«بنیاد فرهنگی آرش» با شعار «دانایی،توانایی، فداکاری» یک موسسه فرهنگی است که کانون فعالیتهایش «مدرسهسازی و مدرسهداری» است به این معنا که پس از ساخت مدارس متعدد در یکی از محرومترین مناطق استان مازندران، برابر راهبردی انسانی و اخلاقی، اداره مدارس مورد نظر را نیز عهدهدار شد و تیمی از افرادی که عاشقانه، آیندهسازان کشور […]
«بنیاد فرهنگی آرش» با شعار «دانایی،توانایی، فداکاری» یک موسسه فرهنگی است که کانون فعالیتهایش «مدرسهسازی و مدرسهداری» است به این معنا که پس از ساخت مدارس متعدد در یکی از محرومترین مناطق استان مازندران، برابر راهبردی انسانی و اخلاقی، اداره مدارس مورد نظر را نیز عهدهدار شد و تیمی از افرادی که عاشقانه، آیندهسازان کشور را دوست دارند در هماهنگی کامل با مدیریت مدرسه و همچنین با مدیران آموزش و پرورش، امور مالی مدرسه و مایحتاج دانشآموزان و حتی بخشی از نیاز معلمان را تأمین میکنند. «سلسله جنبان» این عشق پاک و این محبت ناب، فردی است به نام «مهندس فرهاد شاهسوارانی» که در کنار جمعی که همانند خود او بر این باور هستند که مطلوبترین مدل توسعه، «مدرسهمحوری» است
داستان بنیاد فرهنگی آرش از این قرار بود که مهندس «فرهاد شاهسوارانی» که از کارآفرینان و خیّران نامدار هستند، در سال ۸۵ از مدرسهای بازدید کردند که خودشان در این مدرسه متولد شده بودند. ایشان در سال ۱۳۳۶ در مدرسهای در «روستای اسلام آباد» از توابع شهرستان میاندورود استان مازندران به دنیا آمد. اسلام آباد که در گذشته به «شاه آباد» معروف بود امروز هم جزء مناطق محروم مازندران است حالا فکر کنید در سال ۱۳۳۶ چگونه بود. پدر و مادر مهندس شاهسوارانی، فرهنگی بودند و محل خدمتشان این مدرسه بود ضمن اینکه یک بخشی از این مدرسه بهعنوان اتاق اقامت و محل زندگی شان بود. «مهندس فرهاد شاهسوارانی» در همین مدرسه به دنیا آمد. بعد از چندسال خانواده به ساری آمدند و مهندس «فرهاد شاهسوارانی» در مدارس ابتدایی مرکز استان درس خواند و سپس به تهران مهاجرت کردند. البته ایشان در تحصیلات عمومی و عالی هم جزء نخبگان بود و در ۱۶ سالگی وارد دانشگاه شد و همزمان در کارهای عمرانی سرمایهگذاری میکرد.
سالها گذشت و ایشان به یک «کارآفرین» و یک فرد اقتصادی تبدیل شد اما گذشته خود را فراموش نکرد و در سال ۱۳۸۵ به ساری بازگشت و از مدرسهای که در آنجا به دنیا آمد و کودکی خود را در آنجا سپری کرد و در حکم وطن او بود بازدید کرد. زمانی که مکان را دید متوجه شد که ساختمان همان ساختمان پنجاه سال قبل است و بنا یک بنای تخریبی است. مهندس شاهسوارانی با آموزش و پرورش و ادارهکل نوسازی مذاکراتی داشت و مدیران مربوط هم زمانیکه عشق وی را دیدند، قرار داد ساخت مدرسه را بستند و ساخت مدرسه آغاز شد و مهندس شاهسوارانی یک مدرسه پانزده کلاسه ساخت که امروز در دو شیفت ششصد دانشآموز دارد و نام شیفت پسرانه را به احترام پدر، «اکبر شاهسوارانی» و نام شیفت دخترانه را به احترام مادر، «زهرا شاهسوارانی» گذاشت.
از آنجاییکه ایشان باور به مدل توسعهی «مدرسهمحور» دارد به موازات این اقدام، مدرسهای دیگر در روستای «جامخانه» ساخت که شاید یکی از استانداردترین مدارس کشور باشد با سیستم هوشمند، زمین چمن و سیستم گرمایشی از کف و نور طبیعی و رعایت بسیاری از استانداردها ساخت. در همین زمان بود که مدیران آموزش و پرورش از ایشان خواستند با توجه به محرومیت عمیق منطقه و مشکلاتی که مدارس شهرستان داشت، مدارس بیشتری را تحت پوشش بگیرد و همین موضوع موجب شد مهندس فرهاد شاهسوارانی با تأسیس «بنیاد فرهنگی آرش»، این مسئولیت عظیم اخلاقی و انسانی را عهدهدار بیست مدرسه ، کار بنیاد در واقع تازه شروع شد و از فاز «مدرسه سازی» به «مدرسه داری» تغییر جهت داد.
بنیاد علاوه بر اینکه لوازم التحریر، پوشاک، کفش و بعضاً هزینههای درمانی و تغذیهای رایگان در اختیار مدارس میگذارد و تمام هزینههای جاری این مدارس را پرداخت میکند، برنامههای خاص هم دارند ازجمله «تجلیل از محیطبانان»، «حمایت از برنامههای فرهنگی متعدد»، «برگزاری جشنوارههای موسیقی» و طیف گستردهای از چنین امورکه این برنامهها را با هدف افزایش آگاهی عمومی دانشآموزان خود و با حضور دانشآموزان انجام میدهد و تلاش دارد فعالیتی جامعالاطراف داشته باشد.
بنیاد برای تسهیل امور خود علاوه بر هیأت مدیره که متشکل از خانواده مهندس شاهسوارانی است، از همان ابتدا ستادی راهبردی برای حمایت این مدارس تشکیل داد.
ستاد راهبردی شامل«مدیر آموزش و پرورش شهرستان میاندورود، معاون و مسئولان مالی، معاون پرورشی، بیست مدیر مدارس تحت پوشش بنیاد و نماینده بنیاد فرهنگی آرش» است و تمام موضوعات آموزشی، ورزشی، پرورشی، نیازهای مالی مدرسه، دستاوردها و موفقیتها همه از طریق این ستاد، مورد بررسی دقیق قرار گرفته مصوب و برای اجرا ابلاغ میشود.
