ابراهیم سحرخیز / بودجه به مفهوم واقعی آن به سندی گفته می شود که نشان دهنده رویکرد سیاسی ،مالی و برنامه ای دولت در یک بازه زمانی یک ساله است . بودجه باید در اصل، برش و بازتابی از یک برنامه میان مدت پنج ساله ای باشد که هرساله به عنوان مبانی اقتصادی،اجتماعی […]
ابراهیم سحرخیز /
بودجه به مفهوم واقعی آن به سندی گفته می شود که نشان دهنده رویکرد سیاسی ،مالی و برنامه ای دولت در یک بازه زمانی یک ساله است .
بودجه باید در اصل، برش و بازتابی از یک برنامه میان مدت پنج ساله ای باشد که هرساله به عنوان مبانی اقتصادی،اجتماعی و فرهنگی آن ، پیش از تدوین و تنظیم لایحه پیشنهادی، از سوی رییس جمهور به دستگاه های اجرایی ابلاغ می شود تا متناظر با ردیف های عمومی و اختصاصی بودجه، در چرایی آنها ،چراغ راه برنامه ریزان قرار گیرد.
بودجه ۱۴۰۰ برای آموزش و پرورش در همان ابتدای راه ، با پیدا شدن ردپایی از سند ۲۰۳۰ ، دوباره نقل محافل شده است.
از وزیر انکار و از نماینده ها اصرار ، غافل از انکه سند ۲۰۳۰ همچنان در صفحه ۴۵۳ لایحه پیشنهادی دولت جا خوش کرده است تا یاریگر آموزش و پرورش برای مشارکت فعال در مجامع بین المللی بر اساس اهداف توسعه پایدار یا بخوانید همان چشم انداز ترسیم شده برای سال ۲۰۳۰ باشد.
کار به جایی رسیده است که محسن حاجی میرزایی تنها در شش ماه پایانی از عمر کوتاه وزارتش مجبور به تبری جستن از سندی می شود که از درون دیگ بودجه آموزش و پرورش سر بر آورده است.
بلافاصله پس از وزیر ، مرکز روابط عمومی سازمان برنامه و بودجه نیز برای آنکه از این قافله انکار باز نماند با دستپاچگی تمام ، گناه را به گردن کسانی می اندازد که سهوا با “کپی پیس” کردن بخشهایی از برنامه پنج ساله پیشنهادی دولت و الصاق دوباره آن به لایحه بودجه ، ناخواسته به این خطای فاحش دامن زده اند.
ما نیز ،اصل را بر برائت گذاشته ، چشمها را بر ماجرا بسته ، یواشکی می گوییم :”انشا الله گربه است”.
اما ،سوالهای فراوان بی پاسخ همچون بغض فرومانده در گلو ، امانمان نداده، مدام آزارمان می دهد که چرا با گذشت هشت از سال عمر دولت تدبیر و امید ، اثر از سند تحول بنیادین نیست ؟!
دریغ از یک سطر یا حتی یک کلید واژه در بودجه ،تا تلمیحی باشد بر سیاست های کلی تحول در حوزه آموزش و پرورش یا مرهمی باشد بر زخمهای به جای مانده از آموزش و پرورش کهنه و وارداتی قبل از انقلاب!
آقای وزیر !
لطفا یک بار دیگر صفحات بودجه را مرور کنید تا بدانید راه حل مواجهه درست با کلاس های پر تراکم امروز مدارس دولتی ، هدایت سر ریز آنها به مدارس خصوصی تحت عنوان بسته حمایت از مدارس غیر دولتی نیست.
آقای وزیر !
لابد رشد ۲۰۰ درصدی بودجه حمایت از مدارس غیر دولتی همراه با تلاش مضاعف برای افزایش شمار مدارس بین الملل نیز، بی اختیار از دستتان در رفته ،سهوا در دل بودجه ۱۴۰۰ جا خوش کرده است؟!
دولت روحانی پس از گذشت هشت سال برای تعدیل نسبت اعتبارات پرسنلی به غیر پرسنلی در بودجه سال آینده ، کدام گام موثر را برداشته است که آب از اب تکان نخورده است ؟!
آقای وزیر !
ایکاش به جای تقیه یا پیشه کردن انفعال و سکوت ، مانع از مداخله ناشیانه وزیر علوم در امر خطیر تربیت معلم برای آموزش و پرورش می شدید تا در غیاب شما، با نامه نگاری یا خط و نشان کشیدن برای دانشگاه فرهنگیان ، اقتدار یک صد ساله تربیت معلم در ایران را به زیر سوال نبرند؟!
آقای حاجی میرزایی !
آیا برای رونمایی از نقشه راه و برنامه عملیاتی از زیر نظام های معطل مانده سند تحول بنیادین ، یک دوره زمانی هشت ساله ، کافی نبود تا شورای عالی آموزش و پرورش روی خوشی به سند تحول نشان داده ، حسن نیت خود را در عمل ثابت کند؟
ایکاش همان وزیری که به اتفاق همسر و دیگر کارگزارانش از هول حلیم ، در سفر به فرنگ، آن روز پای سند ۲۰۳۰ را امضا می کرد صادقانه می گفت او و اسلافش دل و دماغ خوشی از این سند تحول نداشته و ندارند.
هشت سالی است که این خبر گوش فلک را کر کرده است :» این هفته قرار است لایحه رتبه بندی معلمان در هیات دولت به تصویب رسیده ،راهی مجلس شود.»
اما گویا هنوز این لایحه از پاستور خارج نشده است و این هفته را پایانی نیست.
بیچاره رتبه بندی که بین دولت و مجلس پاسکاری می شود.
معطل ماندن نظام جامع هدایت تحصیلی ، کاهش ۱۰ درصدی از سهم آموزش های شاخه مهارتی در مقایسه با مهر ۱۳۹۱، کمبود حداقل ۳۰۰ هزار نفری معلم از جمله ماترکی است که از دولت روحانی برای دولت آینده برجای مانده است.
سواد ما که به بودجه نویسی قد نمی دهد اما ایکاش معاونان کاردان و باسواد آقای وزیر !!، ما را از ظرائف و لطائف این بودجه مطلع ساخته ، می گفتند در طول هشت سال گذشته ، کشتی آموزش و پرورش را به کدام طول و عرض جغرافیایی هدایت کرده اند ؟
