استقلال با وجود مشکلات فراوانی که در روزهای اخیر گریبانگیرش شده بود اما موفق شد با نتیجهای قاطع تیم الکویت را از پیش رو بردارد. آبیپوشان سه گل به الکویت زدند و چندین فرصت خوب هم با بی دقتی مهاجمان و درخشش دروازهبان حریف از دست رفت. شیخ دیاباته با دو گلی که […]
استقلال با وجود مشکلات فراوانی که در روزهای اخیر گریبانگیرش شده بود اما موفق شد با نتیجهای قاطع تیم الکویت را از پیش رو بردارد. آبیپوشان سه گل به الکویت زدند و چندین فرصت خوب هم با بی دقتی مهاجمان و درخشش دروازهبان حریف از دست رفت. شیخ دیاباته با دو گلی که به تور دروازهی الکویت دوخت نشان داد که مهرهای تاثیرگذار وبی جانشین است و با حضور او، قائدی، ارسلان مطهری و مرتضی تبریزی و حتی دشتی استقلال و فرهاد مجیدی نگرانی چندانی بابت خط آتش آبیپوشان ندارند.
چالش در خط دفاعی استقلال
ا نکتهی مهم و قابل توجه که اگر به موقع به آن توجه نشود به مشکل و پاشنه آشیل آبیها تبدیل خواهد شد فاز دفاعی استقلال است. جایی که هنوز به هارمونی که در سایر خطوط وجود دارد دست پیدا نکرده است. حتی در زمان حضور استراماچونی هم خط دفاعی استقلال مشکلات زیادی داشت که این مشکلات در سایه گلزنی مهاجمان پنهان میشد. بازیکنان خط دفاعی استقلال بازیکنان خوبی هستند اما به دلایلی هنوز نتوانستهاند به آن حد از آمادگی و هماهنگی برسند که در بزنگاه های حساس برای نیم مشکل ساز نشوند. یکی از دلایل مهم برای چالش مدافعان استقلال نبود عنصر تجربه نزد بازیکنان میباشد، روزبه چشمی ذاتا یک هافبک دفاعی است که بنا به نیاز تیم به عقب برگشته است، دانشگر میل عجیبی به حمله دارد و بیشتر دوست دارد در نقش گلزن ظاهر شود تا یک مدافع، عارف غلامی و شاهین طاهر خانی بسیار جوان هستند و سیاووش یزدانی هم باتوجه به تغییر سیستم استقلال کمتر مورد توجه مادر فنی قرار گرفت حالا هم مصدوم است و نیاز به مداوای بیشتری دارد. چاره چیست؟ بسیاری از کارشناسان و اهل فن عقیده دارند جذب یک مدافع باتجربه و کاملاً تخصصی در خط دفاعی میتواند بخش عمدهی مشکلات آبیپوشان را در این قسمت از زمین حل نماید. چنین گزینهای وجود داشت که به دلیل سوءتفاهمات ایجاد شده در ابتدای فصل از استقلال جدا شد، پژمان منتظری میتوانست با تجربه فراوان خود نقطهی سقل خط دفاعی آبیپوشان شود. فصل پیش با حضور پژمان و هماهنگی او با سایر مدافعان و دروازهبانی رحمتی و حسینی استقلال تنها ۱۳ گل دریافت کرد و یک رکورد جدید در زمینه کمترین گل خورده در یک فصل را به خود اختصاص داد. البته ناگفته نماند برخی از کارشناسان معتقدند دلیل فراوانی گلهای خورده استقلال تغییر سیستم این تیم به سه پنج دو میباشد، در عین حال تاکید دارند که استقلال به یک بازنگری در مورد خط دفاعی خود نیاز دارد. باید منتظر بمانیم آیا فرهاد به مدیران باشگاه برای جذب یک مدافع ششدانگ و با تجربه پیامی خواهد داد یا نه.
کاهش فاصلهی نیمکتنشینان با ترکیب اصلی
مورد بعدی که در حال حاضر نگرانیهایی ایجاد کرده فاصلهی زیاد نفرات نیمکتنشین با بازیکنان اصلی استقلال است. در بازی با الکویت حسینی درخشش خارقالعادهای از خود نشان داد و در چندین صحنه به خوبی از فروپاشی دروازه استقلال جلوگیری کرد. آنهایی که دستی بر آتش دارند نبود یک حریف خوب برای حسینی را یک ضعف بزرگ میدانند و معتقدند اگر یک رقیب جدی و قوی در استقلال حضور داشته باشد آمادگی حسینی چند برابر خواهد شد. این عده میگویند حسینی از فیکس بودنش در ترکیب تیم مطمئن است و همین موضوع در دراز مدت به زبان او و استقلال تمام خواهد شد. در سایر خطوط هم کم و بیش این مشکل خودنمایی میکند، درخط میانی به ویژه در جناحین نفرات خوبی روی دست وریا و میلیچ حضور ندارند حتی برخی به نوع بازی فرشید اسماعیلی نقد زیادی دارند که فرشید از آمادگی آرمانی به دور است چون احساس بی رقیب بودن او را از تلاش بیشتر باز داشته است. مرتضی تبریزی و دشتی هم هرگز نتوانستند خود را در قامت یک بازیکن ششدانگ نشان دهند و همیشه با اعتماد به نفس پایینی وارد میدان میشوند. مخلص کلام اینکه یک حسینی، یک دیاباته، یک وریا غفوری و حتی یک مهدی قائدی دردی از استقلال درمان نمیکند استقلال از این تیپ بازیکنان به دو تا سه نفر نیاز دارد که هر لحظه که بازی گره میخورد نفر جایگزین توانایی باز کردن گره را داشته باشد. استقلال برای حضور پر قدرت در لیگ برتر، جام حذفی و لیگ قهرمانان در صورت صعود به دور گروهی به بازیکنان آماده و یک دست نیاز دارد تا کادر فنی از همهی ظرفیت تیم استفاده کند. دلخوش بودن به چند چهره خاص و عدم اعتماد به سایر نفرات نیمکتنشین اصلا عاقلانه نیست و عملاً دست کادر فنی برای تغییرات مطلوب بسته میشود.
مطمئناً بازی استقلال با الکویت پیامهای زیادی به کادر فنی استقلال به ویژه مجیدی سرمربی جدید آبیپوشان داده است. حالا مجیدی و سایر اعضای کادرفنی با دیدی بازتر به فعل و انفعالات تیم نگاه خواهند کرد آنها دیدهاند که مدافعان استقلال در چند صحنه جا ماندند و اگر درخشش سنگربان تیم نبود شاید داستان استقلال قبل از سفر به قطر در آسیا تمام میشد. یک مسابقهی رسمی که در آن تیم تحت فشار قرار میگیرد به اندازهی دهها مسابقهی درون تیمی درس برای یادگیری دارد. البته اگر از این درسها برای ساختن آینده استفاده شود.
