جمله- گروه اقتصاد: سفارت ایران در کاراکاس اعلام کرد خط مستقیم کشتیرانی بین ایران-ونزوئلا از بهمن ۱۴۰۱ برقرار شده است. به گزارش جمله به نقل از کشتیرانی، سفارت ایران در کاراکاس در بیانیهای اعلام کرد: خط مستقیم کشتیرانی بین ایران-ونزوئلا با هدف حمایت و پشتیبانی از تجار و بازرگانان ایران و ونزوئلا از بهمن ۱۴۰۱ […]
جمله- گروه اقتصاد: سفارت ایران در کاراکاس اعلام کرد خط مستقیم کشتیرانی بین ایران-ونزوئلا از بهمن ۱۴۰۱ برقرار شده است. به گزارش جمله به نقل از کشتیرانی، سفارت ایران در کاراکاس در بیانیهای اعلام کرد: خط مستقیم کشتیرانی بین ایران-ونزوئلا با هدف حمایت و پشتیبانی از تجار و بازرگانان ایران و ونزوئلا از بهمن ۱۴۰۱ برقرار گردیده است.
در بیانیه سفارت ایران آمده است: «ضمن تشکر از مدیران شرکت کشتیرانی جمهوری اسلامی ایران، به اطلاع میرساند خط مستقیم کشتیرانی بین ایران-ونزوئلا با هدف حمایت و پشتیبانی از تجار و بازرگانان دو کشور از بهمن ۱۴۰۱ برقرار گردیده است. اولین کشتی بین دو کشور در بهمن ماه ۱۴۰۱ حرکت کرده و متعاقباً هر سه ماه یک کشتی به ونزوئلا اعزام خواهد شد. به گزارش جمله، این اتفاق خبری بسیار مهم است که عملا زیر بار سنگین اخبار ارزی و مسمومیت دانش آموزان و البته سفر گروسی به تهران دفن شد. باز شدن خط ارتباطی کشتیرانی بین تهران و کاراکاس به معنای حضور فعال ایران در حیات خلوت ایالات متحده است. ونزوئلا که به تازگی بحران سیاسی را تا حد زیادی پشت سر گذاشته اما همچنان دچار بحران اقتصادی ناشی از فروپاشی پول ملی است، به تازگی تحرکات خود برای ارتباط دوباره با ایالات متحده را آغاز کرده است. همزمان ایران نیز به عنوان دوست قدیمی ونزوئلا که در شرایط بحرانی اقتصاد این کشور با صادرات نفت، اجازه قطع کامل روابط تجاری آنها با جهان را نداد، نقشی جدی در سیاست این کشور ایفا می کند. افزایش رابطه تجاری و اقتصادی میان دو کشور نه تنها نتایج اقتصادی مهمی در پی دارد، بلکه منجر به تحولات سیاسی دومینواری خواهد شد که دست ایران را در چانهزنیهای بینالمللی بازتر می کند. اقتصاد ونزوئلا در حال حاضر در دوراهی مهمی قرار دارد که به نظر می رسد دشواری آن توسط «مادورو» درک شده است. آنچه پیش روی ناظران قرار دارد این است که اینبار ونزوئلا می خواهد در سیاست خارجی خود دست به تغییری جدی بزند و همزمان رابطه با ایران و آمریکا را حفظ کند. به همین خاطر است که ضمن دیدار با مقامات آمریکایی در واشنگتن راه را برای ترانزیت دریایی برای ایران هم باز کرده است. این سیاستی است که دولت جدید برزیل نیز در پیش گرفته و دقیقا مثل ونزوئلا همزمان با دیدار با آمریکایی ها اجازه پهلو گرفتن دو ناو ارتش ایران را در بنادر خود صادر کرده است، تا به نوعی بی طرفی خود را در حوزه نبرد سرد ایران و آمریکا نشان دهد. سیاست تازه دولت ونزوئلا برخلاف سیاست یکجانبه چاوز و مادروی دور اول است که به شکلی روشن به دشمنی با آمریکا می پرداختند و در مقابل با همان شدت تمایل خود به ایران را نشان می دادند. نخستین جرقه های این تغییر رویکرد را به صورت اتفاقی در ویدئوی کوتاهی که از دیدار وزرای نفت ایران و ونزوئلا منتشر شد، می توان دید. جایی که وزیر نفت ایران شعار مرگ بر آمریکا به زبان انگلیسی سر میدهد اما همتای ونزوئلایی وی از «اوجی» می خواهد که این شعار را تکرار نکند. این نخستین سیگنال به افکار عمومی بود که ونزوئلا از منتهی الیه چپ گرایی در حال حرکت به سمت میانه است تا بتواند اقتصاد خود را بازسازی کند. زیرا پس از شکست اقتصادی یک دهه اخیر به روشنی دریافته است که توان مبارزه با ایالات متحده را ندارد و بهتر است واقع گرایی را جایگزین شعارزدهگی در روابط بین المللی کند.
