکارانه امپریالیسم نشان داده است که ایران و مردمانش با همه کشورها تفاوت دارد و می‌تواند با همبستگی و ایستادگی این مهم را به سرانجام برساند و آن‌ها را با بن‌بستی مواجه نماید که هر عملی در شرایط کنونی برایمان برد و برای آن‌ها شکست محسوب شود.