آرمان طهرانی – روزنامه نگار/ از همان روزهای آغاز تشکیل مجلس یازدهم و رقابت برای تصاحب کرسی ریاست مجلس، زمزمه هایی از اختلاف میان دو چهره جناح اصولگرا به وضوح شنیده می شد. مصطفی میرسلیم یکی از مدعیان ریاست بر مجلس یازدهم بود که در مقابل محمدباقر قالیباف قرار داشت. این در […]

آرمان طهرانی –
روزنامه نگار/
از همان روزهای آغاز تشکیل مجلس یازدهم و رقابت برای تصاحب کرسی ریاست مجلس، زمزمه هایی از اختلاف میان دو چهره جناح اصولگرا به وضوح شنیده می شد. مصطفی میرسلیم یکی از مدعیان ریاست بر مجلس یازدهم بود که در مقابل محمدباقر قالیباف قرار داشت. این در حالی بود که قالیباف از مدت ها قبل برای تصاحب این کرسی برنامه ریزی کرده بود و اصولا تنها برای نشستن بر کرسی ریاست قوه مقننه وارد عرصه انتخابات مجلس یازدهم شده بود. اما میرسلیم چهره ای سنتی در میان اصولگرایان بود که قدرت لابی گری چندانی نداشت و تنها ابزاری که در دست داشت، همان ابزاری بود که اکثر اصولگرایان در مقابل رقیبان خود از آن استفاده می کنند. آن ابزار اسنادی است که همیشه وعده افشای آن را می دهند.
به گزارش «جمله» روز گذشته بار دیگر حرف و حدیث هایی پیرامون برخی تخلفات صورت گرفته در هیات رئیسه مجلس از سوی مصطفی میرسلیم در رسانه ها منتشر شد. او که پیش از این در انتخابات هیات رئیسه جایگاهی را کسب نکرده بود، قصد داشت برای ریاست کمیسیون اصل نود خود را کاندید کند اما قبل از آنکه در این خصوص اقدامی صورت بگیرد، از عضویت در این کمیسیون با انتشار نامه ای انتقاد آمیز، انصراف داد.
سیدمصطفی میرسلیم، نماینده تهران و عضو کمیسیون صنایع مجلس در رابطه با «دلیل انصراف خود از ریاست کمیسیون اصل نود» گفت: «طی نامهای رسمی از کاندیدا شدن ریاست کمیسیون اصل نود انصراف دادم، کسانی که داوطلب شدند را هیات رئیسه به یک باره معرفی کرد در حالی که باید امتیازدهی از سوی هیات رئیسه برای ریاست کمیسیون اصل نود شکل میگرفت و برای فردی که مناسب ریاست کمیسیون است، رایگیری میشد».
او گفت: «کاندیداهای ریاست کمیسیون اصل نود همگی واجد شرایط بودند و هیچ مشکلی با آنها ندارم. من با طرز کار هیات رئیسه مشکل دارم که به آنها تذکر دادم. بهخاطر گلهمندی از هیات رئیسه از نامزدی ریاست کمیسیون اصل نود انصراف دادم، این برخورد هیات رئیسه بیدلیل بود».
من منزوی نیستم!
میرسلیم در پاسخ به انتقادهایی که او را فردی منزوی در مجلس یازدهم معرفی میکنند، گفت: «من منزوی نیستم؛ مجلس تازه شروع بهکار کرده است. انزوا در مجلس مفهومی ندارد، باید دید نمایندگان در کمیسیونها چه فعالیتها و اقداماتی انجام میدهند و حاصل و تبعات آن در صحن و جامعه چگونه میشود. تازه کارمان در مجلس را شروع کردهایم برخی از کمیسیونها هنوز تشکیل نشدهاند؛ عجلهای نداریم».
نماینده تهران در مجلس در خصوص عدم موفقیتش در هیات رئیسه بیان کرد: «در انتخاب هیات رئیسه فعالیتهایی که از قبل مجلس انجام گرفت منجر به انتخاب چنین هیات رئیسهای شد. طبق قواعد هیات رئیسه را محترم میشمارم، قواعد مردم سالاری را نمیتوان نادیده گرفت و اعتراض کرد. نمایندگان، هیات رئیسه فعلی را انتخاب کردند و در این یک سال هم امیدوارم هیات رئیسه موفق باشد اگر هم توقعات نمایندگان را برآورده نکردند، بحث دیگری است».
ماجرای رشوه ۶۵ میلیاردی
میرسلیم در رابطه با رشوه ۶۵ میلیاردی و تفحصی که معلق شد و اظهارات خود در این باره، گفت: «همه مدارک را به دستگاه قضایی ارجاع دادهام و پیگیریها از جانب آنها انجام میشود. اصل موضوع به تحقیق و تفحص زمان حضور قالیباف در شهرداری بر میگردد، وقتی تحقیق و تفحص در مجلس دهم رای نمیآورد شهردار وقت از اینکه چنین موضوعی رای نیاورده، تشکر میکند. موضوع تحقیق و تفحص مسئلهای نیست که از انجام شدنش ناراحت و یا از انجام نشدنش خوشحالی صورت گیرد. باید طبق بررسی مشخص شود که چه خدمات شایستهای صورت گرفته است، طبق اسنادی که دارم نشان میدهد رایزنیهایی پشت پرده صورت گرفته که این تحقیق و تفحص، انجام نشود و رد شود».
او ادامه داد: «حدود ۴۰۰ تحقیق و تفحص در مجلس قبل انجام گرفته که تعداد کمی از آنها به نتیجه رسیده است. این تحقیق و تفحصها را بررسی خواهیم کرد و طبق اولویت و اهمیت به آن میپردازیم».
از اعتراض تا انصراف
در طول سالهای گذشته همیشه حرف و حدیث پیرامون معرفی کاندیداهای ریاست کمیسیون اصل ۹۰ وجود داشته است به طوری که همین یک سال پیش از تعداد کم کاندیداها گلایه میشد و این گلایهها تا آنجا پیش رفت که فریاد انتقاد فرهاد تجری و بهرام پارسایی درباره نحوه معرفی کاندیداهای ریاست کمیسیون اصل ۹۰ بلند شد؛ حالا با روی کارآمدن مجلس یازدهم رنگ انتقادات تغییر کرده است و صحبت از بیحساب و کتاب معرفی کردن کاندیداها به میان آمده است.
وقتی فرهنگی از معرفی ۵ گزینه سخن گفت این تازه شروع ماجرا بود و انتقادات زیادی به این اقدام مطرح شد اما فرهنگی در پاسخ به انتقادات گفت: «طبق آییننامه داخلی مجلس شورای اسلامی هیات رییسه حداقل میتواند دو نفر را به عنوان گزینه ریاست کمیسیون اصل ۹۰ به صحن علنی مجلس پیشنهاد کند اما با توجه به اینکه پنج نفر داوطلب بودند و هیات رییسه هم تاکیدی بر هیچ کدام از آنها نداشت مقرر شد این پنج کاندیدا به صحن علنی مجلس شورای اسلامی معرفی شوند تا نمایندگان از بین این پنج نفر یک نفر را انتخاب کنند.» البته این پاسخ چندان قانع کننده نبود و میرسلیم که مهمترین گزینه معرفی شده بود این رفتار هیات رییسه را توهین آمیز خواند و با نامهای تند و تیز خطاب به سکونشینان بهارستان از خیر ریاست بر این کمیسیون گذشت و انصراف داد.
هدف شخص رییس پارلمان است
این موضوع به وضوح روشن است که وقتی میرسلیم از هیات رییسه مجلس انتقاد می کند، منظور او شخص قالیباف است. به اعتقاد میرسلیم همه اعضای هیات رییسه تابع محض این شخص بوده و اوامر او را اجرا می کنند. به اعتقاد او باید کسی به عنوان رییس کمیسیون اصل ۹۰ مجلس انتخاب شود که وامدار رییس مجلس نباشد تا اگر بار دیگر قرار شد موضوع تخلفات مالی شهرداری مورد تحقیق و تفحص قرار گیرد، با لابی گری های بالا دستی، سر و ته ماجرا را هم نیاورد. به اعتقاد میرسلیم رای نیاوردن موضوع تحقیق و تفحص از شهرداری در مجلس دهم چیزی نبود جز نتیجه لابی گری های پنهان و آشکار و به همین دلیل بود که پس از کنار گذاشتن این موضوع توسط مجلس، قالیباف از نمایندگانی که به این طرح رای منفی دادند، تشکر کرد.
از سوی دیگر این اولین باری نیست که میرسلیم موضوع تحقیق و تفحص از شهرداری در دوره قالیباف را مطرح می کند. اوچند سال پیش، یعنی در انتخابات سال ۹۶ نیز تلویحاً به موضوع تخلفات مالی شهرداری در زمان قالیباف اشاره کرده بود.
میرسلیم اول مرداد ماه سال ۹۶ در مصاحبه ای که با روزنامه ایران داشت در خصوص فساد مالی در شهرداری تهران گفته و در پاسخ به این سوال که «شعار محوری آقای قالیباف در انتخابات، تقسیم جامعه به ۴درصد غارتگر و ۹۶درصد چپاول شده بود. در چنین وضعیتی شما از وضعیت منادی این شعار به ظاهر ضد فساد اطلاع دارید. آیا منافع ملی، اخلاق و شرع، مجوزی به ما میدهد که سکوت کنیم و خواسته و ناخواسته، در گمراهی جامعه سهیم شویم»؟ گفتعه بود: «مجاز نیستیم اما موظف به گفتن فوری آن هم نیستیم. باید بموقع و به روش مناسب گفت و عمل کرد. بحث من ایفای وظیفه است. حزب به عهده من این وظیفه را نگذاشت که یکباره به همه مفاسد از ریز و درشت بپردازم، من شخصاً علاقهمند بودم بگویم که اینجا و آنجا چه مفاسدی هست؛ اما در شورای مرکزی حزب من را مجاب کردند که طرح این موضوعات به صورت درهم یعنی جبهه فرعی باز کردن؛نباید این کار را انجام دهیم».
او همچنین در پاسخ به این سوال که «فرض کنید قالیباف برنده انتخابات میشد، آیا مؤتلفه خود را سرزنش نمیکرد که بابت نگفتن تخلفات احتمالی یک نامزد به رأیآوری او کمک کرده و او به ریاست جمهوری کشور رسیده است»؟ گفته بود: «مؤتلفه را فکر نمیکنم؛ اما من قطعاً خودم را سرزنش میکردم».
این سخنان تنها بخشی از اظهارات میرسلیم در خصوص تخلفات مالی شهرداری در زمان تصدی قالیباف بر این سازمان است. او بارها در سخنان خود به طور کنایه به فساد در شهرداری و موضوع تحقیق و تفحص اشاره کرده بود. اکنون گویا او قصد دارد اسناد خود را به نوعی در خصوص تخلفات گسترده در زمان ریاست محمدباقر قالیباف بر سازمان شهرداری تهران افشا کند. البته همانطور که قبلاً نیز او گفته بود « اومجاز به افشای آن نیست اما موظف نیست آن را سریعاً افشاء کند».
بدون شک میرسلیم به رغم آنکه یاران چندانی در بهارستان ندارد، اما با کوله باری از تجربه سیاسی، سعی دارد تا به نتیجه مطلوب خود دست یابد و اگر آن نتیجه حاصل نشود، باید منتظر مصاحبه چالشی او با رسانه ها، در خصوص موضوعاتی باشیم که او پیش از این در لفافه از آنها سخن گفته بود.












































































































































































































